یک تیم ۷۷ میلیونی شکست نمیخورد

این متن را برای عصر ایران نوشتم و اینجا بازنشر میکنم. به امید روزی که فاصله‌ی عشق و نفرت ما مردم، بیش از چند ساعت و چند روز باشد…

بازی‌های امسال جام جهانی، برای ایران به پایان رسید. مردم ما که امیدوارانه، روند بازی‌ها را تعقیب می‌کردند، دیروز مجبور شدند تلخی باختن را بپذیرند.

شاید انتظار مردم در بازی با بوسنی برآورده نشد. اما به خاطر داشته باشیم که این انتظار بالا را هم، همان تیم و سرمربی، با بازی ارزشمند خود در برابر آرژانتین ایجاد کردند.

تلخی خاطره بازی با بوسنی کم نیست. اما مطمئناً شیرینی خاطره بازی با آرژانتین در شرایطی که برابری احساس و القا نمی‌شد، در خاطره جمعی مردم ما تا سالها باقی خواهد ماند.

ما یک تیم ۷۷ میلیونی هستیم. بخش کوچکی از ما در زمین بازی نقش ایفا می‌کند و بخش بزرگتری از ما، در کنار زمین، به تماشا و تشویق می‌ایستد. نقش ما، که کنار این زمین ایستاده‌ایم، کمتر از نقش آنها که در میانه زمین هستند نیست. ما با رفتار حمایتی یا انتقادی خود، فضای روانی بازی‌های بین‌المللی سالهای بعد را رقم خواهیم زد.

برخورد امروز ما با تیم ملی‌مان است که امنیت یا عدم امنیت روانی آنها را در بازی‌های سالهای بعدی، خواهد ساخت و همه خوب می‌دانیم که نقش امنیت روانی در برد و باخت، کم نیست.

دوست داشتیم بهتر دیده شویم. دوست داشتیم جایگاه خوبی را برای خودمان در فضای ذهنی مردم جهان و رسانه‌های بین‌المللی بسازیم. بازی هنوز تمام نشده. نگاه رسانه‌های دنیا هنوز از روی تیم ملی ایران برداشته نشده. خیلی‌ها منتظرند تا ببینند مردم ما با تیم ملی‌شان – که بامداد شنبه به کشور بازمی‌گردد – چگونه رفتار خواهند کرد.

باختن و شکست خوردن، با هم فرق دارند. هر تیمی، گاهی می‌برد و گاهی می‌بازد. باخت‌ با برد جبران می‌شود و برد با باخت تعدیل می‌شود. اما شکست خوردن چیز دیگری است. چیزی که شکست، هرگز سالم نخواهد شد. شکست خوردن تیم ۷۷ میلیونی ما، زمانی است که در این لحظات حساس، در زمانی که فشار روانی روی بازیکنان ما بالاست، کنارشان نباشیم. با آنها تند برخورد کنیم و آنها را که تمام تلاششان را برای خوشحالی و شادمانی ما کردند، از لبخند حمایت و صدای تشویق خود، محروم کنیم.
ما گاهی می‌بریم. گاهی هم می‌بازیم. اما هرگز شکست نمی‌خوریم…

جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل - یک تیم ۷۷ میلیونی شکست نمیخورد - روزنوشته های محمدرضا شعبانلی



رادیو مذاکره مذاکره تجاری یادگیری زبان انگلیسی
افزایش عزت نفس دوره MBA پاراگراف انگلیسی
افعال پرکابرد انگلیسی مدیریت زمان رادیو متمم
استراتژی محتوا زبان بدن صفات پرکاربرد انگلیسی
+105
  


35 نظر بر روی پست “یک تیم ۷۷ میلیونی شکست نمیخورد

  • saleh می‌گه:

    ما چرا اگر ضعیف عمل کنیم اقرارنمی کنیم؟ خود همین بزرگترین ضعف ماست.
    درست مثل یارانه ها بعد از اینهمه تبلیغ و تدارک دوباره ۷۴ میلیون ثبت نام کردند. کدوم همبستگی آقا به خدا چاپلوسی و دروغ در حد لالیگا وجود داره. اگر به شما کسی گفت متشکرم لطف کردین اصلا باور نکن ، در سرزمین من انسان هیچ ارزشی نداره.

    Thumb up 1

  • کیانوش می‌گه:

    ما یک تیم ۷۷ میلیونی هستیم.
    ما گاهی می‌بریم. گاهی هم می‌بازیم. اما هرگز شکست نمی‌خوریم…
    استاد کشته این جهان بینی ات هستم

    Thumb up 2

  • پیمان رحیمی می‌گه:

    با سلام
    نکته ای که در مورد تفاوت باختن و شکست خوردن گفتید به نظرم بسیار مهم است. کاشکی فرهنگ عمومی جامعه هم این موضوع را بیاموزد و جو روانی سالهای بعد را خراب نکند.

    Thumb up 2

  • م .ب می‌گه:

    بازیکنان ما بهتر از همه نقاط ضعف خودشونو میدونن
    خوبه ممنون بازیهای خوبشون باشیم ونقد بازیها رو به متخصصان بسپاریم
    پس…….بچه‌های تیم ملی متشکریم

    Thumb up 2

  • ahmad می‌گه:

    مهمترین ویژگی ما تو جام جهانی کار تیمیمون بود با دفاع عالی
    از کروش بخاطر این تیمی که ساخته بود باید تشکر کرد. کیه که از بازیه تهاجمی بدش بیاد منتها ما بایستی واقعیتهارو هم ببینیم… با برنامه بهتر و مدیریت خوب میشه به جامهای بعدی امیدوار بود. ۳ دوره ی اخرو یکی در میون حضور داشتیم امیدوارم تو روسیه باشیمو صعود کنیم. با یه تیم جوونتر و…

    Thumb up 1

  • میااا می‌گه:

    محمدرضای عزیز به نظر من چون مردم ایران در بازی هایی مثل جام جهانی فوتبال دنبال غرور از دست رفتشون در عرصه بین المللی هستند حالا به دلیل شرایطی که ایران در این چند سال خصوصا از نظر سیاسی داشته، برد و باخت براشون مفهومی فراتر از یک بازی داره، و همین طور چون جزئ معدود اتفاقات شادی که مردم را دور هم جمع می کنه.
    هیچ شادی دسته جمعی جز برد فوتبال در سطح جامعه در هیچ سالی مشاهده نشده، پس واکنش ها به نظر من طبیعیه

    Thumb up 1

  • رسول ايرانشناس می‌گه:

    محمد رضای عزیز
    سلام و عرض ادب ، ضمن تشکر از بچه های خوب تیم ملی که ثابت کردند میشه در فوتبال هم کار تیمی هدفمند را به نمایش گذاشت .
    و اما مربی و استاد خوبم در ارتباطات و مذاکره :
    نظرت درباره رویدادجام جهانی و روندمرتبط با بازیهای تیم ملی در مسیر آمادگی برای این بازیها ازنگاه تفکر سیستمی چیه ؟ من فایل صوتی رو گوش کرده ام اما به نظرم ارتباط منطقی روند و رویداد سخته ؟ ارادتمند – یکی از شاگردان مجازی شما

    Thumb up 0

  • saraQ می‌گه:

    سلام
    بچه ها تو بازی آرژانتین خوب بازی کردن اما با بوسنی نه!اگر همون بازی که با آرژانتین داشتن با بوسنی هم داشتن نتیجه ۱۸۰ درجه فرق میکرد
    من فکر میکنم نباید بیخودی به کسی امید واهی داد و بیخودی ناامیدش کرد
    اگر خوب بازی کردن پاداش میگیرن و اگر بد پاداش نمیگیرن!منظورم پاداش ۷۷ میلیونیه

    Thumb up 0

  • نرگس آزادی می‌گه:

    چیزی که ما رو از شکست ناراحت میکنه و غم روی دلمون میذاره اینه که نهایت تلاشمون رو نکردیم اینه که حسرت رو دلمون میذاره که میتونستیم بهتر باشیم که ایکاش بیشتر تلاش کرده بودیم اما اگه تمام سعیمون رو بکنیم دیگه حسرتی نمیمونه.حتی باخت هم بی معنی میشه

    Thumb up 5

  • afshin می‌گه:

    با سلام و عرض خسته نباشید به استاد.
    متاسفانه تیم ملی باخت.اما این چیزی از ارزش های تیم ملی و همت بچه ها کم نمیکند.اما چرا؟
    منم نمیدونم چرا. وشاید هم هیچکسی دقیقا نمیداند چرا.ولی یکی از دوستانم جواب قشنگی به این سوالم داد.

    دوستم یک جودوکار حرفه ای و در خیلی از مسابقات استانی و کشوری مقام دارد. دیروز حین گفتگو صحبتمان
    به بازی بد تیم ملی و سوال بالا کشید جواب قشنگی به من داد که شاید جواب سوال بالا باشد.

    گفت:ظرفیت ذهنی بچه های ما همینقدر بود.تیم ما بعد از بازی با آرژانتین ظرفیتش پر شد.و برایش قابل قبول نبود
    که مامیتوانیم به دور بعد صعود کنیم.ذهن شان به آنها میگفت که همینقدر بس و کافی است. بیشتر از این نمیتوانیم.
    ما به بوسنی نباختیم بلکه به ظرفیت کم باورمان باختیم.که ظرفیت صعود را نداشت.
    با تشکر.

    Thumb up 4

    • mina90 می‌گه:

      نمیدونم که جمله ای که گفتن برای تیم ملی صدق میکنه یا نه. ولی خیلی جمله زیبایی گفتن و خیلی زیبا قدرت ذهن رو بیان کردن. به شخصه این رو تجربه کردم. گاهی مواقع که توانایی انجام کاری رو داشتم ولی ذهنم ظرفیتش رو نداشته و در آخر ذهنم پیروز شده.

      Thumb up 2

  • سیید محمد اعظمی نژاد می‌گه:

    باید به این موضوع مهم توجه شود که صعود به مرحله بعدی حق تیمی است که شایستگی، آمادگی و بلوغ لازم را داشته باشد. به گمان من عملکرد تیم ایران بسیار فراتر از حد انتظار بود و جای تحسین دارد.

    سید محمد اعظمی نژاد
    http://hrjournalist.com

    Thumb up 0

  • Hassan-3-ensani می‌گه:

    سلام استاد!

    به نظرم بچه های ما عالی بازی کردن! در حد خودشون! در دوره های بعدی میتونیم خیلی بهتر از این باشیم! به هر حال نباید فراموش کنیم بعد ۸ سال تو جام جهانی بازی کردیم! پتانسیل ما بالاست(منظورم تیم ۷۷ میلیونیمونه!) بی شک در عرصه جهانی میتونیم پیروز شیم! به شرط اینکه همدل و همسو باشیم!

    Thumb up 1

  • خسرو می‌گه:

    یادم رفت بگم که جمله آخر رو خیلی دوست داشتم، که ما شکست نمیخوریم بلکه گاهی می بازیم که شکست برای ما تداعی کننده پایان بازی است و باخت نه .( البته قبلا در فایل صوتی شما هم شنیده بودم)

    Thumb up 1

  • خسرو می‌گه:

    سلام استاد
    خداییش تیتر ” یک تیم ۷۷ میلیونی…” رو که دیدم تعجب کردم نوشته شما باشه. یه کم شبیه این شعارهای صداو سیما شده بود جملات روحیه بخش کتابهای … . اما بیشتر که فکر کردم همون درس همیشگی خود شما بود، ” تفکر سیستمی” .

    Thumb up 0

  • mohammad می‌گه:

    به نظر من علت بیشتر مشکلات اساسی جامعه ، صنعت و ورزش ما نداشتن ثبات در رفتار و تصمیم های اجتماعی ماست.

    Thumb up 1

  • zoorba.booda می‌گه:

    به نظر من این تیم با برنامه ترین تیم تاریخ فوتبال ابران بود (فارغ ار نتیجه). میبینین یه نگرش و تفکر (مربی) چقدر میتونه تفاوت ایجاد کنه
    اما در مورد مطلبی که نوشتی محمدرضا : امیدوارم همینطوری باشه که تو گفتی (واقعاً میگم)

    یه جمله بی ربط به این نوشته و بامزه هم که این روزا دوباره تو تلویزیون شنیده میشه : البته این نتایج هیچی از ارزش های فوتبال ایران کم نمیکنه!

