اگر چه بیش از دو ماه است که بیش از بیست نفر از دوستان عزیزم. تقریباً هر روز، در حال برنامهریزی و هماهنگی برای اجرای بهتر گردهمایی متممیها در ۲۶ مرداد ماه سال جاری هستند و جلسات پراکنده و متعددی برگزار شده بود، اما دیروز برای نخستین بار فرصت شد همهی ما زیر یک سقف جمع شویم و برای برنامه ریزی و اجرای بهتر گردهمایی، هماهنگیها و گفتگوهای لازم را انجام دهیم. بچهها با چند عکس، لحظاتی از این جلسه را ثبت کرده بودند و وقتی آنها را دیدم، تصمیم گرفتم با شما هم به اشتراک بگذارم. سعی میکنم تا روز شنبه (برای ایمیل هفتگی) یک فایل صوتی کوتاه ده تا بیست دقیقهای تنظیم کنم و ضمن معرفی هر یک از بچهها، به صورت مختصر برایتان بگویم که در سمینار از چه چیزی صحبت خواهند کرد. طی دو یا سه هفتهی …
پیش نوشت: سنت ما در این وبلاگ این بوده که در حد توانمان، هر رویداد خوشایند یا ناخوشایند را به بهانهای برای فکر کردن، ارزیابی کردن، تبادل نظر و یادگیری تبدیل کنیم. بر همین منوال، به بهانهی درگذشت مریم میرزاخانی مطلبی نوشتم که محتوای آن بیشتر موضوعِ به اشتراک گذاری مشکلات و دشواریها استوار بود. دوست خوب متممی ما، سمیه، به نکتهی مهمی در زیر آن بحث اشاره کرد که احساس کردم فرصت خوبی برای فکر کردن بیشتر و جدیتر به موضوع فراهم میکند. برای اینکه مجبور نشوید دوباره به نوشتهی قبلی سر بزنید، حرفهای سمیه را در اینجا نقل میکنم: حدس زدن اینکه مریم میرزاخانی دلیل ش برای پنهان کردن بیماری اش با توجه به موقعیت خبرسازش چی بوده خیلی دشوار نیست…. مطمئنم با توجه به رسانه های موجود تصمیم درستی گرفته… سوالی که اینجا مطرح شد این بود که اگر ما جای او …
قبلاً یک مرتبه در مورد مریم میرزاخانی نوشتهام. مطلبی بود تحت عنوان مریم جان! ما را جدی نگیر. امروز خبر درگذشت مریم میرزاخانی را در شرایطی شنیدیم که صرفاً طی یکی دو روز گذشته – پس از بستری شدن او – خبر بیماریاش در برخی رسانهها و شبکه های اجتماعی منتشر شد. اطرافیان و آشنایانش تاکید دارند که او همواره ترجیح میداده حریم شخصی خود را حفظ کند. شیوهی درگذشت او هم، تاییدی بر این توصیف است. چرا که ظاهراً چهار سال با بیماری سرطان دست به گریبان بوده، اما این بحث را هرگز به رسانهها – که مشتاق این تیترهای کلیک خور و مخاطب جمعکن هستند – نکشاند. البته همین هم، شوک مرگ او را برای ما بیشتر میکند. نه فرصتی شد تا همه با او عکس یادگاری بگیرند و نه وقتی بود تا برایش در اینستاگرام پست بگذارند …
شاید بچههای جدید که برنامههای صدا و سیما رو میبینن، نتونن تصور کنن که برنامههای صدا و سیما میتونه حتی بیکیفیتتر از الان هم باشه. اما واقعیت اینه که چنین چیزی امکانپذیره. ماها در دوران دبستان، نقاشی میکشیدیم و میفرستادیم صدا و سیما تا به اسم خودمون توی برنامه کودک نشون بدن. بعداً که بزرگ شدم و با بچههای بعضی از مدیرهای صدا و سیما دوست شدم، فهمیدم که چون ما اونجا آشنا نداشتیم احتمال اینکه نقاشیهامون رو پخش کنن خیلی کم بوده و خیلی از اسمهایی که توی بچگی میشنیدیم، راه نزدیکتری به جلوی دوربین داشتن. بگذریم. به هر حال، من که اصلاً نقاشیهام رو نفرستادم برای صدا و سیما (همون آدرس معروف انتهای خیابان الوند که همهی بچهها حفظ بودن). بنابراین نمیتونم از اینکه نقاشیهام رو پخش نکردن گله کنم. اما به هر حال، با خودم قرار …
قاعدتاً بیشتر و بهتر از من، اخبار مربوط به اجلاس G20 را پیگیری میکنید. رسانهها هم، از فرصتی که برای نشر و بازنشر خبرهای جدید (از اصل و حاشیهی اجلاس) به دست آمده به سادگی صرف نظر نمیکنند. با این حال – و با وجودی که احتمالاً این عکسها برای شما تازه نیست – دلم میخواست سه عکس از این اجلاس را برای شما بازنشر کنم. منبع عکس اول که مشخص است. منبع عکس دوم و سوم هم نشریه تلگراف است که علاقهی خاصی به اخبار حاشیهای (و عموماً زرد) دارد. زمانی که ترامپ سیاست America First را مطرح کرد، شاید این مسئله را چندان جدی نگرفته بود که در دنیای در هم گره خوردهی امروز، وقتی میتوانیم منافع ملی خود را در اولویت قرار دهیم که منافع ملی دیگران را هم به رسمیت بشناسیم. به رسمیت شناختن، صرفاً یک …
در میان تعریفهایی که از انسان خواندهام و شنیدهام، دوستداشتنیترین تعریف این بوده که انسان، موجودی پردازشگر است. اطلاعات را دریافت، پردازش، ذخیره و بازیابی و منتقل میکند. این نگرش، علاوه بر زیبایی ظاهری با چارچوبهای علمی و دانستههای امروز انسان – از جمله آنچه در روانشناسی شناختی هم میگویند – همسویی و همخوانیِ بالایی دارد. به عبارتی، ما مجموعهی متراکمی از اطلاعات هستیم. دادههای اولیه را در بدو تولد در قالب ژنوم از والدین میگیریم و دادههای ثانویه را به مرور از محیط میگیریم و در نهایت، اندوختههای خود را از طریق نگارش، تعامل، گفتگو و یا جفتگیری، به دیگران منتقل میکنیم و میمیریم. اینکه هر کس در این میان کدام راهها را برگزیند، قطعاً یک انتخاب شخصی است و ممکن است انتخابهای من با انتخابهای تو و انتخابهای ما با انتخابهای دیگران، یکسان نباشد. در اینجا ممکن است کسانی …
صرفاً با هدف به روز شدن وبلاگ و خالی نماندنش، گفتم دوباره یک عدد “تصویر ماه” را با شما به اشتراک بگذارم:
در سال ۲۰۱۶ میلادی، لغت Post-truth توسط آکسفورد به عنوان لغت سال انتخاب شد. البته این عبارت قدمتی بیش از ده سال دارد و رالف کیز در عنوان کتاب The Post-truth Era از آن استفاده کرده است. قبل از آن هم گاهی در نوشتهها از این تعبیر استفاده میشده و معمولاً منظور اشاره به دورانی بوده که حقیقتها آشکار میشده و به قول خودمان، ماه از پشت ابر بیرون میآمده است. همان یوم تبلی السرائر معروف. اما طی یکی دو سال اخیر، این اصطلاح معنای کاملاً متفاوتی پیدا کرده و به مفهومی کلیدی در گفتمان سیاسی و اجتماعی جهان تبدیل شده است. تعریف Post-truth در دیکشنری آکسفورد را میتوانید در بالای همین نوشته ببینید. اما چون این اصطلاح از مقالات و نوشتههای معاصر وارد دیکشنری شده است، جستجوی کاربرد آن در مقالات، میتواند تصویر کاملتری از آن در ذهنمان ایجاد کند. ما در …
بعد از آخرین نسخه (حدود ۲۹۰۰۰ کلمه)، این بار فرصت شد که بخش جدیدی به بحث اضافه کنم و در مورد بولتزمن بیشتر بنویسم. فکر میکردم این بحث در حجم کمی به سر و سامان برسد. اما هنوز هم، حرفهای بیشتری در مورد بولتزمن مانده که در بخش بعدی منتشر خواهم کرد. دانلود نسخه کاملتر کتاب پیچیدگی (فایل PDF)