چند روزی است که ترانه‌ی حوالی تو با صدای هوتن هنرمند را خریده‌ام و گوش می‌دهم و بارها و بارها در گوشم تکرار می‌شود. به قصد رعایت حقوق صاحب اثر، صرفاً بخشی از این ترانه را برای شما در اینجا می‌گذارم. این اثر، مجاز است و مانند بسیاری از آثار موسیقی از طریق فروشگاه بیپ تیونز عرضه می‌شود. یک بار دیگر هم باید به جان بچه‌های بیپ تیونز دعا کرد. چون بخشی از مشکل رعایت نکردن کپی رایت، به دشوار بودن یا طولانی بودن مسیر پرداخت حقوق صاحب اثر بازمی‌گردد. شاید اگر بیپ تیونز نبود، ما وقتی آهنگی را می‌شنیدیم، تا بعداً که به فروشگاهی برسیم و یادمان باشد و آن آلبوم وجود داشته باشد، خریدنش را فراموش می‌کردیم. توضیح اینکه عنوان این نوشته (دچار چشم تو دگر دچار خود نمی‌شود) بازنویسی مفهومی یکی از بیت‌های ترانه است: گمان نمی‌کنم شود دوباره …

همون‌طور که قبلاً در مورد گردهمایی متمم توضیح داده بودم،‌ خبرهای اصلی در این مورد یا در سایت گردهمایی منتشر می‌شن یا در پیام اختصاصی شما در متمم بهتون گفته می‌شن و یا از طریق خبرنامه‌ی گردهمایی که در سایت گردهمایی میشه در اون ثبت نام کرد. هم‌چنان خبرهای روزنوشته، خبرهای غیررسمی محسوب می‌شن. به هر حال، در میان خبرهای غیررسمی، این خبرغیررسمی رو هم بگم که پیشنهادهای سخنرانی خوب بوده. مطالب هم خیلی خوب بوده. من که خودم خیلی حس خوبی دارم و راضیم. اما در مورد بعضی موضوعات، پیشنهادی که پذیرفتنی باشه یا استانداردها رو داشته باشه نداشتیم. خواستم به کسانی که امروز و فردا قصد دارند پیشنهادهاشون رو ارسال کنند، کمک کنم که بدونن جای چه موضوعاتی خالیه:

  بعد از مدتی تاخیر، فرصتی شد تا نسخه‌ی کامل‌تر کتاب پیچیدگی و سیستم‌های پیچیده را در اینجا منتشر کنم. قرارمان این بود که تعداد کلمات را بنویسم تا بتوانید در مورد میزان مطالب اضافه شده پیش‌زمینه‌ای داشته باشید و در مورد خواندن یا نخواندن کتاب در هر مرحله تصمیم بگیرید. نسخه قبلی ۲۵۵۰۰ کلمه بود  و نسخه فعلی حدود ۲۹۰۰۰ کلمه است. با کلیک بر روی تصویر زیر می‌توانید نسخه PDF کتاب را در ۷۷ صفحه و با حجم ۱.۸ مگابایت دانلود کنید. آنچه به نسخه‌ی جدید افزوده شده: توضیحاتی در مورد نخستین کاربردهای آمار مقدمه‌ای بر نیوتون و مکانیک نیوتونی با عنوان پارادایم دنیای کوکی  

پیش نوشت: در ایران سنت است که ما روز دوازدهم اردیبهشت را به یاد دکتر ابوالحسن خانعلی و استاد مرتضی مطهری به نام روز معلم می‌خوانیم و آن را بهانه‌ می‌کنیم تا از کسانی که شغل معلم یا نقش معلم یا صفت معلم را بر خود و در خود دارند، قدردانی کنیم. خوشبختانه در زمان‌های مختلف و به بهانه‌های متفاوت، از معلمانی که در خدمت‌شان بوده‌ام قدردانی کرده‌ام و در آینده هم – اگر نعمت و فرصتش باشد – این کار را خواهم کرد. بنابراین، حس کردم شاید بتوانم از فرصت این روز استفاده کنم و به سوالی که سال‌هاست ذهنم را مشغول کرده، بپردازم. البته دوستان عزیزی که حرف‌های من را در اینجا و متمم و سایر نشریات و رسانه‌ها و کلاس‌ها شنیده‌اند، هم با صورت این پرسش آشنا هستند و هم کمابیش فضای ذهنی و تلاش‌های منظم من را …

قبلاً یک بار در مورد گاردین مطلبی نوشته بودم که اگر آن را نخوانده باشید، شاید تصاویر امروز برایتان کم‌معنی‌ یا بی‌معنی باشد. مطلب قبلی: خودافشایی گاردین نشریه‌ی گاردین، همچنان نتوانسته است مشکل نقدینگی ناشی از کاهش درآمدهای تبلیغاتی را به صورت کامل حل کند. متن تقریباً همان متن قبلی است. با این تفاوت که تاکید بیشتری شده که: ما تا امروز از شما پول نگرفتیم و الان نیاز مالی داریم. پاپ آپ پایین صفحه، کمی نگران کننده‌تر است. چون تاکید می‌کند که اگر هفته‌ای یک قهوه به ما کمک کنید، ما سرپا باقی می‌مانیم. البته تغییرات مثبتی در رتبه‌ی الکسای این سایت دیده می‌شود:

هفته‌ی گذشته فرصتی دست داد تا با دوست خوبم میثم نوایی در دیجی کالا بنشینیم کمی گپ بزنیم. اگر چه من معمولاً عادت داشته‌ام و دارم که در این نوع فایل‌های صوتی‌، میزبان باشم و با طرف مقابل مصاحبه کنم، این بار میثم میزبان بود و او با من مصاحبه می‌کرد. حاصل این گفتگو، یک پادکست ۵۰ دقیقه‌ای شد که اگر دوست داشته باشید می‌توانید آن را در زیرمجموعه پادکست از مجموعه محتواهای دیجی مگ در سایت دیجی کالا بشنوید. پادکست‌های دیگر میثم هم آنجا هستند و من چند موردی را که فرصت شده و گوش داده‌ام، دوست داشته‌ام. امیدوارم برای شما هم، چنین باشد. جا دارد اینجا در کنار میثم، از فرشته‌ی عزیز هم که با دقت و حوصله فایل را تنظیم و تدوین کرده تشکر کنم.