بترس، بخند و اگر کسی…

رهای عزیزم. بترس.

بترس از اینکه علمی که تو را می آموزانند، نه راهی به سوی روشنایی، که توجیهی برای تاریکی باشد.

بترس از اینکه صدای تشویق آنان که در پشت تو می دوند، صدای فریاد و فرو افتادن آنها که در پیش تو می روند را در خود گم کند.

بترس از اینکه جنگیدن با نیزه را در میدانی که تانک ها راه می روند، برای تو با عنوان «شیوه ی نبرد برابر»، تقدیس کنند…

بترس از روزی که مردم، چنان از سیاست و قدرت دلسرد شوند که جایگاه سیاست و قدرت، برای نامردمان، آماده و خالی بماند.

بترس از مشکلاتی که چنان بزرگ و عمیق می نمایند، که جرأت تفکر و چاره اندیشی را از تو میگیرند.

بترس. از اینکه وقتت به حرف زدن از کسانی بگذرد که خود حرفی برای زدن ندارند…

بترس از آن روز که «آنچه دیگران به دست آورده اند» بیشتر از «آنچه خود از دست می دهی» دغدغه ات شود.

بترس. از هر پیوند محبتی که در زندگیت گسسته میشود بترس. چرا که هر یک، زخمی بر روح تو بر جای میگذارد که تا آخرین لحظه ی زندگی، با تو همراه می ماند.

بترس از تمام «دوستت دارم» هایی که نگفته ای و فرصتی برایشان باقی نمانده است.

رهای عزیزم. بخند.

به اتفاقهای بدی که نیفتاده اند بخند.

به روزهای خوبی که گذشته اند بخند.

به آنها که به رویاهایت  میخندند، بخند.

بخند. حتی گاهی به مهمترین اصول تغییر ناپذیر زندگیت بخند. بگذار در خاطرت بماند که هیچ اصلی تغییر ناپذیر نیست.

مردمان با خود می اندیشند، جدیت نشانه ی قدرت است. اما بدان که اوج قدرت را در هنگام خندیدن تجربه خواهی کرد.

و آخرین حرفم اینکه اگر…

اگر کسی آنقدر شجاع بود که با وجود مخالفت تمامی جمع، حقیقتی را – هر چند آرام – بر زبان آورد، تو  در حمایت از او بایست و فریاد کن.

ترجیح میدهم حقیقت گوی شکست خورده ی میدانها باشی تا پیروز خاموش گفتگوها…

 

 

+292
  
رادیو مذاکره • کارگاه افزایش عزت نفس • آموزش کارآفرینی • مذاکره تجاری • یادگیری زبان انگلیسی • دوره MBA آنلاین متمم • تصمیم گیری • تفکر سیستمی • روانشناسی پول • آموزش مهارت کار تیمی • مدل ذهنی • استراتژی محتوا • افعال پرکاربرد انگلیسی • زبان بدن • رادیو متمم • حرفه‌ای گری در محیط کار • اتیکت • استعدادیابی • معرفی کتابهای روانشناسی • معرفی کتابهای مدیریتی • مهارت فروش


38 نظر بر روی پست “بترس، بخند و اگر کسی…

  • فاطمه می‌گه:

    بسیار بسیار زیبا بود.

  • زهرا می‌گه:

    عالی بود. من به تازگی مطالب شما رو میخونم بسیار زیبا و پر محتوا مینویسید و قابل فهم برای همه ممنون از شما.

  • رعنا می‌گه:

    خط به خطش رو باید بارها بخونی و بارها از اعجاز کلمات و مفهوم بلندشون لذت ببری.سپاس از بودنتون

  • سايه می‌گه:

    در چهره و کلام شما عشقی بزرگ و ناب نمایان است

  • سارا می‌گه:

    تشکر.فکر میکنم شما همه ایرانیها یا همه آدمها رو مثل رها دوست دارید.به همه به چشم فرزند نگاه میکنید.

  • آسمان می‌گه:

    به اتفاقهای بدی که نیفتاده اند بخند.

    به روزهای خوبی که گذشته اند بخند.

    به آنها که به رویاهایت میخندند، بخند.

    بخند. حتی گاهی به مهمترین اصول تغییر ناپذیر زندگیت بخند. بگذار در خاطرت بماند که هیچ اصلی تغییر ناپذیر نیست..

    ایکاش یه موسیقی روی این متن میزاشتن و بین همه مردم پخش میشد.
    تشکر

  • فرانک قنبری می‌گه:

    درود و دوصد بدرود بر بهترین دوست و همکار عزیزم راستش من فکر میکنم بهترین ها هرگز نیازی به تعریف ندارند اما چه میشه کرد که اینقدر خوب و زیبا مینویسید که زبان را نمی توان نگه داشت ممنون از متن زیبا و دوست داشتنیتون سلامتی و نشاط را برای شما آرزومندم طلوع شادی ها و غروب غم ها آرزوی همگی ما برای شماست.

  • نازيلا می‌گه:

    سلام
    متوجه مفهوم این جمله تون نشدم، ممنون میشم کمی بیشتر توضیحش بدین:

    ” بترس از اینکه صدای تشویق آنان که در پشت تو می دوند، صدای فریاد و فرو افتادن آنها که در پیش تو می روند را در خود گم کند. ”

    ممنونم

    • نازیلا.

