مردم ما وارن بافت را دوست دارند و کتابهای او را با اشتیاق می‌خرند. مردم ما بیل گیتس را دوست دارند و مصاحبه‌هایش را با دقت می خوانند. مردم ما استیو جابز را دوست دارند و برای مرگش، بیشتر از آمریکایی‌ها عزاداری کردند. ما ثروتمندان کشور‌های دیگر را دوست داریم و به آنها احترام می‌گذاریم. پس عمده‌ی ما تفکرات «ضد سرمایه‌» و «ضد سرمایه‌داری» نداریم. پس چرا از دیدن ماشین‌های گران‌قیمت و زیبا در خیابان‌های شهر لذت نمی‌بریم؟ مگر نه اینکه ویژگی زیبایی در این است که حتی وقتی هم متعلق به تو نیست، هنوز می توانی از دیدنش لذت ببری؟ به نظر می‌رسد ثروتمند شدن در جوامع مختلف، پیام‌های مختلفی دارد.