    Thumb up 3

  • شهاب فرمانی نژاد می‌گه:

    ما گاهی می‌بریم. گاهی هم می‌بازیم. اما هرگز شکست نمی‌خوریم…

    Thumb up 5

  • قاسم می‌گه:

    کسب مقام ۲۷ از بین ۳۲ تیم

    Thumb up 10

  • مهشيد می‌گه:

    سلام
    +نباید نادیده بگیریم بازی تیم ایران فراتر از انتظار مردم بود. هرچند با بازی عالی مقابل آرژانتین مردم رو متوقع کردند. و شادی ایران بعد از بازی با آرژانتین نه به دلیل نتیجه بلکه به خاطر تلاش خستگی ناپذیر بازیکنان بود.

    +به نظر من در مقابل بوسنی توانایی بهتر بازی کردن رو داشتند. ولی به دلیل استرس و معطوف کردن فکرشون به نتیجه بازی رو واگذار کردند. و مثل زمان امتحان که اگر اولین سوال جزء سوال های سخت باشه دانشجو تمرکز واعتماد به نفس رو از دست میده تیم ایران هم با اولین گل خورده روحیه خودش رو باخت. اندیشیدن به نتیجه مسیر رو کاملا تحت شعاع قرار داد. شاید هم گاهی به دلیل دست کم گرفتن مانع، تلاش درخور صورت نمیگیره و هدف محقق نمیشه.

    +مهم تر از همه اینکه تیم ایران در عرصه جهانی خوش درخشید و “دیده شد”.

    Thumb up 5

  • سعید رنجبر می‌گه:

    سلام استاد
    یه درد و دل…من خودم فوتبال بازی کردم اونم به طور حرفه ای ،میگم حرفه ای چون از سن ۱۴ سالگی درآمد داشتم،به تیم ملی نوجوانان دعوت شدم و تا رده سنی امیددر باشگاه های خوبی بازی میکردم، مصدومیت و بازی فوتبال برای من تموم شد.
    در خیلی از شهر های ایران همبازی های با استعدادی داشتم که تنها به دلیل دیده نشدن رسیدن به سنی که ،حداقل میبایست ۴ سال سابقه ی باری کردن در لیگ های برتر یا دسته ی اول داشته باشی ،و اونها نداشتن پس عملا کنار گداشته میشوند.
    نوشته ی من برای اون بچه های جنوب (آبادان،اهواز،خرمشهر)که مستقیم شاهد توانایی های فوتبالیشون بودم،استعدادهایی که اگر کمی بهشون توجه بشه تا سال های سال تیم ملی ما بیمه خواهد بود،کشور ژاپن استعداد یاب استخدام میکند،بازیکن پرورش میدهند،و همان بازیکن ها را در سطحی بالاتر برای مدت ۵ سال به کشور برزیل میبرد فقط برای اینکه در مقابل تیم های بزرگ بازی کند بازی،مالکیت توپ داشته باشد،بر روی دروازه ی حریف خیمه بزند،و در صورت نیاز داشتن به گل برنامه ی دومی نیز داشته باشم.

    من تنها به این دلیل ناراحتم که میدونم استعداد فوتبالی در کشورم به وفور وجود دارد و ما میتونیم با یک برنامه ریزی بلند مدت مثل ژاپن ،مثل بلژیک ،به سطحی بالاتر از آنها برسیم.

    Thumb up 3

  • ali.sh می‌گه:

    سه بازی و سه واکنش

    ایران ۰. نیجریه ۰. خوب بود

    ایران ۰ ارژانتین ۱. حیف شد

    ایران ۱ بوسنی ۳. اخه چرا…

    Thumb up 2

  • زهرا می‌گه:

    سلام
    من اولین بار هست به این سایت اومدم!
    متن رو تو عصر ایرن خوندمو چون اسم آقای شعبان علی رو قبلا شنیده بودم اومدم و اینجارو پیدا کردم!
    ممنون از شما
    خیلی به جا و جالب بود.
    از این به بعد بیشتر به سایت تون سر میزنم!

    Thumb up 1

  • mina90 می‌گه:

    سلام.
    دقیقا یادم نمیاد بعد از چند سال فوتبال نگاه کردم. آخرین باری که نگاه کردم احساس کردم که خیلی فشار روانی بهم وارد میشه. تصمیم گرفتم دیگه براش وقت نذارم. ولی برای بازی ایران-آرژانتین نتونستم خودمو کنترل کنم. بعد از خیلی وقت بود که فوتبال میدیدم. خیلی لذت بردم. و با خودم فکر کردم که شاید اینکه نمیتونستم فوتبال (یا خیلی از بازیهای دیگه)‌ رو پیگیری کنم شباهت زیادش. مخصوصا فوتبال به زندگی خودمه.
    تصمیم گرفتم دیگه پیگیری کنم. بازی ایران-بوسنی رو هم نگاه کردم. نیمه اولی که تموم شد با خودم گفتم همون تصمیم قبلیم بهتر بود. بهتر اینه که پیگیری نکنم اصلا. بعد یه لحظه به کسانی که هنوز توی سالن بودند و داشتند تشویق میکردند فکر کردم. گفتم که اگر پاشم چقدر حرکتم بزدلانه و ناجوانمردانه هست. نشستم و با شجاعت بازیشون رو نگاه کردم. هرچند هر لحظه زندگی خودم هم برام تداعی میشد.
    الان خیلی حس بهتری دارم. هم به بچه های تیم ملی و هم به این که وسط بازی پا نشدم.
    یه چیز بی ربطم بگم؟ بچه ها دروازه بانمون خیلی خوش تیپه مگه نه؟

    Thumb up 2

  • معین می‌گه:

    تاحالا چیزهای زیادی درباره بازی ایران گفته شده منم خواستم چند مطلب که به ذهن خودم میرسه بگم….
    ۱-سال ۲۰۰۴ یونان با همین سبک بازی تونست قهرمان اروپا بشه… یعنی فقط دفاع و گاهی هم ضدحمله، همه بازیهاشم یا یک صفر برد یا تو پنالتی… ولی اون قهرمانی باعث نشد فوتبال یونان پیشرفت قابل ملاحظه ای بکنه چون دو سال بعدش نتونست بره جام جهانی، ما نیاز داریم فوتبالمون پیشرفت بکنه…. ما ۱۲ سال پیش دو صفر به آلمان باختیم که اون هم از قدرتهای جهان بود و نتیجه خوبی بود ولی اون نتیجه باعث نشد فوتبال ما پیشرفت کنه
    ۲ – کدوم یک از ما بعد از این بازیهای جام، رفتیم ببینیم کاستاریکا چجور کشوریه یا مردمش چیکار می کنن و چقدر به تیمشون افتخار می کنن و مغرورن، با اینکه شگفتیرو تو این جام کامل کرده….. این افتخارات یه چیز داخلی و خودمونیه … هنوز خیلی راه مونده تا بقول رسانه ها فوتبال جهان به ایران احترام بذاره
    ۳ – اگر ما طبق معمول شدیم فراتر از فوتبال آسیا پس احتمالا کره هم که روسیه رو اذیت کرد و استرالیا هم که هلندو اسیر کرد و ژاپن هم که کل بازی با یونان دستش بود، اونها هم فراتر از آسیان و این قاره میمونه و چهارتا کشور مثل بحرین و امارات و کره شمالی و تایلند
    ۴ – الان همه دارن به ایران و کشور و تیمشون افتخار می کنن خیلی ها که تا بنزین گرون شد به ایران و کشور و دستمزد میلیاردی همین فوتبالیست ها بدو بیراه می گفتنو از همشون نفرت داشتن…. چندان منطقی نیست که با یه باخت خفیف به آرژانتین ایران بشه افتخار همه مردمش و با یه باخت به قطرو امثال اینها، ایران و تیم ملی و فوتبالیست بشه مایه ننگ و بی غیرت
    ۵ – بعد یه بازی همه افتادن دنبال کیروش که قراردادشو تمدید کنن و حالا این آدم قرار بشه مایه افتخار ایرانیها….. کیروش مربی خوبیه ولی در سطح خودش…. پرز، مدیرعامل رئال یکبار گفت که یکی از اشتباهات بزرگ دوران مدیریتش، انتخاب کیروش برای مربیگری رئال بوده. کیروش تو تیم ملی پرتغال هم کاری نکرد… اینارو گفتم چون از مقایسه کیروش و ولاسکو لذت نمی برم… ولاسکو جزو سه مربی برتر دنیا بود ولی کیروش نه…. ولاسکو اومد و باعث پیشرفت والیبال ایران شد ولی کیروش تیم ملی رو پیشرفت داد…. و خیلی مطالب دیگه درباره مقایسه این دوتا هست که لازم نیست الان بگم… البته لازمه بگم که دستمزد کیروش نسبت به مربیای هم سطح خودش خیلی بیشتر و مثلا مربی آرژانتین حدود ۵۰درصد کمتر از مربی ما حقوق می گیره
    ۶ – اگه همه ما ایرانی نبودیم و بازی این دوتا تیمو می دیدیم چه نظری داشتیم…آیا به دیدنش ادامه میدادیم…. یا اگر هم می دادیم آیا به خاطر ایران بود یا آرژانتین…مثلا کی بازی فرانسه – هندوراس به خاطر هندوراس دیده….
    ۷ – فوتبال دفاعی برای همه بدو ضد فوتبال و زشته ولی برای ما میشه یه بازی منطقی و حساب شده و شجاعانه و دلاورانه…
    همه اینارو گفتم چون دوس ندارم زیادی احساسی نسبت به همه چیز نگاه کنم…. ما تازه چهار بار رفتیم جام جهانی…. تو هر دوره هم برا خودمون کلی نوشابه باز کردیم ولی آخرش فوتبال ما پیشرفت نکرده…. هر روز لژیونرامون کمتر میشن… تیماشون سطحش میاد پایینتر… داورامون پیشرفت نمی کنن… مربی لژیونر نداریم…. ورزشگاه مجهزو به روز نداریم…هنوز زنها نمی تونن برن ورزشگاه….و خیلی چیزهای دیگه
    ولش کن…. بازی خوبی بود

    Thumb up 12

  • عطیه رضایی می‌گه:

    تحلیل قشنگی بود .شیرینی بازی خوب متعادل و منطقی با آرژانتین تا سال ها با ما خواهد موند و امیدوارم مردم قضاوت منصفانه ای رو نسبت به تیم ملی داشته باشند و از تحلیل های احساسی و یک طرفه دوری کنند.
    راستی استاد خیلی خوب میشد اولین فایل رادیو عصر ایران رو تو این سایت هم میگذاشتید.برای مقدمه بحث جالبی بود.مدیریت و زندگی
    پاینده باشید

    Thumb up 0

  • رها -اسفند می‌گه:

    سلام ،اما برخورد خود بازیکنان هم باتیم بوسنی شایسته نبود، فشار عصبی شکست تلخ هم باعث تنش و درگیری آنها با بازیکنان رقیب شد…… بنظرم با مسئولیت و تعهد بازی نکردند….

    Thumb up 0

  • مجتبی ف می‌گه:

    خدا رو شکر امسال رفتارها و گفتار ها نسبت به دوره های گذشته منصفانه تر و متعادل تر شده و مثل سال های پیش همه چیز جامعه فوتبال نیست اما این تازه اول راهه…

    Thumb up 1

  • هیچ صیادی در جوی حقیری كه به گودالی می ریزد مرواریدی صید نخواهد كرد می‌گه:

    در پشت چارچرخه فرسوده ای / کسی
    خطی نوشته بود:
    “من گشته ام نبود !
    تو دیگر نگرد
    نیست!”…

    گر خسته ای بمان و اگر خواستی بدان:
    ما را تمام لذت هستی به جستجوست.
    پویندگی تمامی معنای زندگی ست.
    هرگز
    “نگرد! نیست”
    سزاوار مرد نیست… فریدون مشیری

    Thumb up 14

    • * نیما می‌گه:

      سلام دوست خوبم .
      تولدت مبارک .
      متن کامنتت رو دوست داشتم.
      دوست داشتم کامنتت رو بیشتر از یک بار لایک کنم ولی راستش من نیمه شب ها هم پشت چراغ قرمز منتظر می مونم در جهت توسعه مهارت های فردی م .
      خوشحال م اینجایی .

      Thumb up 1

  • سیمین-الف می‌گه:

    سلام استاد عزیز
    ممنونم از حضور تاثیر گذار شما، در لحظه لحظه ی زندگی تک تک ما مهمونای خونه تون.

    خدا قوت به دلیر مردان این سرزمین.

    یه پیشنهاد:
    استاد گرامی به نظرم، اگر بخواهیم در سالهای آتی بهتر از قبل بدرخشیم، باید بتوانیم توان کار تیمی و گروهی مونو افزایش دهیم و اون میسر نمی شه مگر اینکه بیشتر و بهتر از قبل در این زمینه آموزش ببینیم و تمرین مستمر داشته باشیم.
    اگر مطالب و پست هایی رو که می گذارید گاهی، مشخصا در زمینه ی ذکر شده باشد، به نظرم تاثیر مطلوبی در روند زندگی اجتماعی و کارهای گروهی از این دست خواهد گذاشت.
    ممنونم از اینکه کامنت ها را می خوانید و در کنار ما هستید.
    پایدار و برقرار باشید.

    پی نوشت: ما هر یک، جزیی از آن تیم هستیم.

    Thumb up 2

  • ضیاء می‌گه:

    گاهی پیروز می شویم، گاهی یاد می گیریم.

    اگر از باختن های خود بیاموزیم، دیگر باختنی وجود نخواهد داشت.

    Thumb up 5

  • پسرک خامه فروش می‌گه:

    سلام
    انتظار حداقل یک نوشته از شما درمورد رویدادی که چشم میلیارد ها نفر بهشه رو داشتم. که برآورده شد این انتظار. :-)
    ما بردیم…
    بچه های ما میتونستند خیلی راحت بعد از انجام بازی اول، طبق ” انتظار اکثر مردم” که به خوردن گل کمتر از تیم پرمهره والبته ناهماهنگ آرژانتین راضی بودند عمل کنند و بازی رو خیلی راحت واگذار کنند.. اما !
    اما بچه های ما با برنامه و با “هدف” وارد بازی با آرژانتین شدند. برای رسیدن به هدفشون سعی و تلاشی ازشون دیدیم که تا به امروز بینظیر بوده. بچه های فوتبال ما به باور رسیده بودند که بازی با تیم پرستاره آرژانتین، شاید در زندگی آنها دیگر تکرار نخواهد شد و در صورت موفقیت در این بازی، زندگی فوتبالی اونها با این بازی قضاوت خواهد شد!
    بنظر من بعد از بازی با آرژانتین، چون امکان صعود هنوز وجود داشت، انتظار مردمی که تا قبل از شروع مسابقات “آبکش” نشدن مقابل آرژانتین سقف خواسته هاشون بود افزایش پیدا کرد! و چون نام بوسنی بسیار کوچکتر از نیجریه و آرژاتتین بود و چون برنده اکثر بازی های “گذشته” بین ما و بوسنی، ایـــــران بوده، ذهنیت صعود قویتر شد…
    اما بوسنی، بوسنی بازنده دیروز نبود. اونها برای اعاده حیثیت اومده بودند. اومده بودند که ضعیفترین تیم اروپا لقب نگیرند و توو گروهشون آخر نشند. بازی با بوسنی با بازی های قبل فرق داشت. ما علاوه بر انجام تاکتیک همیشگی، باید یه کار جدید هم انجام میدادیم که گل زدن بود.( “هدف” تغییر پیدا کرد اما ” ابزار” و “برنامه ریزی” متناسب با اون تغییر پیدا نکرد!) بازی با بوسنی سختر از اون چیزی بود که از قبل توو ذهنمون درست کرده بودیم..
    بنظرم اکثر مردم -که منٍ نوعی و همه بچه های تیم ملی هم جزء اون هستند – چون به این خودباوری نرسیدیم که میتونیم از گروهمون صعود کنیم، خواسته واقعیمون که ما رو راضی میکنه اینه که ۱ بازی از ۳بازی جام جهانی رو خوب و دلچسب بازی کنیم و به همون اکتفا کنیم!
    بنظر من ما به خواسته مون رسیدیم.

    Thumb up 11

  • شهرزاد می‌گه:

    چقدر دلم میخواست چنین مطلب خوبی رو توی این روزا جایی بخونم و چقدر با خوندن این پست خوشحال شدم. ممنونم.
    من هم به سهم خودم از تک تک بچه های خوب تیم ملی مون و مربی خیلی خوبش آقای “کی روش” که همگی سبب کسب اعتباری جهانی برای فوتبال کشورمون شدن تشکر و قدردانی میکنم.

    Thumb up 8

  • پاسخ دهید (مختص دوستان متممی با بیش از 150 امتیاز)

    لینک دریافت کد فعال

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *