نامه به رها: رهای عزیزم شجاع باش…

رهای عزیزم.

ارزش‌های زیادی است که انسانها در کلام، مقدس می‌شمارند، اما در عمل، جرات اتکا به آنها را ندارند.

ایمان یکی از آنهاست. عصیان یکی دیگر. صداقت و شهامت هم ازین گروهند.

نسل بشر، داستان شگفت‌انگیزی را در این هزاران سال، تجربه کرده‌ است.

در طول این تاریخ طویل،

آنها که شهامت داشتند دنیا را به شکل دیگری بفهمند و ببینند،

آنها که جرات داشتند سرزمین‌های ناشناخته را بپیمایند،

آنها که شجاعت داشتند به باورهای نادرست پیشینیان خود بخندند،

آنها که تبر در دست گرفتند و در معابد نیرنگ و فریب، بت‌‌های شرک را شکستند،

آنها که جرات پرسش داشتند،

یکی پس از دیگری، در آتش انتقام سوزانده شدند و به طناب اعدام آویخته شدند و به شمشیر نفاق، دو تکه شدند و در بهترین حالت، در سکوت استبداد، خفه شدند.

قسمت غالب آنچه بر روی این کره خاکی مانده، از نسل بزدلانی است که در سکوتی پاک به اتکای مغزهایی پوک، در حالی که عرق می‌ریختند،‌ هیزم برای آتش‌ آنها بردند و کوشیدند ضخیم‌ترین طناب‌ها را ببافند و بفروشند تا رزق حلال بر سر سفره برند و شمشیر‌ها را در آتش گداختند و به ضربات پتک، سخت کردند تا نان بازوی خود خورده باشند و گروهی نیز، پس از قربانی شدن اهل شهامت، داستان شهادت ایشان را برای دیگران گفتند که این خود، هوشمندانه‌ترین شکل بزدلی بود، چرا که لباسی از شجاعت بر تن داشت. در عین اینکه خوب می‌دانستند که روایت‌گر نبردهای کهن را، وقتی که هر دو سوی جبهه، سالهاست به خاک افتاده‌اند، هیچ خطری، تهدید نمی‌کند.

چنین شد که این نسل بزدل امروزی، عموماً بر اساس ترس‌هایشان زندگی می‌کنند، نه خواسته‌هایشان.

ایمان دارند. اما نه به دلیل یقین به وجود خداوند. بلکه به دلیل تردیدی در دل، که اگر جهمنی بود، چه خاکی بر سرشان کنند.

ازدواج می‌کنند.

نه برای حرکت به سمت دنیایی شیرین‌تر و روشن‌تر که در ذهن خود ساخته‌اند

بلکه برای فرار از دنیای تلخ و تاریکی که از تنها و مجرد ماندن برای آنها ترسیم شده است.

فرزند می‌آورند. نه از آن رو که تمدنی شگفت ساخته‌اند و می‌خواهند نسلی دیگر آن را تجربه کند،

بلکه از آن رو که توحشی عمیق را تجربه می‌کنند و می‌ترسند در تنهایی بی‌فرزندی، در کهنسالی، توسط هم نوعان خود تکه تکه شوند.

چنین مردمی، با هم می‌اندیشند و حاصل هم‌اندیشی خود را به عنوان «دستاورد نسل بشر» به تو، تجویز می‌کنند.

اما تو اکنون، پس از تمام داستانهایی که گفتم، خوب می‌دانی که تجویز چنین مردمی، چه خواهد بود.

شهامت داشته باش.

در این دنیا، هر موجودی یا بت خواهد شد، یا بت پرست. یا بت شکن.

نمی‌خواهم تو، «بت» بودن را زندگی کنی. نفرت دارم از سکوت و جمود بت‌ها که هیچ چیز، حتی ناله‌ی مردمان، دلشان را به درد نمی‌‌آورد.

نمی‌خواهم تو، «بت پرست» باشی. نفرت دارم از چشمانی که ضعف خود را، به پیشگاه ساخته‌های دست خود، گریه می‌کنند.

دوست دارم، همواره در دست تو، یک تبر ببینم. شجاعانه و پرشهامت. در جستجوی بت‌های کهن.

شاید زندگی برایت چندان ساده نگردد، اما بدان که همین بزدلان، پس از تو، ترس‌هایشان را با روایت شجاعت تو، تطهیر می‌کنند.

هیچ حیوانی از چارچوب تنگ ترس طبیعی پا بیرون نگذاشته است.

تو پا بیرون بگذار و انسان شو. و بدان که آن هنگام، خدا، با رضایت کامل، به تو لبخند می‌زند…

فایلهای صوتی مذاکره آموزش زبان انگلیسی آموزش ارتباطات و مذاکره خودشناسی

آموزش مدیریت کسب و کار (MBA) کارآفرینی کسب و کار دیجیتال

ویژگی‌های انسان تحصیل‌کرده آموزش حرفه‌ای‌گری در محیط کار



61 نظر بر روی پست “نامه به رها: رهای عزیزم شجاع باش…

  • بدمست گفت:

    بت ها شکستنی بودند و باورها ماندگار
    چه ساده دل بود ابراهیم!
    {نیچه}

  • پرنیان گفت:

    معلم خوبم…
    شاید الان فقط سکوت بتونه حالمو توصیف کنه…دلگرمم به نوشته هاتون به احساستون و بودنتون…

  • رها گفت:

    آه پدر,وقتی تبر را بلند کردم و خواستم بتها را بشکنم با شجاعت و شهامتی که تو دوست داشتی و فکر میکردم خدا هم دوست دارد همان بزدلانی که گفتید رجزها خواندند و کثرت و همنوایی آنان در مقابل تنهایی ام و اتکا به اراده صرف خودم و خدایی که دوست خود فکر می کردم، بارها بارها وجودم و روحم را شکست، زور بازوی آنان بر زور اراده ام چربید، پدر، من افتادم برخاستم افتادم برخاستم بازهم افتادم و برخاستم به خاطر چیزهایی که از تو آموختم،باز افتادم و دیگر برنخاستم چون هم اکنون تنم بسیار زخمی و روحم حیران و خسته است و سردرگم که خدا با کیست با من یا آن دون همتان،کائنات با کیست با من یا با آنان.

  • علی گفت:

    شگفتا! بزدل ترین انسان نیز دوست دارد “حلاج” را تا حوالی میدان اعدام بدرقه کند و برایش در دل هورا بکشد! تا از زمره ی حق طلبان به حساب آید.
    : سیدحسن حسینی
    (بیش از دو ماه سپری شده است و من هنوز از این نامه به رها خلاص نشده ام)

  • گوهرتاج گفت:

    نوشته ای را که انتخاب کرده اید جالب به نظر می رسد ولی خوب بود نویسنده محترم آنجا که تبر به دست رها می دهد و با شجاعت از او می خواهد تا به جستجوی بتهای کهن برود کمی آرامش خود را حفظ می کرد و اولا به جای تبر قلم وفکر و اندیشه را در دستان رها قرار می داد تا رهایی او را به شکل بهتری رقم بزند فرانسیس بیکن بتهای زیادی را در زندگی ما آدم ها بررسی و شناخته است لاکن برای مبارزه با هرکدام از آن بتها تبر را پیشنهاد نداده است . پیروز و موفق باشید

  • گوهرتاج گفت:

    سلام : من بطور اتفاقی به سایت شما دسترسی پیدا کردم و وقتی مطالب را خواندم و باز بینی کردم خیلی لذت بردم . من یک خانم خانه دار هستم و مطالب شما را به سایت ناظم سرا میفرستم که اونجا خیلی استقبال شد البته لینک سایت را براشون فرستادم . انشاالله که هیشه موفق باشید .
    خدادادی از استان اصفهان

    • شهرزاد گفت:

      خانم خدادادي! – يك خانم بسيار خوب و محترم و نازنين – …
      به اينجا خيلي خوش اومدين.:)
      چقدر برام جالب بود و چقدر خوشحال شدم وقتي اسم و فاميلتون رو اينجا ديدم و فكر كردم كه چقدر اسمتون برام آشناست…!
      و يادم افتاد به همايش توانگري كه دكتر شيري عزيز در اصفهان داشتند و اونجا با هم آشنا شديم… و از شما و دخترتون با دكتر شيري عزيز عكسي گرفتم و براتون ايميل كردم … ( يادتون اومد؟:) )

      • گوهرتاج گفت:

        سلام شهرزاد خانم عزیزم حالتون خوبه ، چقدر خوشحال میشم که جاهای خوب همدیگر را پیدا میکنیم انشاالله دوباره از نزدیک شما را زیارت کنم موفق و موید باشید.

