بر خلاف لحظه نگارهای دیگر، این عکس را خودم ثبت نکرده‌ام. اما احساس کردم بد نیست آن را اینجا منتشر کنم تا احیاناً اگر جایی همزمان با سرمستی لحظات روحانی افطار در ماه مبارک رمضان، در یک برنامه تلویزیونی تصویری از سحابی هلیکس دیدید، آن را با تخمک اشتباه نگیرید 😉 پی نوشت موقت: سال گذشته، به خاطر اینکه فرصتی فراهم نشد تا در یک برنامه تلویزیونی بر روی این واقعیت که “صادرات زالوی روسیه از صادرات نفت ما بیشتر نیست” اصرار کنم، به رغم ارادت به تیم اجرایی، تصمیم گرفتم دیگر در آن برنامه شرکت نکنم. منبع عکس: ناسا (ناسا هم مخفف ناباروری برای ساده اندیشان نیست. بلکه مرکز فضایی آمریکاست. آدم باز بگه بهتره!) لینک فیلم تکمیلی (این رو دیگه ناسا به معنای مرکز فضایی آمریکا، تایید نمی‌کنه. همون معنای دومی هست)

مانند یک زندانی هستم: چنان باور-آورده به زندان، که در خواب هم، خیالم از نرده‌های زندان فراتر نمی‌رود.

چند وقت پیش، رفته بودم شهر کتاب که کتاب بخرم. چشمم به بخش کودکان افتاد و نشستم کتابها رو ورق زدم و لا به لای اونها، این کتاب رو دیدم. شکوه قاسم نیا برای نسل من انسان ناشناخته‌ای نیست. از نوشته‌هایی که توی کیهان بچه‌ها می‌خوندیم (کیهان بچه‌ها با کیهان بزرگا خیلی فرق داره) تا “ترانه علی کوچولو، این مرد کوچک“. کتاب رو ورق زدم و واقعاً از شعرها و البته تصویرسازی‌ها لذت بردم. داشتم با خودم فکر می‌کردم که چقدر نوشتن و کار کردن برای سنین پایین سخته. در طول تجربه‌ی معلمی، برام چند باری این فرصت پیش اومده که برای گروه‌های کودک و نوجوان صحبت کنم یا باهاشون بچرخم و ببرمشون گردش. اعتراف می‌کنم که از دشوارترین چالش‌های زندگیم بوده. همیشه دو نگرانی خیلی جدی دارم. یکی اینکه ما معمولاً پرستیژ درس دادن در دانشگاه رو بالاتر از …

این دو عکس را در ایستگاه مترو، در کشوری که قطعاً چین نیست انداختم. هر چه فکر کردم نفهمیدم که چطور می‌شود نام و دیکته‌ی این دامین را حفظ کرد. باز هم خدا بیامرزد پدربزرگ مرا که اگر نام خانوادگی بی معنی روی ما گذاشت، حداقل به خاطر سپردنش ساده‌تر به نظر می‌رسد! پی نوشت یک: از این جنس مثال‌ها در مورد انتخاب نام تجاری همیشه مطرح بوده و هست. ظاهراً نام اولیه‌ی سونی هم به عنوان مخففی از Tokyo Tsushin Kogyo گاهی اوقات Totsuko گفته می‌شده که بعد از تجربه‌ی بین‌المللی موریتا در مسافرت به کشورهای دیگر، متوجه می‌شود تلفظ چنین کلمه‌ای در زبان انگلیسی سخت است و نام سونی را انتخاب می‌کنند که به نوعی تداعی‌کننده‌ی واژه‌های مرتبط با صوت هم باشد. اگر چه امروز، دیگر سونی ماموریت خود را سیستم‌های صوتی و تصویری نمی‌داند، اما این برند، …

لینک تصویر با کیفیت بالاتر

پیش نوشت: اصولاً اینکه ما آدمها راه می‌افتیم عکس می‌گیریم، توهین به عکاس‌های حرفه‌ایه. متاسفم که ابزارها و تکنولوژی اونقدر ارزون و در دسترس شده که امثال من، هم می‌تونیم عکس ثبت کنیم و هم چون هزینه نداره با دیگران به اشتراک بگذاریم. قبل از اینکه یاد بگیریم عکس انداختن یعنی چی. به هر حال. با نهایت پررویی و با عذرخواهی از اونهایی که هنر عکاسی رو بلدند (و با آرزوی اینکه من هم یاد بگیرم) دو تا عکس رو انداخته بودم و دوست داشتم بذارم اینجا بمونه: پی نوشت یک: ما این روزها توی ادبیات‌مون، فکر می‌کنم به اندازه‌ی کافی به دکتر مهدی حمیدی شیرازی جا و جایگاهی نداده‌ایم. شاید هم لج و لج‌بازی‌های اخوان و نیما و شاملو با خود حمیدی (بیشتر از شعرش) باعث چنین شرایطی شده. چنانکه شاملو هنگامی که هوای تازه را وارد فضای ادبیات …

فاصله‌ی دنیا، از آنجا که تو نگاهش می‌کنی و اینجا که من نگاهش می‌کنم، فقط سی سانتی‌متر است. اما چه دنیاهای متفاوتی را می‌بینیم. من در پنجره‌ای که حتی هم سطح خیابان هم نیست، باید پشت نرده بمانم، تا امنیت را تجربه کنم و هم‌نوعان دیگرم که خود را از سگ و گربه و موش و هر جاندار دیگری بالاتر می‌دانند، راهی به خانه‌ام پیدا نکنند. ما جانشینان خداوند بر زمین، هر یک به دور خود میله‌‌ها و دیوارهای زیادی کشیده‌ایم تا از شر سایر جانشینان خداوند در امان باشیم! چون ظاهراً از تمام داشته‌های خداوند، آنچه که بدان رشک می‌بریم، قلمرو وسیع قدرت اوست! پی نوشت صفر: این مجسمه همیشه آنجاست تا دنیا را بهتر از من ببیند و به من کمک کند دنیا را از نگاه او تصور کنم. پی نوشت یک: امروز از صبح ساعت چهار که …

علیرضا نخجوانی، عکسی را نشانم داد که حیفم آمد با شما به اشتراک نگذارم. آنها در خانه‌شان‌، شیشه‌ی تمیز و شفافی دارند که پرنده‌ها خیلی وقت‌ها آن را نمی‌بینند و با آن برخورد می‌کنند. متاسفانه در یکی دو مورد، فوت هم کرده‌اند. تصویری که در اینجا می‌بینید، نقش بر جا مانده از کبوتر بر روی شیشه پس از برخورد با شیشه است. چون ظرافت‌های عکس به خوبی دیده نمی‌شد، بخشی از جای پرهای پرنده‌ را در تصویری جداگانه برایتان گذاشتم. دیدن حاصل این تصادف، خوشحال‌کننده نیست. اما هم‌چنان تصویری زیباست.