آیا بیرحمی پیشنیاز تربیت است؟

زندگی در تنهایی، آنقدر خسته کننده شد که تصمیم گرفتم حیوانی بخرم و در خانه نگهداری کنم. تحقیقات زیاد، قانعم کرد که خوکچه های هندی گزینه خوبی هستند. برای کسانی که این حیوان را نمیشناسند بگویم که اینها نه به خوک شبیه هستند و نه هندی! از گینه می آیند و از خانواده موش و سنجاب هستند.

تصمیم گرفتم نام آنها را «لاکی» و «لوک» بگذارم و حالا مسئله مهم، تربیت آنهاست…

مردی که حیوانها را به من فروخت، یک خوراکی خاص به من داد به نام «هویج تشویقی». هویج نیست اما شکل هویج است. خوکچه ها عاشق آن هستند. مرد به من گفت هر وقت کار خوبی کردند، برای شرطی کردن و آموزش آنها میتوانی این هویج را به آنها بدهی. مثلاً صدا کن «لاکی» و هر وقت لاکی به سمت تو آمد هویج را به عنوان جایزه به او بده. اینطوری حتی اسم خود را هم یاد میگیرند.

با خیال راحت به خانه آمدم و فعالیت های تربیتی را آغاز کردم!

صدا کردم: «لاکی». لوک به سمت من آمد. دلم نیامد که هویج را به او ندهم.

صدا کردم: «لوک» و لاکی به سمت من آمد. دلم نیامد و هویج را به او دادم.

صدا کردم: لاکی و لوک! هر دو فرار کردند. دلم نیامد و هویج را به سمتشان پرت کردم تا بخورند.

ظاهراً تربیت، پیشنیازی دارد و آن بی رحم بودن است.

من نمیتوانم یک مربی خوب باشم…

 

 

+111
  
فایلهای صوتی مذاکره آموزش زبان انگلیسی آموزش ارتباطات و مذاکره خودشناسی آموزش مدیریت کسب و کار (MBA) کارآفرینی کسب و کار دیجیتال


95 نظر بر روی پست “آیا بیرحمی پیشنیاز تربیت است؟

  • Nasim... گفت:

    من یه زمانى یه لاکپشت کوچیک گوش قرمز داشتم و دو ماه کامل سعى کردم تربیتش کنم و در نهایت ۲-۳ تا کار خیییییلى کوچیک انجام میداد…با توجه به هوش و استعداد و تلاشى که براى کودن به نظر اومدن میکرد کارم موفقیت بزرگى بود…یه روز که توى حمام سعى داشتم ببین م سرعت شنا کردنش تو آب تمیز و آب و مواد شیمیاى مثل شامپو چقدر با هم فرق داره و اون متوجه آلودگى آب میشه یا نه,سطل آب واژگون شد و لاکپشت با تمام قوا فرار کرد و چون حفاظ راه آب سرجاش نبود لاکپشتم رفت توى راه آب فاضلاب!!!!
    خب…یکى دیگه از شرایط تربیت فراست و مراقبته…
    مراقب باشى که انقدر بهش سخت نگیرى که ترجیح بده لیز بخوره و غرق شه
    عمیقن(این نوع املا عمدى ست) امیدوارم زنده باشه:(((((

  • آماندا گفت:

    من فکر میکنم مخاطب هاتون کلا متوجه منظور شما از ارسال این نوشته نشدن!
    کامنت ها دلیل بر صدق این ادعاست!!!!!

  • اکبری گفت:

    شرمنده از مزاحمت مجدد

    نمی دونستم کجا بنویسم این رو ….راستش محمدرضا من از ۴ تا ۱۱ فروردین با خانواده عازم کربلایم…نیستم در این بازه زمانی……یک جورایی توفیق و قسمت نصیب شده ….قرار جمع شدن بچه ها رو در این تاریخها نگذاری که من م بتونم بیام..شرمنده اگه بی ربط ه….

  • اکبری گفت:

    یک نکته :

    وقتی می خواهند حیوانات رو تربیت کنند از شرطی سازی استفاده می کنند ، مثلا حیوانات سیرک ، می خواهند حیوان از روی طناب بپره ، اول طناب رو می گذارند کف زمین اگه حیوان رد شد بهش غذا می دهند و طناب رو کمی بالاتر می بندد اگه دوباره رد شد مثلا یک موز یا یه پاداش دیگه بهش می دهند لازمه اش این که بی رحم باشی و حداقل تا مدتی حیوان گرسنه مونده باشه متاسفانه وگرنه نتیجه لازم حاصل نمی شه یعنی در تربیت حیوانات ، غذای جسم شون مهم ه …ولی خب من تجربه خودم رو می گم در آموزش به آدمها حالا چه جسمی و ورزشی و چه آموزش هایی مثل نوشته های شما ،باید غذای روح فراهم کرد با چاشنی محبت ، توجه و صبر و حوصله……زمان هم مهم ه….
    شرایط همه مثل هم نیست …تجربه خودم رو می گم در باشگاه ، کارآموز ۷ ساله داشتم تا ۵۰ ساله….مربی باید همه رو در نظر بگیره هم کل رو ببینه هم تفاوتهای فردی رو …..مثلا یک نفر هماهنگی دست و چشمش خیلی عالیه و مربی این رو باید ببینه و بهش بگه مثلا در ژیمناستیک موفق نمی شی ولی در پینگ پونگ اگه بری موفق می شی ….انگیزه آدم ها هم فرق می کنه یکی از سر تفریح کلاس می آد یکی برای اینکه از وقتی فهمیده سرطان داره واسه اینکه خودش رو نبازه سر کلاس می آد…به هر دو نفر باید توجه بشه اگه یکی دو روز نیومدند ، زنگی ، اس ام اس یادآوری بهش بکنه من(مربی) هستم من به فکرت م.حواس م هست نبودی . چرا نمی آیی؟ حالت خوبه ؟…..یادمون بشه امام اول که مربی اول و آخر انسانها بودند و هستند می گه دلهای مردم مثل حیوانات وحشی رمیده است ، پس با محبت رام ش کنید …..آدمها بنده محبت هستند

  • مرضیه گفت:

    مدت کمی هست که با شما اشنا شدم وشعی میکنم هر شب به ساییتتون سر بزنم داشتم نوشته هاتون رو بررسی میکردم که به این پست رسیدم جرا اقای مهندس چرا تنهایی شما بااین همه تلاش و اراده !!!!!!!!!! در اوج جوانی چرا تنهایی رو انتخاب کردید حتما یکی پیدا میشه که درکتون کنه و لیاقتتون رو داشته باشه تازه حودتون گفتین که همسر سابقتون رو هنوز هم دوست دارید .در ضمن شما که نباید تمام زندگیتون رو وقف دیگران کنید شما هم حق لذت بردن از حیاتتتون رو دارید البته میدونم که کار کردن برای شما لذت بخشه در هر صورت از اینکه تنهایید ناراحتم بهترین ها رو براتون ارزومندم

  • دیدگاهتان را بنویسید (مختص دوستان متممی با بیش از 150 امتیاز)

    لینک دریافت کد فعال

    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *