فیلم دیدن و یادگیری مهارت مذاکره (نقش تجربه های مرجع)

پیش نوشت: اگر گاهی مطالبی در جای دیگری بنویسم که احساس کنم می‌تواند برای خوانندگان وبلاگ هم مفید باشد، در اینجا هم منتشر می‌کنم.

اگر چه با توجه به اینکه خوانندگان اینجا عموماً متمم می‌خوانند، خیلی سخت است که حرفهایی پیدا کنم که برای آنها تازگی داشته باشد یا بیش از حد پیش پا افتاده نباشد.

نقش فیلم در یادگیری مهارت مذاکره

یکی از مفاهیم ارزشمند در یادگیری خیلی از مهارتهای رفتاری (از جمله مذاکره) مفهوم «تجربه‌ی مرجع» یا Reference Experience است.
به این معنا که:

ما وقتی با یک رویداد یا وضعیت جدید مواجه می‌شویم، با خود فکر می‌کنیم که در گذشته، چه تجربیات مشابه یا نزدیکی داشته‌ایم و بر این اساس در مورد رفتار خودمان در آن لحظه تصمیم می‌گیریم.

این کار الزاماً به شکل آگاهانه انجام نمیشه.
معمولاً وقتی تعداد تجربه‌های مرجع زیاد باشه، ما نوع قضاوت و رفتار و تصمیم‌گیری‌مون رو به عنوان «شهود و رفتار شهودی» نام‌گذاری می‌کنیم.

تجربه‌های مرجع به شکل‌های متفاوتی می‌تونن به وجود بیان:

  • تجربه‌ی واقعی در زندگی
  • شنیدن خاطرات دیگران
  • دیدن فیلم‌ها
  • خواندن رمان و داستان (کلاً کتابهای Fiction)
  • رویاپردازی (در صورتی که سهم قابل توجهی از وقت ما رو به خودش اختصاص بده)
  • تمرین‌های کلاسی ایفای نقش

بنابراین، یکی از مهم‌ترین کاربردهای تماشای فیلم، ثبت تجربه‌های مرجع در ذهن هست.
فیلم‌ها، فاصله‌ی خیلی کمی با خاطرات واقعی ما دارند (خصوصاً اگر خوش‌ساخت باشند)، چون همزمان از تصویر و صدا و کلمات و مدیریت هیجانات استفاده می‌کنند.

بنابراین، اگر در حال یادگیری علوم رفتاری و شاخه‌های وابسته به آنها هستیم (مذاکره، مدیریت، مصاحبه شغلی، هوش هیجانی و …) منطقی است که همیشه این سوال رو از خودمون بپرسیم که چه فیلم‌هایی در کنار این آموزش ببینم که به من در ثبت تجربه‌های مرجع کمک کنند؟

+226
  
رادیو مذاکره • کارگاه افزایش عزت نفس • آموزش کارآفرینی • مذاکره تجاری • یادگیری زبان انگلیسی • دوره MBA آنلاین متمم • تصمیم گیری • تفکر سیستمی • روانشناسی پول • آموزش مهارت کار تیمی • مدل ذهنی • استراتژی محتوا • افعال پرکاربرد انگلیسی • زبان بدن • رادیو متمم • حرفه‌ای گری در محیط کار • اتیکت • استعدادیابی • معرفی کتابهای روانشناسی • معرفی کتابهای مدیریتی • مهارت فروش


4 نظر بر روی پست “فیلم دیدن و یادگیری مهارت مذاکره (نقش تجربه های مرجع)

  • منصور سجاد می‌گه:

    دکتر درگی در روزنوشته هایش اخیرا مطلبی درباره اثراتی که خواندن داستان بر پیشرفت کسب و کار دارد منتشر کرده است.
    در قسمتی از ان نقل قولی ذکر شده که با مبحث تجربه های مرجع مرتبط است
    کیت اوتلی پروفسور بازنشسته روان شناسی در دانشگاه تورنتو در مصاحبه با نیویورک تایمز میگوید: شبیه سازی کامپیوتری می تواند ما را در درک مسائل پیچیده همچون پرواز هواپیما، پیش بینی آب و هوا کمک کند و رمان ها و داستان ها مشابه یک شبیه ساز ما را در پیچیدگی زندگی اجتماعی یاری می رسانند.

  • افروز می‌گه:

    معمولا فیلم ها هرچه دلشان بخواهد می گویند، و ما نهایتا پیش از آغاز فیلم بتوانیم روی انتخاب ژانر، بازیگران یا کارگردان مانور داشته باشیم. فیلم بینی را بر اساس “مقوله ی پرداختی” دنبال کردن، نیازمند این است که کسی بر مبنای نگاهی خاص فیلم های بسیار دیده و حال نتیجه ی غربال گری اش را به نفع دیگران منتشر کند. شخصا یک مدت شدیدا دنبال این بودم که فیلم هایی ببینم که چیزهایی از معماری و لایف استایل دیزاینر ها را نشانم بدهد. نتیجه ی جالبی از جستجویم نگرفتم. مضمون فیلم ها با چیزی که دنبالش بودم همخوانی نداشت، و فردی که با این نگاه فیلم دیده باشد در دسترسم نبود. دبیرستانی که بودم یکی از معلم ها فیلمی آورد و در کلاس پخش کرد. در حین پخش فیلم به اتفاقات و اشیا و جزئیات اشاره هایی می کرد (با اینکه در اسپویل کردن نقشی به سزا داشت) اما نکاتی که اون روز حین تماشای فیلم بهش اشاره کرد رو هنوزم که هنوزه یادمه ، و خودم تعبیر “آموزش چگونه دیدن” رو راجع بهش به کار میبرم. خیلی وقت پیش ها میون نوشته هات به peaceful warrior اشاره کردی . بر من وحی منزل بود که هرچه زودتر ببینمش، و به قول خودم سلیقه ی فیلمی ات را بسنجم. مطابق انتظارم حتی فیلم های پیشنهادی ت هم کلاس درس بود. هنوزم روی تبلت دارمش و گاهی مرورش میکنم، اما هردفعه احساس خسران ضعیفی همراهم هست، اگر محمدرضا در حین فیلم بینی کنارمان بود و به جزئیات و مطالب مرتبط اشاره میکرد، آیا تماشای فیلم تجربه ای ورای یادگیری نمیشد؟

  • محمدرضا می‌گه:

    سلام
    خیلی عالی بود، سپاس از شما.
    آقای شعبانعلی عزیز ممنون میشم اگر امکانش هست شما چند مورد از فیلم هایی که به نظرتون به ثبت و توسعه تجربه های مرجع در زمینه مذاکره و مدیریت کمک می کنند و از این نظر میتونن مفید باشند بفرمایید.

  • حمید طهماسبی می‌گه:

    واقعا این حرف را من قبول دارم
    فیلم یادگیری ضمنی بالایی دارد، مخصوصا اگر سریا باشد.
    مثلا سریال lost آنقدر من را درگیر کرده بود و نقش اصلی زیاد اشت که بالاخره من با یکی از آن ها هم ذات پنداری می کردم.(این را به بقیه هم که گفتم تایید کردند.)
    یا بعد از دیدن سریال breaking bad به نظر من کار نشد ندارد و همیشه باید تلاش را کرد حتی در اوج ترس.
    فیلم ۱۲ مرد خشمگین هم که مشق دیشب بود و من برای بار پنجم دیدمش.
    به نظر من هیچ چیز بهتر از یک فیلم خوب نیست. (البته من خودم فیلمی هم هستم)
    شاید خیلی ها حرف من را رد کنند اما من خودم فیلم SAW از ۱ تا ۷ را که دیدم، خیلی برام جالب بود ایده این فیلم و طرز نوشتن این فیلمنامه توسط نویسنده. (خیلی ها میگین این فیلم ترسناکه یا چندش آوره، ترسناک که قبول ندارم ولی در کل این ۷ قسمت حدودا ۵ صحنه دل خراش یا هم داشته باشد ولی ارزش حداقل یکبار دیدن را دارد)
    تازگی ها هم به تعریف مهندس تقوی می خواهم سریال house of cards را استارت کنم.
    https://goo.gl/iYNRHw

  • پاسخ دهید (مختص دوستان متممی با بیش از 150 امتیاز)

    لینک دریافت کد فعال

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *