نسخه‌ی جدید کتاب پیچیدگی و سیستمهای پیچیده

خوشحالم که عمر و فرصت آن‌قدر بود که یک گام دیگر هم کتاب پیچیدگی را به پیش ببرم.

این بار بیش از دو هفته طول کشید تا بتوانم حدود ۱۰ صفحه به این کتاب اضافه کنم. علت کندی کار، تنبلی نبوده است. بلکه نیاز به مطالعه‌ی کامل و دقیق سه منبع متفاوت بود که چندصد صفحه حجم داشتند و فرصت زیادی برای مطالعه‌ و یادداشت برداری از آنها لازم بود.

به منابع مثل همیشه در کتاب اشاره کرده‌ام و فکر می‌کنم خواندن آنها ممکن است برای علاقمندان شیرین و آموزنده باشد.

لینک دانلود نسخه PDF کتاب مقدمه‌ای بر پیچیدگی و سیستمهای پیچیده

نسخه‌‌ی قبلی کتاب پیچیدگی حدود ۱۷۰۰۰ کلمه بود و نسخه‌ی جدید ۲۲۷۰۰ کلمه شده است.

علاوه بر افزودن بخش گالیله، کمی هم بخش بیکن را با جملات و نقل قول‌هایی از کتاب ارغنون جدید تکمیل کردم. چون حس کردم در  ویرایش قبل، شاید برای کسی که فرصت مطالعه‌ی مستقیم بیکن را نداشته باشد، تصویر نسبتاً دقیقی ترسیم نکرده‌ام.

+137
  

آخر شاهنامه

فکر می‌کنم در طول این سالها آن‌ قدر تبلیغ کارهای علیرضا قربانی را کرده‌ام که اسماً و رسماً طرفدار یا به قول نسل جدید «فنِ» او محسوب شوم.

یکی از دوستانم، آلبوم هم آواز پرستوهای آه از علیرضا قربانی را برایم از بیپ تیونز خرید و ارسال کرد که در آن علیرضا قربانی، زیبا و هنرمندانه، اشعار مهدی اخوان ثالث را می‌خواند.

فکر می‌کنم از صبح بیش از ده بار قطعه‌ی آخر شاهنامه را گوش داده‌ام. خود شعر که قطعاً از آثار جاودان ادبیات فارسی محسوب می‌شود و فکر می‌کنم اغراق نیست اگر بگوییم هنگام گوش دادن به صدای قربانی نمی‌شود به سادگی از بین صدا یا شعر، یکی را به دیگری ترجیح داد.

به علت رعایت کپی رایت، نمی‌توانم کل قطعه را اینجا بگذارم. اما برای اینکه شاید ترغیب شوید و حداقل این قطعه‌ی خاص را بخرید، قسمت کوتاهی از آن را اینجا می‌گذارم:

ما فاتحان شهرهای رفته بر بادیم…

لینک خرید این قطعه از سایت بیپ تیونز

+199
  

لحظه نگار: خودش و عکسش

روی جعبه این‌طوری بود:

kellog-1

توی جعبه این‌طوری بود:

kellog-2

عمقِ این حد از تفاوت رو فقط کسانی که تا حالا سعی کردن از طریق اینستاگرام، دوست پیدا کنند متوجه می‌شن.

پی نوشت: البته از لحاظ حقوقی، کارشون کاملاً درسته. چون اون چیزی که داخل قاشق هست همون چیزیه که داخل بسته هست. احتمالاً می‌گن بقیه‌ی تصاویر روی جعبه حالت تزئینی داشته.

پی نوشت ۲: به هر حال خوشمزه بود.

پی نوشت ۳: چند وقت پیش توی یه کافی شاپ خیلی کوچیک و تنگ (از همون‌هایی که به جای فضای آرامش‌بخش فردی، زندگی زنبور-وار جمعی رو تجربه می‌کنی) یه دختر و پسر جوون رو دیدم که اومده بودن. پیدا بود مدت زیادی هست به صورت دیجیتال دوست هستند اما اولین بار هست همدیگر رو می‌بینن. دوتاشون مثل مرغ پرکنده در تلاش برای به پایان رسوندن این دیدار بودن. مطمئن هستم بعدش هم دنبال دکمه‌ی بلاک اینستاگرام و تلگرام می‌گردن.

بعد از دیدن این بسته، دلم می‌خواست این بسته رو بهشون هدیه بدم و روی اون بزرگ بنویسم: نماد حقیقیِ آشناییِ مجازی.

+312
  

کتاب پایان تاریخ و آخرین انسان – فرانسیس فوکویاما

دانلود کتاب پایان تاریخ و واپسین انسان - فرانسیس فوکویاما

فوکویاما پس از توقف موقت صدور ویزا برای ایران و سوریه و سودان و لیبی و سومالی و یمن و عراق، جمله‌ی زیر رو توییت کرده:

Painful to be American right now (در حال حاضر، آمریکایی بودن دردناک است).

دوستی که خیلی علاقمند به مطالعه است، اما بیشتر حُبّ کتاب داره و مثل خیلی از ما به ندرت فرصت مطالعه پیدا می‌کنه، برای من پیامی فرستاده بود که محمدرضا. من راجع به این آقا کمی جستجو کردم، خیلی جالبه که این با اون باورهاش، این جمله رو گفته.

منم نوشتم: اتفاقاً‌ این با «همون باورهاش» باید «همین جمله» رو می‌گفت.

نه دوستم پیام دیگه‌ای فرستاد و نه من حوصله‌ی توضیح بیشتری داشتم.

این مکالمه‌ی تصادفی از این جهت در ذهنم پررنگ باقی موند که چند ماهی بود در فرصت‌های آزادم، دو کتاب از فرانسیس فوکویاما رو می‌خوندم و اگر چه چند هفته‌ای بود که به پایان رسیده بودند، اما اونها رو از روی میزم برنداشته بودم و در حال دریافت و ارسال اون پیام، تصویرشون جلوی چشمم بود (یکی که معروف‌تر و کلاسیک‌تره به اسم پایان تاریخ و واپسین انسان. دیگری که کمی کمتر خونده شده و مورد بحث قرار گرفته به نام نظم سیاسی و زوال سیاسی).

داشتم با خودم فکر می‌کردم که یکی از آفت‌های اندیشه و اندیشیدن در میان ما، خلاصه شدن و فروکاسته شدن انسان‌ها، کتابها، کشورها، تمدن‌ها، رویدادها و کسب و کارها در یک کلمه، یک جمله، یک صحنه و یا یک خاطره است.

این مسئله باعث میشه که در درک و تحلیل محیط و رویدادها ضعف بیشتری داشته باشیم.

جمله فرانسیس فوکویاما در مورد لغو ورود روادید به ایران و چند کشور دیگر

پی نوشت: جمله رو سرچ کردم که اسکرین شات توییتر رو بگذارم براتون. اما متاسفانه ما چند سالی هست که برای بیت و بایت‌ها هم ویزای ورود به کشورمون رو صادر نمی‌کنیم. به همین علت، دسترسی به سایت توییتر نداشتم. فقط به سطر اول نتایج جستجوی گوگل اکتفا کردم. در حسرت اینکه بتونم کلیک کنم و به روال همیشه، حرفم رو براتون با عکس مستند کنم.

+258