  • عاطفه گفت:

    زیبا می نویسید. قلمتان را دوست دارم. پیروز باشید.

  • جواد فرجی گفت:

    سلام بر آقای شعبانعلی
    واقعا حس خوبی باخوندن این متن بهم دست داد.
    حسی که چند وقتی بود تجربه اش نکردم
    متن شما رو بارها و بارها خواندم
    مرسی

  • اسد گفت:

    متن جالبی بود با هدفی خوب بخصوص این جملات:
    نمی‌خواهم تو، «بت» بودن را زندگی کنی. نفرت دارم از سکوت و جمود بت‌ها که هیچ چیز، حتی ناله‌ی مردمان، دلشان را به درد نمی‌‌آورد.
    نمی‌خواهم تو، «بت پرست» باشی. نفرت دارم از چشمانی که ضعف خود را، به پیشگاه ساخته‌های دست خود، گریه می‌کنند.

    دوست دارم، همواره در دست تو، یک تبر ببینم. شجاعانه و پرشهامت. در جستجوی بت‌های کهن.

    استاد عزیزمان ما دوست داریم متنهای شما همیشه قوی و بی نقص باشد. با توجه به آموزه های شما در مورد استدلالهای قوی و وابسته بودن قدرت استدلال به ضعیفترین حلقه، همچنین کلی گویی نکردن و امکان وجود حتی یک مورد نقض در مورد کلی گویی ما این پاراگراف به نظر من مناسب نیست:
    «پس از قربانی شدن اهل شهامت، داستان شهادت ایشان را برای دیگران گفتند که این خود، هوشمندانه‌ترین شکل بزدلی بود، چرا که لباسی از شجاعت بر تن داشت. در عین اینکه خوب می‌دانستند که روایت‌گر نبردهای کهن را، وقتی که هر دو سوی جبهه، سالهاست به خاک افتاده‌اند، هیچ خطری، تهدید نمی‌کند.»
    با توجه به این که می دانیم حتی قرنها پس از وقایعی مانند عاشورا و … راویان آن و حتی زائران با انواع تهدیدات ، شکنجه ، مجازات و اعدام و ترور روبرو بوده اند. چیزی که تا دوره حاضر نیز در حکومتهای مختلف به انواع مختلف ادامه دارد.

  • ستاره حسن زاده گفت:

    سلام
    در پایان متنهای شما حرفی برای گفتن باقی نمیماند….فقط از خداوند سپاسگزارم که فرصت خواندن این متن را به من داد…خدا قوت

  • علیرضا گفت:

    حقیقتا زیبا بود و از خواندن آن لذت بردم گویا شریعتی بزرگ مجدد خواسته باشد دلنوشته ای تحریر کند
    محمدرضای غم زمانه خور خداوند بر توانت بیافزاید و واسطه فیض شعور و “بیان” باشی که پروردگار بزرگ پس از ذکر رحمانیت خود و یادآوری اینکه خلق الانسان فرمود علمه البیان

  • علی صلاحی نژاد گفت:

    سلام من داستان رها رانمی دانم ولی استاد عزیز متن فوق العاده ، تاثیر گذار و همه گیر است(عذر خواهی می کنم ازکلمه همه گیر استفاده کردم ، خودم گرفتار تر ازهمه ) . اما این روزها عده ای به همان نان حلال نیز بسنده نمی کنند نه تنها از ترس گرسنگی بلکه …. نمیدانم چه اسمی برایشان بگذارم . می گویند هیچ حیوانی برای لذت بردن ویا ذخیره کردن شکار نمیکند هیچ حیوانی هم نوع خود را شکار نمیکند. ایا اسم این ادمها را فقط باید بزدل گذاشت ؟

  • کیان عاصی گفت:

