هفته پیش چهارشنبه در وبلاگ نشستیم و گپ زدیم. قرار شد که یک ماژول چت خوب پیدا کنیم که به دلیل حجم کاری بالا در این هفته، من هنوز موفق نشده ام آن را پیدا کنم.
بنابراین قول من در مورد امکان چت، به هفته آینده موکول میشود. اما به هر حال، امشب هم به سبک هفته پیش، ساعت 10 تا 12 آنلاین میمانم تا دوستانم را ببینم.
به نظرم هر کسی هر حرف و موضوعی را میتواند مطرح کند. اما اگر قرار باشد من پیشنهاد بدهم، دلم میخواهد راجع به جمله ای حرف بزنم که چند روز پیش، در صفحه فیس بوک خودم نوشتم:
میتوانی هر چه میخواهی داشته باشی، اما نمیتوانی همه چیزهایی را که میخواهی داشته باشی.
You can have anything you want,but you can’t have everything you want
تا آنجا که من جستجو کردم، این جمله را نخستین بار حدود دو هزار سال قبل، مارکوس اورلیوس، از رهبران بزرگ امپراتوری روم، گفته است.
پی نوشت نامربوط: راستی برای صفحه فیسبوکم یک آدرس مستقیم درست کردم که دسترسی به آن راحت تر باشد.
www.facebook.com/mrshabanali
دو حرف m و r حروف نخست محمد رضا هستند.
284 دیدگاه
محمد رضا جان از سمینارت بگو
برنامه برای قزوین اومدن و سمیناز گذاشتن نداری؟
نه.
من سیستم منظمی برای همایش و سمینار ندارم. سازمانها گاهی دعوتم میکنن و منم میام.
ترجیح خودم اینه که خیلی درگیر آموزش عمومی نشم. دوره های محدود با تعداد مخاطب کم رو موثرتر میدونم. سمینار بیشتر یک جور Show حساب میشه.
شاید خیلی ربطی به بحث نداشته باشه، من پیش از اینکه از برنامه ماه عسل شما رو بشناسم خیلی اطلاعی راجع به مذاکره و گستردگیش نداشتم ماه عسل یه برنامه واسه نشون دادن یه آدم موفق دهه 50 بود چه خوب میشد اگه تو برنامه هایی حضور داشتید و راجه به این مذاکره و ارتباطات صحبت میکردید چیزی که همه بهش نیاز دارند اما گاهی آگاهی درموردش ندارند
1سوال ازت بپرسم، یه جا تو کامنتات خوندم نوشته بودی:”الان که فکر میکنم می بینم چند اشتباه جزئی داشته ام: نه استعدادی بوده، نه توانایی، نه وظیفه ای، نه اخلاقی و نه شرعی!”پس اگه اینطوریه شما به چه بهانه ای زندگی میکند و اون هم اینقدر خوب؟
من دارم وقتم رو قبل از مردن «پر» میکنم. با کارهای مختلف و کمک به اطرافیان. همین.
چرا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
خوب تلاش کنید…زحمت بکشید….و به همه کمک کنید…ولی فکر نمی کنید این کمی افراطیه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
استاد پس خودتون چی؟؟؟؟؟؟؟؟
احساستون چی؟؟؟؟؟؟؟؟
میدونم که از زندگیتون راضی هستید….ولی این رضایت هم میدونم که رضایت فیزیکیه ….و این وسط شما احساستونو به نظر من قربانی کردید…..استاد وقت برای استراحت بعد مرگ زیاده..ولی برای گفتن احساستون به دیگرانی که براتون با ارزشن نه…..
بازم خوش به حالتون که خوب پر می کنید.
زندگی ساعت کوکی نیست که به عقب برگردانی!!به به .
واقعا جمله قشنگی بود
استاد بحث در مورد زندگی شماست یا این جمله بالا؟؟؟؟؟؟؟؟؟
1 دقیقه رفتم اومدم..دیدم هوای اینجا خیلی عوض شده…..اینم از اثرات رفتن به فیس بوک.. 🙂
والا به خدا مغز من یکی داره صوت میکشه یه علامت سؤال بزرگ دور سرم داره میچرخه و واقعا میگم نگران سلامتیتون هستم 🙁
محمد رضا امشب بی حالی ، حال درونیت خوبه ؟
در یک دوره ای آدم فکر می کنه باهوش تر از بقیه است و بعد از چند سال می شینه زندگی بقیه را می بینه و خودشو قضاوت می کنه!
آخرش می شه فهمید چی درسته چی غلط ؟
محمد رضا جان اگر دوست داشتی این دیدگاه رو تایید کن اگرم که نه رد کن .
اخه شما چقدر ساده هستید ؟ توی این عکس
http://www.shabanali.com/ms/wp-content/gallery/special-photos/khas10.jpg
شیشه شرابه اینطور که معلومه بعد شما گذاشتین توی وبلاگتون ؟ 😀
چه مشکلی داره شیشه شرابه؟ من توی خونم بهترین انواع نوشیدنی های الکلی رو برای مهمونهام دارم. اما خودم نمیخورم.
نه به خاطر شرع (چون به حرام بودنش اعتقادی ندارم) به خاطر اینکه دوستش ندارم.
ممنونم از این صداقت و بی شیله بودنت .
از نظر من اشکالی نداره ولی گفتم یه وقت برات مشکلی پیش نیارن این ادم های به ظاهر اسلامی رو که میشناسی.
ببخشید دوست ندارم وارد بحث های مذهبی بشم اگه دوست داشتید پاسخ بدید به حرام بودن شراب اعتقاد ندارید یعنی حرام نیست درسته ؟؟
من اصلاً به احکام شرعی فکر نمیکنم. و نظرات قاطع متعصبانه برایم ارزش چندانی ندارند.
من در قرن 21 آنقدر سواد و دانش دارم که بدانم الکل برایم مضر است. این است که به کتابهای خاک خورده قرنهای قبل برای ارزیابی دانش امروز رجوع نمیکنم…
عجب برنامه ی سختیییییییییییییییییییییییییییییییی
محمد رضا نظر راجبع 2012 چیه؟ پایان دنیا ؟
سوال خوبی پرسیدی سهیل، سوال منم هست
فک کنم قوم مایا گفته که 11 آذر دنیا نابود میشه
آدمها سه ویژگی جالب دارند که من همیشه از فکر کردن به آنها خنده ام میگیرد:
1) فکر میکنند از سایر حیوانات مهم تر و برترند (در حالی که من گوسفندان زیادی میشناسم که از آدمهای زیادی که میشناسم آدم تر هستند)
2) فکر میکنند فساد در هیچ مقطعی از تاریخ به اندازه زمان آنها نبوده
3) معتقدند که آخر الزمان در دوره آنها روی میدهد.
من اما فکر میکنم به شهادت نجوم، میلیاردها سال فرصت داریم هنوز…
سلام محمد رضا جان، شب بخیر
منم اومدم، فعلاً با اجازه ات ساکت نشستم ی گوشه کافه.
وای معده تون انتقادی نداره از برنامه تون!
نه. adapt شده
استادواقعا تو 24 ساعت یهوعده غذامیخورید؟
ما6 وعده غذا میخوریم بازم گرسنه ایم.
خواستم بگم دو روز یک وعده گفتم شاید باور نکنین.
استاد ماشاا.. بنیه قوی دارید.ظاهرا نحیف و لاغر نیستید .رنگ و روتونم بدنیست.خداروشکر.سالم باشید .ماهم اعتراضی نداریم!
یک آدم متفاوت، معده اش هم متفاوته!
محمد اوکی.
حالا یه چیز دیگه.
میگم مثلا پول درآوردیم و وضع مادیمون هم خوب شد.
آیا زندگی در جامعه ای که شادی در آن انگار جرمه و هیچ تفریحی وجود نداره و زندگی اکثر جوانها بی هدف شده آیا پول ارزشی خواهد داشت؟؟
این مسئله تفریح وشادی برای خودش یه معضله!
به قول بعضی ها تفریح باید سالم باشه…
باهاتون موافقم! شادی انفرادی دیری نمی پاید. جامعه ای که در غرقاب مشکلاته، نمی تونه آدم های شاد داشته باشه
احساس تنگ نفس کشیدن ذات جامعه انسانی و خیلی از قانون ها اصلا برای همین وضع شدن و یک جای دنیا بیشتر و یک جای دیگه کمتر.
کسی که راضی نباشه تو هیچ شرایطی راضی نمی شه.
امروز حدودا 4:30ساعت با تنها دوست صمیمیم گپ زدم کل حرفش اینه که میشه با همین شرایط فعلی هم کنار اومد ینی شاید اینم اون بخشی از زندگیه که باید پذیرفتش دستکاریش نکرد تغییرش نداد گاهی باید یه چیزایی رو پذیرفت همونطوریکه هستن خواستشون همه چیزو نمیشه تغییر داد مگه نه؟
کاملا درسته. و پیشنهاد شما چیه؟ احساس می کنم این روزا اونجوری که باید خلاقیت داشته باشم ندارم …
سلام دوستان
کامنتهای بیشترتون رو خوندم داشتم به این فکر می کردم که تقریبا مشکلات اکثر آدمها توی این جامعه شبیه هم دیگر است.
همه به خاطر فرار از تنهائی می آئیم و 2 ساعت وقت می گذاریم چت کنیم, اما خوابمون میآید و خسته ایم , نگران آینده کار , امنیت اجتماعی و.. هستیم.
راستش شما هم همینطور این همه درگیری فرار ار تنهائی….من با افرادی مثل روحیات شما سرو کار دارم, مغرور لجباز احساساتی , حساس , باهوش , پر کار ,تنها , شیطون .. اما وقتش که یکم بیشتر به زندگی ککردن فکر کنی……………
سلام
محمدرضا فقط یه سوال .
در مورد برنامه زندگیت توضیح بده. اینکه از صبح تا شب چه کارایی می کنی.
و بگو که چطوری روزی 2 ساعت می خوابی!!!!
من باورم نمیشه
من روزم رو ساعت 5 با مرور سایتهای خبری مهم دنیا شروع میکنم.
بعد حدود یک ساعت ایمیلهایم را چک میکنم.
بعد کار روزمره شروع میشه که معمولاً در طول روز به 3 تا 7 شرکت از شرکتهایی که باهاشون کار میکنم سر میزنم.
بعد ساعت میشه 5 بعداز ظهر عموماً کلاس های آزاد بیرون رو برگزار میکنم تا 9 شب.
با توجه به اینکه صبحانه و ناهار در برنامه ام ندارم، سعی میکنم شام بخورم (خونه اجاق گاز ندارم بیرون میخورم!)
بعد حدود 11 میرسم خونه و کتاب میخونم تا یک. حدود یک یا دو ساعت صرف کتاب نوشتن میکنم.
و این برنامه را با اندکی تغییر در 7 روز هفته و همه هفته های سال و همه سالهای عمرم تکرار میکنم…
یعنی می خوایید همینطور ادامه بدید؟؟؟؟
پس کی میرید دیدن پدر و مادر یا دوستهاتون؟
من هر روز به پدر و مادرم تلفن میزنم. اما حدود سه ماه یک بار فرصت میکنم حضوراً خدمت اونها برسم. اونها از اینکه من دارم به جامعه خدمت میکنم راضی و خوشحالن.
و همیشه از اینکه دغدغه من ثروت و پول نیست، حمایت میکنن.
اعتراف میکنم درکش برام سخته 😉
سلام
شب همگی بخیر
نمیخواستم بیام ولی دلم نیومد تو بحث نباشم.
امروز سر کلاس بحث دکترا شد. امشبم همینطور. سر درد گرفتم. چقدر سخته انتخاب و تصمیم برای آینده در زمانی که هر روز شاهد تغییرات زیادی در دنیای اطرافمون هستیم.
سلام به همه
راستی چرا خیلی از آدمها از زندگی و داشته هاشون راضی نیستن؟ نکنه رضایت زندگی تو یه چیزهای دیگه است و ما داریم یه جا دیگه دنبالش میگردیم؟؟
سمت و سوی حرف خودم و حرق دوستان داره به سمت یاس و نا امیدی میره ! چرا ؟
دلم یه زندگیه آروم میخاد و بی دغدغه یه چیزی که توش تکلیفم با خودم معلوم باشه اینقدر این شاخه اون شاخه نپرم بشینم سره جامو برا خودم خانومی کنم با کسایی که دوستشون دارم حرف بزنم معاشرت کنم برم گردش برم کوه ساده زندگی کنم جایی برم که دوست دارم نمیدونم دلم میخاد همین چیزایه ساده رو دلم میخاد
شاید اینام زیادن
تو جامعه ما بهترین شغل درس خوندنه.چون اگه نخونی بیکار میمونی100%بعدشم میری افسردگی میگیری.
like or no ?
باهات موافق نیستم. وظیفه جامعه ایجاد شغل نیست. وظیفه من و تو ایجاد شغله. دلم میخواد یک سر بری کابل، یا بصره، یا اربیل ببینی مردم چگونه از هیچ برای خودشون شغل تولید میکنن.
ما عموماً شغل نمیخواهیم. سهممون از پول نفت رو میخوایم.
اینی که گفتین ما پول نفتو میخواییم درخواست سه نسل قبل از ما یعنی نسل انقلاب بود که متاسفانه با این ترفند خیلی ساده گول خوردن الان اگه تو افغانستان و عراق یه عده دارن زندگی میکنن با شغلی که شما میگی از روی ناچاری دارن اینکارو میکنن خیلی از این شغلا شغل کاذبه یعنی منظورم اینه که مثل آقای شهریاری و امسال ایشون کم اونجاها پیدا میشه شغل هایی هم که هست برای برطرف کردن نیازهای سطحی مردمه
اصلا چرا اینجاها رو مثال میزنین شما گفتین تقریبا همه اروپارو سفر کردین درسته؟ مالیاتی که اونجا پرداخت میشه کچا میره؟ با اینجا مقایسه کنید همین سیستم آموزشی که خودتون هم بهش معترضین مقایسه کنید نمیخوام بگم اونا بهترین هستن ولی اشتباهات فاحششون از ما خیلی کمتره
در ضمن لطفا فراموش نکنید بعد از سی سال تو خیلی از انتخاباتا کاندیداهایی بودن که وعده پول نفتو دادن ولی رای نیاوردن این نشون میده که مردم پول مفت نفتو نمیخوان .
من به عنوان یه نفر از این مملکت فقط ثبات میخوام که حداقل بتونم 2 ساعته آیندمو(بقیه اش پیشکش)ببینم همین .فکر نمیکنم کار سختی باشه. خیلی از ماها این ثباتو فقط تو دانشگاه میبینیم
دلیل درس خوندن به نظرم اینه
من اون جمله معروف آبراهام لینکلن (اگر درست یادم باشه) رو میگم:
نگویید کشور برای من چه کرده است، بگویید من برای کشورم چه کرده ام…
سوال: حتی به عنوان دانشجو. یک تحقیق علمی درست انجام میدهیم؟ قبل از لیسانس گرفتن، 100 تا نه، 50 تا نه، 20 تا مقاله علمی روز دنیا را مطالعه کرده ایم؟
من در رشته خودم، گاه ماهها دنبال کارشناس میگردم که استخدام کنم، یک کارشناس حسابی نمی بینم.
همین الان در جستجوی فروشنده خوب برای محصولات صنعتی هستم. بین 3 تا 5 میلیون در ماه هم حقوق میدهم. اما هیچکس پیدا نمیشود.
اکثر کسانی که می آیند یک کاغذپاره دارند روی آن نوشته شریف، تهران، خواجه نصیر و …
اما حرف که میزنند حال آدم بد میشود.
من میگم اول خودمون تلاش کنیم.
من توی همین کشور چند هزار شغل ایجاد کردم. نه پول داشتم. نه پارتی.
بالاترین تحصیل کرده خاندانمان هم دیپلم داشت!
چرا بقیه تلاش نمیکنند؟
چون یک مدرک مهندسی کشکی دارد، دلش نمیخواهد اول مسیر شغلی یک ساندویچی بزند.
یا اینکه در یک چاله سرویس با کارگرها گیربکس تعمیر کند طوری که دوستانش به خاطر بوی گند روغن، به او نزدیک نشوند…
کاری که من میکردم و مسخره هم میشدم برایش…
اون تحقیق علمی به نظرم در صد زیادیش(نه همش)بر میگرده به سیستم آموزشی
همین سیستم آموزشی که از افتخارات چند سال اخیرش گرفتن دانشجوی آموزش محوره در مقطع ارشد که فاجعه اس
به قول خودتون بهترین دانشگاهامون که شریفو امیرکبیره اساتیدش چی میخوان از دانشجو
اسمش دانشجو یعنی کسی که نمیدونه باید کجا و چطوری سرچ کنه شما به عنوان معلم این راه سرچو نشون میدی اگه اشتباه نشون یدی میشه همین(البته منظورم از معلم شخص شما نیستین)
یه سوال از استادم پرسیدم(جبر1) ترم 2 که این چیزی که شما میگیو من اصلا نمیفهمم چپ چپ بهم نگا کرد گفت گنده تر از تو هاشم نمیفهمن چه برسه یه تو
من متاسفانه یا خ.شبختانه آدمی هستم که خیلی از رفتارای اینطوریو میذارم به پای سطح شعوره پایینه افراد بعدا که خودم در موردش سرچ کردم دیدم این جای کار داره چون همین شاخه الان توی اروپا یه عنوانه یه شاخه جدید در زیست ژنتیک پایه گذاری شده اون استادمون حتی اینو هم نمیدونست بعد به نظرتون آدم به کی تکیه کنه برای تحقیق و مقاله
در ضمن شما چرا همش خودتونو مثال میزنین این همه مغز فراری این همه آدم مثل شما که الان کارشون فقط تدریسه این به نظرم نشون میده که ایراد از سیستمه که از 100 نفر فقط یه نفر بازدهی داره
تمسخره دیگران و جامعه هم بنظرم باز برمیگرده به وظیفه فرهنگ سازیه بعضیاااااااا که با رسانه ملی . امثالهم خیلی راحت مغز مردمو تو دستشون گرفتن
ایراد از سیستمه.
اما سیستم رو کی باید درست کنه؟
من باید درست کنم. تو باید درست کنی. کسی نمی یاد سیستم رو برای من و تو درست کنه ندا.
آدمهایی که کارشون فقط تدریسه به نظر من تصمیم خودشونه.
میتونن مثل من یک گوشه کوچیک از چرخ اقتصاد کشور رو هم بچرخونن و به روانتر شدن کارکرد سیستم کمک کنن.
انتقاد کار آدمهای ضعیفه. آدم قوی باید دست به عمل بزنه.
آره عمل خیلی مهمه ولی خودتون گفتین آدمی که اعتراض نکنه آدم نیست انتقاد یه جور اعتراضه که به نظرم توی این سیستم اینقدر منفور شمرده شده که منجر شده به جمله آخر شما
به نظرم جامعه ی ما این قدر قالبیه که ما خیلی وقت ها اگرم بخوایم می ترسیم یک شکل دیگه زندگی کنیم… مثلا فکر می کنیم تحصیلات یک راه مطمئن برای رسیدن به زندگیه موفقه… و دیگر این که توی فیلتر مغزای افراد جامعه ی ما معیارهای غلط برای احترام به آدم ها هست. مثلا اگر بفهمی یکی دکتره خیلی بهش احترام می ذاری و ابرعکس…
من اما گفتم: حس ترحم دارم به دکترها.
فوقش بتونن رئیس جمهور بشن با این مدرک. اما نمیتونن خدمتگزار جامعه شون بشن.
شما رو نگفتم! منظورم اکثریت بود
من نمیگم درس خوندن شغله .درس خوندن شده یه راه فرار از بیکاری.یه جورایی شبیه قرص مسکن.آخرش چی؟فکر کن اینقدر پول داشتی که میتونستی تا مدارج خیلی بالا درس بخونی.بعدش چه کارمیکردی؟؟تا ابدکه نمیشه درس خوند؟
دیشب که نمیدانستم برای کدام دردهایم گریه کنم کلی خندیدم……..!!!!
صداق هدایت
اینکه همه چیز با هم یک جا حمع نمی شه طبیعیه و بعضی هزینه ها بعضی اوقات سرعت گیر زندگی اند.
آرامش و رضایت از زندگی گران ترین و ابهام آمیز ترین قسمت زندگی اند که هیچ نرخ مشخصی ندارندو کسی هم نمی تواند قیمت بذاره و گاهی کسی با کل داشته هاش احساس رضایت نمی کنه و برعکس.
این جمله آدم رو یاد بعضی تست ها میندازه که از یک سری حیووون یا میوه کدومارو ترجیح میدی یا کدومو پرت می کنی تو دریا!!!
سلام محمد رضا ی عزیز
مرسی از این که وقتتون در اختیار ما گذاشتید.
به نظر شما ذهن خلاق داشتن اکتسابیه؟
ظاهراً پزشک ها به ما میگن که بخشی از خلاقیت، به شیوه کارکرد مغز ما باز میگرده. اما سهم Method در خلاقیت کم نیست. چیزی که ماها معمولاً کم براش وقت میگذاریم.
سلام محمدرضا جان
خخیلی منتظر امشب بودم ممنونم که باز اومدی تو جمع دوستایی که دوستت دارند
از صبح که خوندم این جمله رو دارم فکر میکنم همه ی اون چیزی که من تو این مقطع میخام یه چیزه اما اونم از دستم رفته بهش نرسیدم ینی این همه چیزیه که خاستم؟
اول سلام
خب محمدرضا جان اینکه قانون طبیعت هستش اگه خلاف این باشه که زندگی زیباییشو از دست میده و بی معنا میشه، اینکه همه به همه اونچه که میخوان برسن زندگی رو لؤس و یکنواخت میکنه..
سلام دوستان
کامنتهای بیشترتون رو خوندم داشتم به این فکر می کردم که تقریبا مشکلات اکثر آدمها توی این جامعه شبیه هم دیگر است.
همه به خاطر فرار از تنهائی می آئیم و 2 ساعت وقت می گذاریم چت کنیم, اما خوابمون میآید و خسته ایم , نگران آینده کار , امنیت اجتماعی و.. هستیم.
مینا جان ازاین بابت خوشحالم که هممون دغدغه های مشترک داریم…
مینا جان چه دلیلی داره به خاطره فرار از تنهایی این سایت و واسه چت انتخاب کنیم؟ مطمینا خیلیا برنامه ریزی کردن تا بتونن تو این ساعت مشخص دیدگاه هاو سوالاتشون و مطرح کنند
سلام محمد رضا جان
من احساسم اینه که خیلی از ماها گم شدیم و قدرت تصمیم گیری نداریم و نمی تونیم اعتدالی تو زندگیمون ایجاد کنیم که از بین خواسته ها و هدفهامون کدوم با ارزش تر و پر رنگ تره مخصوصا با این پیشرفت روز به روز تکنولوژی آدم عوض اینکه آرامشو تجربه کنه ، سر در گم هم میشه.
من فکر می کنم دسته کمی هستن که از انتخاب های مسیر زندگیشون راضی باشن. آدم ها همیشه خودشون رو با بقیه مقایسه می کنن فارغ از اینکه بدونن جایگاه فعلی اونها ،با هزینه کردن چه چیزهایی شکل گرفته. به قول معروف آواز دهل شنیدن از دور خوش است.
آقا من یه پیشنهاد میدم ( شوخی)
شما برو دکترا بخون تا اینا دست از سرت بردارن این قد نپرسن چرا نخوندی
حامدمن دقیقا این حسو دارم .یک حالت نوستالوژی وحشتناک.روزی هزار بار آرزو میکنم کاش الان درسال 84 زندگی میکردم.واقعا حس ویرانگریه.ولی دارم باهاش کنارمیام!!
محمد رضا جان باید قبول کنیم که یک سری خصوصیتها هستند که آدمها رو از همدیگه متمایز میکنن مثلا شجاعتی رو که شما در هزینه کردن برای موفقیتهاتون داشتید ، اراده ی 15 سال شبی 2 ساعت خوابیدن، دل گندگی در از دست دادن صدها میلیون سرمایه و ثروت ،و از همه مهمتر از دست دادن همسر وتنها شدن که وحشتناکتر از بقیه هزینه هاست
اینا تو وجود هر آدمی پیدا نمیشه خیلی از آدمها از جمله خود من تو اولین هزینه پس می افتیم ولی شما اینها رو به جان خریدید و مصممتر قدم برداشتید
الهی بمیرم چه سخت بوده اون لحظات 🙁
سلام بحث امشب خیلی برام سنگینه،به نظر من اول باید ببینی خوشبختی کجاست و چیه که توی زندگی هرکسی متفاوته ،باگذشت زمان تعریف خوشبختی هم برای من تغییر میکنه. همین به ثبات رسوندن این تعریف توی زندگی شخصی خیلی سخته !به نظر شما چرانتونستم برای خودم تعریفش کنم؟! البته الان کلا داشته ها برایم معنی ندارند و این هزینه تمام تلاشم برای رسیدن به داشته هام بود… چرا؟
محمدرضا تا حالا این تجربه ی مزخرف دنبال تکرار تجربه های خوب گذشته بودنو داشتی؟
آدمو ویران میکنه گذشته یه چیز رویایی کامل به نظر میرسه که انگار دیگه نمی شه تکرارش کرد!
آره. دقیقاً با همین توصیفی که تو گفتی…
یه سوال؟
یعنی به اون هدف میشه رسید ولی شرایطش نیست؟
کدوم هدف الناز؟
بله دقیقا”
مهم لحظه ی تصمیم گیری مهمه.
اگراین جوری باشه تصمیمات ما همه نسبی است.بستگی به عوامل متعددی ازجمله گذر زمان داره.ولی من فکرمیکنم باگذر زمان همه چیز تغییر میکنه .ممکنه بهتر بشه یا بدتر.اصلا معلوم نمیشه
مرضیه جانم
در پاسخ به سوالت
دوست ندارم پولی به دست بیارم که میدونم برای بدست اوردن اش حقی پایمال شده چه معنوی و چه مادی-دوست ندارم که پل ام برای بدست اوردن پول از ادم ها ساخته شده باشه_دوست ندارم که از بعضی از ویژگی های زنانه ام برای پول استفاده کنم…
به نظرم آدم خیلی دیر می فهمه، چه چیز ارزش واقعی داره…
مسیری رو طی می کنه و چیزهای مختلفی را تجربه می کنه… شاید توی این راه با ارزش ترین چیزهاشم از دست بده…
نمی دونم نتیجه زندگی یک آدم چی باید باشه؟ مثلا تجربیات زیاد؟ اندوخته زیاد؟ هر طور زندگی کنیم و هر چیز به دست بیاریم. همه طعم گس مرگ را تجربه خواهیم کرد.
کل زندگی به نظر من یه تجربه است نه تجربه ای که جای دیگه ای باید ازش استفاده بشه .تجربه ای که در هر لحظه ادراک می شه. اگر این تجربه ها و احساس ها چه مثبت چه منفی نباشه اصلا انسان وجود نداره.
محمد رضا اگر برگردی به زمان گذشته بازهم همین مسیری رو که تا حالا طی کردی ، انتخاب می کردی؟
راستش ترجیح میدادم یک زندگی آروم تر و دورتر از جامعه. یک شغل معمولی. صبح 8 تا 4 بعداز ظهر. پارک رفتن با خانواده و …
نه مثل الان که تو یک رستوران هم که میرم باید با ده نفر احوال پرسی کنم 🙁
من برعکس زندگی تکراری و کسل کننده رو اصلا نمیپسندم دوست دارم دیروزم و امروزم و فردام باهام متفاوت باشه نه تکراری
ادما از هرچی که دارن ناراضین
میتونی توی همین شرایط هم همه ی اینا رو داشته باشی
توی اون شرایطم که بودی الانو ارزو داشتی
نه تو این شرایط نمیتونم همه اونها رو داشته باشم. از یک جایی به بعد، جامعه جای نفس کشیدنت را تنگ میکنه. مگر اینکه مهاجرت کنی…
نفس کشیدن تنگ میکنه اما حریم خصوصیتو نمیگیره ازت
الان خیلی ادما تو سطح بالا ازنظر علمی فرهنگی اجتماعی و ….. هستن که توی همین جامعه دارن زندگی میکنن و خوشحالن
میتونی یه سری شرایط خوب گذشتتو توی حال حفظ کرد و از زندگی با اونها لذت برد
خیلیاشون شجاعت این رو ندارن که بگن راضی نیستن.
خیلی ها هم به قفسی که دور تنشون تنیدن عادت کردن.
بله. موقعیت بالای اجتماعی داره. استاد دانشگاهه. اما جرات نداره یک نظر سیاسی بده. خفه میشه و راه میره و ژست رضایت رو میگیره.
من میتونم صد تا مثال بزنم.
من اونها رو یک پله بدبخت تر از خودم میدونم
تا ببینی به کی با چه بینشی نگاه میکنی
باهات موافقم اما
به نظرم ذره بین گذاشتی رو بدبختا شون که دقیقا خیلی هم تعدادشون زیاده
چون بایه سطح سواد کم ، توی یه جایگاهی هستن که در حد و اندازشون نیست.چاره ای جز پیروی کورکورانه ندارن
اما با نگاه کردن به یه سری ادم بدبخت نمیشه نسخه همرو پیچید!
بهنام قبول داری خیلی ازآدمهایی که توجامعه ما دارند درس میخونن فقط به خاطر اینه که بیکار نباشن؟؟
به قول یکی از دوستام وقتی ازمون پرسیدن چه کارمیکنی بگیم داریم درس میخونیم!!
واقعا مهتاب باهات موافقم
دقیقا.
استاد خودکشی نه
توی فایل های مذاکره تون مثال خیلی خوبی زدید،شما مصداق همون مخترع تلوزیون هستید.
این خودکشی نیست وقفه.
(البته نمیشه منکر این شد که شما هیچ وقتی رو برای خودتون صرف نمیکنید و این ممکنه خیلی زود خسته تون کنه)
سلام
اما مهتاب جان
شاید تو لحظه فکر کنیم که بهترین انتخاب رو داشتیم،اما گذر زمان بهت نشون میده که با زمونه پیش نرفتی.فکر کنم مهم اینه که تو لحظه احساس موفقیت کنیم
همیشه میگن که معیار درست یا غلط بودن یک تصمیم، اطلاعاتیه که در اون لحظه داشتیم. اینکه بعداً اطلاعات جدیدی رو دریافت کنیم و بفهمیم تصمیممون درست نبوده، هیچ چیز از ارزش تصمیم قبلیمون کم نمیکنه.
این حرفی بود که در ماه عسل گفتید…..
باید طوری تصمیم گرفت که با توجه با شرایط اون زمان وقتی برگشتی به عقب ببینی که بهترین تصمیمو با توجه به شرایط اون موقع گرفتی …درسته استاد 😉 ?
سلام.منم اومدم.
استاد آخه شما از لحاظ مالی دیگه تامین شدید که دکترا نمیخونید
ماها چی!!!ماها راضی هستیم پولم بدیم وقتمون هم بگذره تا دکترا رو بگیریم.
چون غیر از اون نه پولی هست نه زمینه کاری نه زمینه برای بیکار نماندن.
درس خوندن، انتخابت رو وسیع تر نمیکنه، محدوده شغلی و افق درآمدیت رو هم محدودتر و تنگ تر میکنه.
اگه کسی با فوق لیسانس نتونست کار پیدا کنه یا درآمد ایجاد کنه، با دکترا از گرسنگی میمیره و به گدایی میفته به نظرم!
موافقم امروز خیلیا واسه فرار از بیکاری درس میخونن
سلام
اگر دقت کنیم انسان با سختی وارد این دنیا میشه
در تمام طول زندگی چیزی که هرگز کمرنگ نمیشه جنگ برای بهتر شدن
برای پیروزی در جنگم همیشه یه سری از ادم های خوبتو و خیلی چیز های خوب دیگه رو می دیم تا به پیروزی برسیم.
در معنا خیلی تلخ اما باعث تکامل انسان میشه
وای به روزی که بفهمی برای کسی یا چیزی می جنگیدی و کشته میدادی که ارزشش رو نداشته…
شاید دیر شده باشه اما میشه شرایط و تغییرش داد
اگر برای چیزی خیلی زحمت کشیدی و جنگیدی. حتما چیزی به دست آوردی. حتی اگر اون چیزی نبود که انتظارش رو داشته به نظرم می تونی ازش به شکلی استفاده کنی که با ارزشش کنی، حداقل اینجوری کمتر حسرت چیزهایی که به خاطرش از دست دادی رو می خوری.