تو باعث شدی که بفهمم، تقسیم برابر و بی تفاوت زمان، به سال و هفته و روز و ساعت و دقیقه و ثانیه، ابتکار کسانی بوده که هرگز، هرگز، هرگز، عشق را تجربه نکرده اند… پی نوشت: این نوشته را خیلی وقت پیش در وبلاگ دیگری که داشتم، به صورت گمنام و به نام «آقا معلم» نوشتم. اگر این نوشته و نوشته های مشابه را به این اسم جایی دیدید، فکر نکنید بدون ذکر منبع کپی کرده ام!!
دل نوشته ها
« به کسی یا چیزی دل نبند» بیشتر از اینکه یک «توصیه» باشد، یک «توهین» است. زیرا انسان بودن من را زیر سوال میبرد…
قمارخانه را بسته اند. همه رفته اند. فضا نیمه تاریک است و جام ها نیم نوشیذه. میز گرد بازی، در آن میانه، ساکت و آرام. چه آنکه، هزاران بازی به خود دیده است. خسته از تکرار بردها و باختها. خسته از اشک های شوق برندگان و لبخندهای تصنعی بازندگان. ورق ها پراکنده روی میز ریخته اند. پسرک، به نوبت جای هر یک از قماربازها می نشیند، میکوشد به جای هر یک از آنها فکر کند، به جای هر یک از آنها شرط ببندد، به جای هر یک از آنها بازی کند… پسرک ساعت هاست پشت میز قمار نشسته، نه بازی در کار است و نه بازیگری. قمار او، هر گونه که پیش رود، میز یک بازنده میخواهد و او تنها بازیگر میز است…
دوستی داشتم که میگفت تمام لذت خودکشی، آرامش آن دقیقه های آخر است. وقتی داشته ها، نداشته ها، رویاها و یافته هایت را کناری میگذاری و بی دغدغه آینده، برای آخرین بار به آنها نگاه میکنی… گاه با خودم فکر میکنم نمیشود بدون خودکشی، این احساس را تجربه کرد؟ راستی. آن دوست خوبم دیگر زنده نیست… پی نوشت نامربوط: برای دوستانی که معنی Russian Roulette را پرسیده بودند، این یک نوع خودکشی روسی است که فرد فقط در یکی از هفت مخزن گلوله هفت تیر، تیری را قرار میدهد. Revolver را آرام میچرخاند و با آن شقیقه خود را نشانه میگیرد. احتمال مرگ در این بازی خطرناک یک هفتم است!
سیاه در کنار سفید. سفید در کنار سیاه. سیاه در کنار سفید. مهره ها را چید.
کاش «به خود» نبودم. «بی خود» بودم. رویایی آشفته در خواب تو. آنگاه که میکوشیدی فراموشم کنی، محو نمیشدم. یک پله فروتر میرفتم. در ناخودآگاهت. در انتظار جرقه ای، تا دوباره سر برآرم و بیداریت را آشفته تر کنم…
پیش فرض. اگر حافظ امروز زنده بود و وبلاگ داشت… نوشته: الا یا ایها الساقی، ادر کأساً و ناولها که عشق آسان نمود اول ولی افتاد مشکل ها… کامنتها: نام: دلریش ممنونم از نوشته هات. روحیه ام عوض شد. خوشحالم که تو این دنیا آدمهای مشابه من هم هستند. نام: دلدار تقصیر خودته. اگر درست رفتار میکردی، اگر برخورد خوب داشتی، اگر فکر این روزها بودی، وضع فرق میکرد. نام: دلارام عشق مادی را فراموش کن و به عشق معنوی فکر کن، تا به جای مشکلات، زندگی شاد و آرام را تجربه کنی. نام: دلزده من هم در جوانی از این تجربه ها داشته ام. به رشد و بلوغ که برسی این مسائل را فراموش خواهی کرد. نام: دلشوره حافظ! عزیزم! این حرفها رو اینجا ننویس. میگیرنتا. سانسور میشیا. ارزشش رو نداره هاااا نام: دلگیر بدم میاد. از همه …
آموختم که زندگی خوش وجود ندارد اما لحظات خوش چرا. آموختم که تفکر عمیق وجود ندارد اما جمله های عمیق چرا. آموختم که عشق وجود ندارد اما لحظه های عاشقانه چرا. آموختم که حکمت وجود ندارد اما حرفهای حکیمانه چرا. و نیز آموختم که رنج جاودانه وجود ندارد اما زخم جاودانه چرا…
تحسینت کردند. گفتند بلندترین سقوط تاریخ را داشته ای. گفتند چهل کیلومتر پایین آمدی تا به زمین رسیدی و متوقف شدی. دروغ میگویند. دروغ. بلندترین سقوط تاریخ از آن ماست. اگر چه از ارتفاعی پست آغاز کرده ایم، اما آنچنان به پایین می رویم که گویی نقطه پایانی نیست… پی نوشت: دقایقی پیش، فلیکس سقوط از ارتفاع 40 کیلومتری سطح زمین را آزمود تا بالاترین رکورد سقوط را بشکند…
سی و سه سال گذشت… ششم مهر ماه به دنیا آمدم. سال پنجاه و هشت. اما پیامهای تبریک تولد یک ماهی است شروع شده. چون شناسنامه ام را ششم شهریور گرفته اند. همراه اول، اولین تبریک را یک ماه قبل گفت به تاریخ رسمی. بانک ها ادامه دادند. بعد پیامهای فیس بوک شروع شد و بعد از آن پیامک های سایر دوستان.
