مقدمه اول: این نوشته را به «بهانه» رادیو مذاکره، و در واقع نامربوط به رادیو یا مذاکره، برای دوستان نزدیکم نوشته‌ام. آنهایی که اینجا را نه یک وبلاگ یا یک سایت، که خانه‌ی خود می‌دانند. آنهایی که ماه‌ها و سالهاست به اینجا – یا خانه‌ی قدیمی من که امروز درش را مسدود کرده‌اند! – سر می‌زدند و می‌زنند و خودشان را نه مخاطبان نوشته‌ها، بلکه دوست نویسنده‌ی آنها می‌دانند. بر این باور هستم که اگر کسی کمتر از ۴۰ یا ۵۰ نوشته از من خوانده باشد،‌ هنوز «دوست» نیست و «مخاطب» است. شاید برای آن «مخاطبان عزیز» که امیدوارم روزی «دوست» هم باشند، این نوشته، شروع خوبی برای ورود به فضای این خانه نباشد. مقدمه دوم: مدتهاست سرفصلی به نام «دل نوشته‌ها» در قسمت «روزنوشته‌ها» وجود دارد. هر وقت موضوعی را نمی‌شد در هیچ سرفصل دیگری جا داد، آن را …

  تا کنون سلسله فایلهای رادیو مذاکره، تک گویی های من بود در خصوص ارتباطات و مذاکره. بسیاری از دوستان این درخواست را مطرح کرده بودند که با توجه به ارتباط من با بسیاری از مدیران ارشد و رهبران اقتصاد بخش خصوصی کشور، از سخنان و تجربیات این دوستان – که شاید دسترسی به آنها برای همه امکان پذیر نباشد – استفاده کنیم. در نخستین مصاحبه، با بهرام شهریاری، مدیر و مالک مجموعه آریاکیان و نیز مدیر ده ها مجموعه کوچک و بزرگ صنعتی کشور به گفتگو نشستم. وی که از دوستان قدیمی من است، از جمله کسانی است که در داخل و خارج کشور، تجربه صدها مذاکره موفق را داشته و مجموعه های تحت مدیریت وی از افتخارات بخش خصوصی کشور محسوب می گردند. او سابقه حضور در فعالیت های صنفی و تشکل های مختلف را نیز با خود …