    چنین شد که این نسل بزدل امروزی، عموماً بر اساس ترس‌هایشان زندگی می‌کنند، نه خواسته‌هایشان.
    واقعا عالی ممنون استاد

  • علی گفت:

    با خواندن این نوشته، پس از سالها “عمیقا” گریستم.
    من اهل مطالعه تلقی میشوم نسبتا. و بایستی تصریح کنم که این نوشته از آن دست متن هایی است که نمیتوانم به آن بگویم “کم نظیر” ؛ بی هیچگونه تردیدی میگویم “بی نظیر”.
    چقدر روانکاوانه، هوشمندانه، دردمندانه، مسئولانه و تعالی جویانه نوشته شده است این متن.
    و چه بی رحم است این متن؛ زخم میزند، می شکافد، تحقیر میکند، افشا میکند، برملا میکند ….. و تکان میدهد، هشدار میدهد، بیدار میکند، نظام اخلاقی میانمایگان را به چالش میکشد، معنا می آفریند، حرکت می آفریند، تشجیع میکند …..
    “منِ پس از خواندنِ این متن”، دیگر نمیتواند همان “منِ پیش از خواندن این متن ” باشد.
    محمد رضای عزیز
    چه کردی تو با من با این نوشته. چه بهنگام بود این متن برای من. چقدر محتاج بودم که تشجیع شوم؛ و سپاسگزارم بخاطر این همخانگی؛ زیرا: همنشینی با شجاعان، مرد را سازد قوی / چونکه با سوهان نشیند تیغ، برّان میشود
    بسیار امیدوارم که با این نوشته و نوشته هایی از این دست از تو، نوزایشی در این سرزمین در پیش باشد.
    سالیان دراز فروزان باد خورشید اندیشه ات بر آسمان مردمان این سرزمین.

  • حسین قم گفت:

    تشکر استاد

  • شهروز گفت:

    کل متن زیبا بود بجز چند کلمه آخر که با کل متن از نظر من در تضاد بود . این هم این قسمت بود ” بدان که آن هنگام، خدا، با رضایت کامل، به تو لبخند می‌زند “

  • atefe گفت:

    محمدرضا عزیز سلام

    دوست دارم بدونی که خوندن نوشته هات بهم انرژی میده و همیشه اولین page باز شدم سایت shabanali.com هست ناراحت باشم یا خوشحال با خوندن نوشته هات پر میشم از انرژی و امید.

    ممنونم ازت و امیدوارم بتونم جبران کنم.

  • آتوسا گفت:

    رها جان یادت باشد در کنار شجاعت رها بمانی از بند رویاهای دیگران، با رویاهایت رها باش انوقت بهترینی

  • @li گفت:

    «رسالت يك انسان براي رسيدن به آزادي در صف ايستادن نيست!
    بلكه برهم زدن صف است.» چه گوارا

  • ياسين اسفنديار گفت:

    اين يك نامه ساده نبود
    اعلاميه اي بود به آنان كه روز خود را به روزمرگي مي گذرانند. البته اولين آنان خودم هستم
    خيلي انرژي گرفتم.
    به قول استاد دمت گرم و سرت خوش باد.

    • alireza گفت:

      چه جوری انرژی گرفتی؟ من که از دیشب این نامه رو خوندم خیلی به هم ریختم…

      هر چی که استاد نوشته عین واقعیته… فقط به هم ریختم نمی دونم چی کار باید بکنم …نمی دونم،فقط عذاب می کشم.

  • علیرضا داداشی گفت:

    رها یادت باشد از بت شکن، بت نسازی.
    بشکن از خود، عین دریا کن کمال این است وبس.

  • aseman گفت:

    اکنون تاریخ به دست فاتحان نوشته شد
    می ترسم حتی بعدها کسی نباشد تا ترس‌هایش را با روایت شجاعت حق، تطهیر کند.
    می ترسم از ان که بزدلان هوشمند هم نباشند!

  • مَن (رقیه) گفت:

    “همین بزدلان، پس از تو، ترس‌هایشان را با روایت شجاعت تو، تطهیر می‌کنند…”
    چقدر تلخ که من هم خیلی اوقات از این تطهیر شوندگانم!

  • آماتور گفت:

    یک جمله ای نوشتید که شدیدا همخوانی داره با حال این روزهای من:
    “چنین شد که این نسل بزدل امروزی، عموماً بر اساس ترس‌هایشان زندگی می‌کنند، نه خواسته‌هایشان”
    این روزا من دارم جایی کار کنم که نه تنها حق مارو دارند به اسم کارهای خیر می خورند که جدیدا دارن شرایط موندن رو هم مدام سخت تر می کنند و ما کارمندانی که یکی قسط وام دارد، یک میخواهد خانه بخرد و یکی که میخواهد جهیزیه بخردو…. به خاطر ترس از بی پولی و بی کاری به هر خفتی تن می دهیم. تن می دهیم چون می ترسیم…

  • عباس عبادتی وایقان- استانبول گفت:

    عالی بود…..استفاده کردم..

  • Ali گفت:

    خوش به حال رها که تو رو داره تا انارو بهش بگی و یادش بدی
    اعتراف میکنم که دل منم پر از ترسه
    ترسهای جورواجور….

  • فیروزه گفت:

    سلام استاد عزیز و گرانقدر
    خواندن هر روزه نوشته های جذاب و دلنشین شما دلگرمی این روزهای من است. من و مطمئنا خواننده های این فضای پر از آگاهی همه خود را رهای شما میدانند
    سایه شما بر سر ما مستدام باد

  • zoorba.booda گفت:

    رها جان شجاعت “شك” كردن به همه چيز را از جمله بت ها،بت پرستان و “حتي بت شكنان” را در وجودت پرورش بده
    و هرگز فراموش نكن كه شجاعت با فرياد زدن يكي نيست
    شايد مفهوم شجاعت به طمانينه و آرامش نزديكتر باشد تا به قيل و قال و فرياد
    بشكن تا به رنج “سيزيف” گرفتار نشوي ، بشكن تا در دور باطل زيستن نماني…

  • رها-اسفند گفت:

    ایمان می آورم تا بفهمم….

  • شهرزاد گفت:

    “ازدواج می‌کنند. نه برای حرکت به سمت دنیایی شیرین‌تر و روشن‌تر که در ذهن خود ساخته‌اند. بلکه برای فرار از دنیای تلخ و تاریکی که از تنها و مجرد ماندن برای آنها ترسیم شده است.” …
    چقدر زيبا گفتي …

    و اين جمله: “… همین بزدلان، پس از تو، ترس‌هایشان را با روایت شجاعت تو، تطهیر می‌کنند.” ،
    به نظرم انگار توي اين جمله، واژه ها در كنار همديگه در رقصي زيبا هستند!
    خيلي لذت بردم …

    براستي شهامت ِ رها، با «رها» شدن از تمام اين«بندها» چه ستودني خواهد بود …

  • مجتبي مهاجر گفت:

    سلام محمدرضاي عزيز
    شنيدي ميگن دفع خطر محتمل؟!!!:)
    فلسفه ي خيلي هامون،خيلي وقتا فداي دفع يك احتماله…

  • پیام گفت:

    چه تقسیم والایی : بت ، بت پرست ، بت شکن اینطوری بهتر می شه فهمید که بت شکن ها هم مثل بت در اقلیت هستند ، وقتی تبر دست گرفتی ، می شی کسی که قد علم کرده مقابل کسی که جلوی خدایی خدا قد علم کرده ، حالا خدا بهت لبخند می زنه ، شاید هم بگه : بنده من بالاخره فهمیدی که خدا من هستم ، خدای تو بخاطر این درک و فهم ، ازت ممنونه .

  • حسین گفت:

    استاد بزرگ ارادت، واقعا زیبا بود، نمی دانم چطور از بزرگواری و محبت عزیزی مثل شما را جبران کنم، سعی کردم، درسهایتان را یاد بگیرم، و به دیگران منتقل کنم، شما لطف زیاد به شخص و شخصیت من کردید.

    شادی و امید آرزوی همیشگی من برای شما و خانواده شما خواهد بود، تا ابد …

    با احترام حسین

  • فریده گفت:

    چقدر این نوشته منو آروم کرد.ممنونم

  • محسن ملك پور گفت:

    سلام درود
    خانقاه و مسجد و دير و كنشت
    هر كه را ديدم به دل بت مي سرشت
    ليك در بتخانه ديدم بي عدد
    هر صنم سرگرم ذكر يا صمد
    يا صمد يعني كه ما را بشكنيد
    پيكر ما را در آتش افكنيد
    گر سبك گرديم در آتش چو دود
    مي توان تا مبدا خود پرگشود
    اي هزاران شعله در تيغت نهان
    خيز و ما را از منيت وارهان

    بدرود

  • mohammad گفت:

    سلام
    كاش همه كه اينگونه ميگفتي مي انديشيدن…
    نگرشت رو ميپسندم محمدرضاي عزيز

  • آزاده اَم گفت:

    ببخشید که این دیدگاه بی ربط است به این نوشته زیبا
    یک درخواست دارم از هم خونه ای های عزیز
    از دوستان آیا کسی یک فایل جمع آوری شده از روزنوشته ها دارد؟ حتی اگر درصدی از پست ها هم در آن موجود باشد، عالیست.
    فایل آرشیو وبلاگ “برای فراموش کردن” را در آدرس زیر دیدم و آرزو کردم کاش دوستی روزنوشته ها را هم جمع آوری کرده باشد.
    http://www.shabanali.com/ms/?p=204
    خب داریم به ۶/۶ نزدیک می شیم. یک سوال یواشکی دور از چشم استاد: مشقاتونو نوشتین؟

  • بهار گفت:

    دوست خوب و استاد گرامی، جناب آقای شعبانعلی
    حدود دوسالی است که از نوشته های شما درس می گیرم،
    حدود دو سالی است که به بیشتر نوشته هایتان لبخند تحسین می زنم و رشک می برم بر این همه دانایی، جسارت و از همه مهمتر دست و دل بازی «می گویم دست و دل بازی چون در دنیایی که همه با پول اطلاعات می دهند، شما مصرانه و مهربانانه و سخاوتمندانه زکات دانش خود را به رایگان در اختیار علاقه مندان گذاشته اید»
    خیلی از نوشته هایتان برایم قشنگ بود و با اشتیاق لینک آن را برای تمامی دوستانم اشتراک گذاشتم، اما……… این نوشته چیز دیگری است. خیلی به دل می نشیند. خیلی عالی بود. خیلی حرفها در خود داشت. به «رها»ی خیالی شما حسودیم می شود. ولی خوشحالم که حرفهایتان به رها را می شنوم، می خوانم و سعی می کنم به خاطر بسپارم.
    خدا قوت استاد

  • *نیما گفت:

    …..رزش‌های زیادی است که انسانها در کلام، مقدس می‌شمارند، اما در عمل، جرات اتکا به آنها را ندارند.
    .
    ….. در این دنیا، هر موجودی یا بت خواهد شد، یا بت پرست. یا بت شکن.
    .
    ……و پا بیرون بگذار و انسان شو. و بدان که آن هنگام، خدا، با رضایت کامل، به تو لبخند می‌زند…

    سلام استاد ممنون که باز هم برای ” رهای عزیزمان ” نوشتید:-)

  • سهیلا گفت:

    من جسارت رها شدن رو دوست دارم

  • کیوان گفت:

    سلام
    عالی واژه بی معنی در مقابل عظمت نوشته ات است.

    ..
    .
    معلمی لایق توست.

  • سارا گفت:

    بسیار زیبا اگر این اجازه رو داشته باشم یه بخشی اش رو با کمی تغییر در وبلاگ دخترم بذارم

  • معصومه گفت:

    جناب شعبانعلی افکارتون و نوشته هاتون فوق العاده است.

  • سمی گفت:

    “ایمان دارند. اما نه به دلیل یقین به وجود خداوند. بلکه به دلیل تردیدی در دل، که اگر جهمنی بود، چه خاکی بر سرشان کنند.

    ازدواج می‌کنند.” نمی دونم بخندم یا گریه کنم.

  • آيدا2 گفت:

    عالي بود ، دروغ ها را با دعوت به تمدن فاش مي كنييد.

