دنیای آدم بزرگها را دوست ندارم…

آدم بزرگها اعداد را دوست دارند. وقتی با آنها از دوست تازه ای صحبت میکنی، هیچوقت از تو راجع به آنچه اصل است نمیپرسند. هیچوقت به شما نمیگویند که مثلاً آهنگ صدای او چطور است؟ چه بازیهایی را بیشتر دوست دارد؟ آیا پروانه جمع میکند؟
بلکه از شما میپرسند: “چند سال دارد؟ چند برادر دارد؟ وزنش چقدر است؟ پدرش چقدر درآمد دارد؟” و تنها در آن وقت است که خیال میکنند او را می شناسند!

اگر شما به آدم بزرگها بگویید: “من خانه زیبایی دیدم که روی پشت بامش کبوتران…” نمیتوانند آن خانه را مجسم کنند. باید به آنها بگویید: “یک خانه صدهزار دلاری دیدم!” آنوقت بلند فریاد می زنند: به به! چه خانه قشنگی!

( کتاب شازده کوچولو – اگزوپری)



رادیو مذاکره مذاکره تجاری یادگیری زبان انگلیسی
افزایش عزت نفس دوره MBA پاراگراف انگلیسی
افعال پرکابرد انگلیسی مدیریت زمان رادیو متمم
استراتژی محتوا زبان بدن صفات پرکاربرد انگلیسی
+135
  


14 نظر بر روی پست “دنیای آدم بزرگها را دوست ندارم…

  • بهاره محمدی می‌گه:

    شاید تفسیرش این باشد “دنیای بزرگ تر آدم ها” و گرنه “آدم های بزرگ” به وسعت نگاهشان اند نه وزن داشته هایشان…

    Thumb up 3

  • شکوفه یزدان پناه می‌گه:

    همه میان میگن چه قشنگ و عالی ولی کسی که فکر و نگاهش این باشه رو من ندیدم …

    Thumb up 3

  • كيان می‌گه:

    “انسانها این حقیقت رو فراموش کرده اند ، اما تو نباید فراموش کنی،
    تو تا وقتی زنده ای نسبت به چیزی که اهلی کرده ای مسئولی !!”

    Thumb up 4

  • شهرزاد می‌گه:

    من عاااشق داستان شازده کوچولو هستم. ممنون که یادآوری کردین.
    کاش بتونیم این دل آگاهی کودکانه رو تا آخرین لحظه ی عمر حفظ کنیم…

    Thumb up 0

  • طاهره می‌گه:

    راست میگه شازده کوچولو… آدم بزرگا ازن میپرسن که بزرگترین آرزوت چیه؟ بعد توقع دارن بهشون بگی که یه ماشین بخرم یا یه دوربین گرون یا اینکه ماهی n میلیون درآمد داشته باشم… وقتی بگی بزرگترین آرزوم اینه که بپرم روی یه تیکه ابر تپل و روش بخوابم باز نگاهت میکنن و میگن خوب، بزرگترین آرزوت چیه؟

    Thumb up 1

  • سمیه می‌گه:

    این بخش کتاب شازده کوچولو رو همیشه دوست داشتم…ودارم…اماخوندنش اینجا، یه مزه دیگه ای برام داشت….

    Thumb up 0

  • علیرضا می‌گه:

    عزیز دلم محمد رضای عزیز
    دنیای آدم بزرگا خیلی کوچیکه.
    فقط کافیه چشماتو ببندی و باز کنی! همشو میبینی. و کافیه چشماتو ببندیو باز کنی همش تموم میشه!
    ولی دنیای حقیقی دنیایی هستش که فقط نگاه کنی و چیزی که ارزش دیدن رو داره فقط ببینی…

    Thumb up 0

  • بهاره می‌گه:

    ممنونم..من دیشب ترجمه ی شاملو شو برای بار چندم خوندم به همین خاطر خیلی بهم مزه دادD:

    Thumb up 1

  • ocean می‌گه:

    امشب داشتم برنامه گفتگوی تنهایی شبکه چهار رو میدیدم یکی از بازیگرای طنز مهمان برنامه بود ساده و بی آلایش صحبت میکرد میگفت “سواد و مطالعه زیادی ندارم ” راست میگفت اما ساده حرف میزد بدون اینکه نقش بازی کنه
    با خودم گفتم چرا اکثر ما آدمها وقتی چند تا کتاب میخونیم و به جایی میرسیم ۵۰ درصد تو صحبت کردن نقش بازی میکنیم راحت حرف نمیزنیم یعنی سبک و سنگین میکنیم سعی میکنیم جملات زیبا بگیم در حالی که ته دلمون میدونیم داریم نقش بازی میکنیم درگیر یه کلاس بیخود میشیم !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    Thumb up 4

  • زهره می‌گه:

    سلام بر شما استاد بزرگوار و عزیز.طاعات و عبادات قبول.
    من هم مثل اکثر دوستان از طریق برنامه ماه عسل با شما آشنا شدم.درود بر شما بخاطر وبلاگ زیباتون.امیدوارم بتونم از شما چیزهای زیادی یاد بگیرم.
    (روزها و شبها گذشتند به امید آن که خوبی بر دنیا حاکم شود،اما هیچ ندانستیم خوبی همان کودکیمان بود که مانند ثانیه گذشت.)

    Thumb up 1

  • سارا می‌گه:

    انتخاب قشنگی بود.

    Thumb up 0

  • مهدیه می‌گه:

    عاشق شازده کوچولوام…
    مخصوصا اون قسمت کتاب که درباره اهلی کردن آدما نوشته…
    صدبارخوندمش
    ممنون که بعدازچندوقت دوباره شازده رو به یادم آوردید.

    Thumb up 0

  • کیا می‌گه:

    بنظر من دنیای آدمای چاق از همه دنیاها قشنگتره حالا تو هر سنی

    Thumb up 4

    • جواد می‌گه:

      میدونی چیه کیا جون؟!
      آخه آدمای چاق دلشون به اندازه ی شکمشون نیست حتی به اندازه بند انگشتشون هم نیست کوچولوی کوچولوه.
      البته این حرف من نیستا . حرف روانشناساست .

      Thumb up 3

  • پاسخ دهید (مختص دوستان متممی با بیش از 150 امتیاز)

    لینک دریافت کد فعال

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *