ظاهراً تب و تاب زلزله‌ی کرمانشاه کمتر شده است و حالا همه منتظر هستیم تا اتفاق دیگری به عنوان Trigger مطرح شود تا دوباره هیجان جدید و احساس خوب بودن را تجربه کنیم. می‌دانیم که زخم مردم عزیزی که نزدیکان خود را از دست دادند، هرگز ترمیم نخواهد شد؛ و نیز آنها که خانه و زندگی خود را از دست دادند احتمالاً تا چند سال به شرایط عادی بازنخواهند گشت. جدا از لطمه‌های عاطفی و احساسی، برای بسیاری از این عزیزان، حتی اثر لطمه‌های مالی هم تا آخر عمر به شکل‌های مختلف در زندگی‌شان باقی خواهد ماند. اما این را هم می‌دانیم که به هر حال ظاهراً برای بسیاری از ما، زخم هم مثل نان است که داغ و تازه‌اش مزه و جذبه دارد و روزهای اول که گذشت، دنبال زخم دیگر و درد دیگر می‌رویم و گروه قبلی را به فراموشی می‌سپاریم. حرفم …