پیش‌نوشت: وقتی فهرست چند نمونه از کتاب‌هایی را که در ماه‌های اخیر خوانده‌ام برای انتشار در روزنوشته تنظیم می‌کردم، کتاب میرایی (Mortality) کریستوفر هیچنز هم جزو آن‌ها بود. حتی عکس جلد را هم لابه‌لای عکس کتاب‌ها در بالای نوشته گنجاندم. اما وقتی آن مطلب را نوشتم و نوبت به کتاب هیچنز رسید، دیدم ذهنم خسته‌تر از آن است که چیزی در شأن هیچنز بنویسم. نمی‌خواستم طولانی بنویسم، اما دیدم توان و حوصلهٔ همان چند خط هم نیست. این بود که نوشتن بخش دوم فهرست را – که قاعدتاً باید با هیچنز ادامه پیدا می‌کرد – به زمان دیگری موکول کردم. امروز که خواستم بخش دوم فهرست را بنویسم، دیدم در تمام این سال‌ها فرصت نشده مطلب مستقلی به هیچنز اختصاص دهم. درست، دوستانه و قدرشناسانه نیست نام کسی را که سال‌ها نوشتنش را دیده، خوانده و از سبک نگارش او آموخته‌ام، …