  • محیا گفت:

    محمدرضای عزیز
    نامه به رها، نامه های غریبی ست. نامه هایی که برای هر کدام از ما میتواند راهگشایی باشد از زاویه ای که بدان نگاه میکنیم و بر آن تفکر.. نامه های شما برای من در طول این سفر سرشار از حرفهایی است که تشنه شنیدنشان هستم. احساس رها بودن و مورد خطاب قرار گرفتن در مورد نامه های شما، برایم لذت بخش و ستودنی ست.
    محمدرضای عزیز، اینبار اما بسیار غریبانه نوشته ات، برای این روزهای من است. روزهایی که می بایست پا از پوسته بیرون بگذارم و شجاعانه تبری بر دست بگیرم. تبری بر عقاید و ترس های بزرگ و کوچکی که سد ادامه راه هستند. روزهایی که روزهای سخت تصمیم گیری ست . نوشته ات برای من که تنها دارایی ام از دنیا پدری پیر و مهربان است اما ساده با منش روستایی ست اثر گذار است. محمد رضای عزیز چقدر دلنشین بود نوشته ات. سپاس
    درودتان را بدرود

  • رها راد گفت:

    سال ها پیش تو یکی از دبیرستان های تهران هنگام برگزاری امتحانات سال ششم دبیرستان به عنوان موضوع انشا این مطلب داده شد که ”شجاعت یعنی چه؟”
    معلم موقع تصحیح اوراق که البته در مورد انشا شامل خوندن و نظر دادن در باره مطلب میشه به برگه جالبه برخورد کرد .
    محصلی در باره موضوع انشا فقط یک جمله نوشته بود : ”شجاعت یعنی این” و برگه ی خود را سفید به ممتحن تحویل داده بود و رفته یود !
    برگه ی آن محصل در ان مقطع تحصیلی در بین دست به دست بین دبیران و معلمان تهران گشته بود و همه به اتفاق و بدون …استثنا به ورقه سفید او نمره ۲۰ دادند فکر می کنید اون دانش آموز چه کسی می تونست باشه؟

    • آزاده اَم گفت:

      رها راد عزیز،
      من جواب را نمیدانستم، اما ماجرا آنقدر جالب بود که در اینترنت به دنبالش گشتم و جواب را یافتم. آیا آن دانش آموز آقای علی شریعتی بوده است؟
      می پرسم، چون به مطالبی که در اینترنت می یابم اعتماد کافی ندارم.

  • انوشه گفت:

    سلام نوشته تان را که دیدم یاد آخرین سخنرانی که تو سایت تد دیدم افتادم سخنران کلینت سمیت شاعر و آموزگاراست با عنوان” خطر سکوت ” لینک اش را می گذارم شاید دوستان هم بخواهند ببینندا.http://www.ted.com/talks/clint_smith_the_danger_of_silence

    • کیان گفت:

      مرسی از لینک خوبی که گذاشتید
      “و در آخر آنچه بخاطر می آوریم ، واژه های دشمنانمان نیست ، بلکه سکوت دوستانمان است.”

      “بخش زیادی از زندگیم با گفتن چیزهایی که مردم دوست داشتند، بشنوند ،گذشت
      بجای گفتن ،چیزهایی که نیاز داشتند، بشنوند.”

      • ياسين اسفنديار گفت:

        سلام به كيان محترم
        كامت هاي پرمحتواييي در سايت متمم مي گذاشتيد
        مدتي است كه كمرنگ شده است حضور شما و يا كامت هاي شما
        البته قصد جسارت نداشتم . بيان كردم، چرا كه اين حضور شما به چشم ميآيد

  • عطیه رضایی گفت:

    همیشه به موقع نامه های رها به دستم میرسه و میخونمشون.مثل همین الان مثل همه روزهایی که ترسیدم یا تردید کردم ولی بازم خطر کردم و جرات پیدا کردم و رفتم و ادامه دادم.
    نمیدونم عکس العمل رها و رها ها وقتی این نامه ها را میخونند چیه؟ولی برای من از الان تا همیشه زنده بودنم عین حقیقت و زندگیه.همون زندگیه که در انتهاش منو به خاطر کارای خوبی که نکردم نه به خاطر کارای بدی که کردم بازخواست می کنند.

  • محبت گفت:

    بسیار زیبا، تشکر به خاطر مطالب تاثیر گذارتان. پیروز باشید