      من همیشه احساس می‌کنم که کسانی که در مسیری پیشرو هستند (در حوزه علمی، اجتماعی، فرهنگی، مذهبی و …) یک دام بزرگ، پشت سر دارند (نمی‌گویم پیش رو می‌گویم: پشت سر!)
      و آن تشویق‌ها و حمایت‌های دیگران است.
      تشویقها و حمایت هایی که باعث می‌شود اینها با انرژی بیشتر و روحیه‌ی بهتر مسیر رشد و پیشرفت را طی کنند. این جنبه‌ی مثبت ماجراست.
      اما جنبه‌ی منفی هم دارد.

      در هر حوزه‌ای که باشی، کسانی هستند که جلوتر از تو هستند. آنها راه تو را زودتر از تو پیموده‌اند و دیر یا زود تو هم از همان نقطه‌ها عبور خواهی کرد. توجه به آنها، مشکلات آنها، اشتباهات آنها و توضیحاتی که آنها از گذشته‌ی خود می‌دهند، می‌تواند چراغ راه آینده‌ی من و تو باشد.

  • maliheh khammar می‌گه:

    سلام
    خیلی عالی بود مرسی

  • ناشناس می‌گه:

    سلام استاد این چند روز خیلی منتظر بودم به ایمیلم جواب بدین ولی هنوز جوابی نرسیده و من ناامید شدم.

  • فهیمی می‌گه:

    بسیار زیبا بود و ایکاش سرمشق سیاستمداران حال حاضر ایران می بود.

  • ناهید می‌گه:

    عالی…
    این روزها که همه چی هیچ مفهومی واسم نداره و حوصله ی خوندن هیچ متنی رو ندارم سایت شما پیشنهاد اتفاقیه خوبی بود…

  • رها_اسفند می‌گه:

    زیبا بودخیلی خیلی تکان دهنده …………

  • کوروش می‌گه:

    سلام

    منم اردیبهشت امسال برای شما ایمیلی فرستادم و از تون راهنمایی خواسته بودم اما هنوز جوابی نرسیده

    امکانش هست جواب منم بدید؟ یا دوباره براتون ارسال کنم؟
    ممنون

  • atefe165 می‌گه:

    وزنه ی ترسش بیشتر بود، من واقعا ترسیدم

  • مهدی m می‌گه:

    سلام معلم
    عالی بود

  • ناشناس می‌گه:

    من میخواستم از شرایط فعلی وبیکاریم باهتون صحبت کنم در واقع یه ایمیل بفرستم که خودتون بخونین و اگه امکانش باشه راهنماییم کنین ولی آدرس ایمیلتون رو نمیدونم!یعنی امکانش هست؟!

  • عباس عسگری می‌گه:

    درود به استاد عزیز
    فوق العاده بود
    همیشه سبز باشی

  • پیام می‌گه:

    به آنها که به رویاهایت میخندند، بخند…
    خیلی سخته که بخندی، اما قدرت خواستن و رسیدن به این رویاها، درست در همین لحظه مشخص میشه.

  • سارا می‌گه:

    محمدرضا خیلی خوب بود
    قولت واسه اومدن به شهرمون یادت نره

  • مینا می‌گه:

    بسیار دلنشین و تاثیرگذار

  • یک ریال می‌گه:

    حقیقت گوی شکست خورده ی میدان ها، چه تعبیر جالبی بود.

  • سحر می‌گه:

    فریاد؟ برای کدوم گوش؟ شاید اگه جای گوش رو با دماغ عوض کنیم بشه فریاد کشید … ما بو کشیدنو بهتر از گوش دادن بلدیم… جایی که غذا پیدا کنیم …

  • حسین سلگی می‌گه:

    خوش به هال رها….

  • دلارام می‌گه:

    فعلا که حقیقت گو در این دوره زمونه، قبل از این که شکست بخوره یا برنده بشه، چهلمشم برگزار شده. به شخصه همیشه جنگیدن در راه حقیقت برام مهمترین چیز بوده تا حدى که جانم را هم در راه حقیقت فدا کنم. تا این که با مسائلى رو برو شدم، که کلا دنیا رو برام تغییر داد. وقتى اعتقادات همچون نخى میشه براى عروسک گردان! و حتى ممکنه روزى انسان دریابد که اعتقادش نادرست بوده و علمى جهت توجیه تاریکى! کلاً مردن در راه عقیده، یک رفتار هیجانى به نظر مى رسه.

  • حميد می‌گه:

    ترجیح میدهم حقیقت گوی شکست خورده ی میدانها باشی تا پیروز خاموش گفتگوها…

    عالی بود واقعاً.

  • زینب.آ می‌گه:

    مگر می شود در یک نقطه ماند ؟ مگر می توان ؟ تا کی و تا چند می توانی چون سگی کتک خورده درون ِ لانه ات کز کنی ؟ در این دنیای بزرگ ، جایی هم آخر برای تو هست. راهی هم آخر برای تو هست.
    در ِ زندگانی را که گِل نگرفته اند !

    جای خالی سلوچ / محمود دولت آبادی

  • آرام می‌گه:

    بی نظیر بود، بی نظیر!

  • rezaA می‌گه:

    عجب نوشته ای بود من الان کدوم قسمتشو واسه اشناهام اس ام اس کنم..همش قشنگ بود..

  • mina می‌گه:

    عالی بود.لذت بردم.

  • فایزه می‌گه:

    خیلی زیبا بود.ممنون بابت انتشاررهانامه ها.

  • پاسخ دهید (مختص دوستان متممی با بیش از 150 امتیاز)

    لینک دریافت کد فعال

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *