نامه ای به فرزندم (قسمت دوم)

رها جان.

کاش میشد به مدرسه نروی.

این روزها، درس اصلی مدرسه، «قطعیت» است.

به تو می آموزند که «تو» درست میگویی. و هر کس حرفی دیگر زد، فریبکار و منحرف است.

کاش میشد به مدرسه نروی.

می ترسم که بت پرست شوی.

یادت باشد که در پای هیچ «بتی»، شمع روشن نکنی که اندیشه پاک، هرگز نه معبدی داشته است و نه بتی.

آرزو نمیکنم که آرمانهایت، همان هایی باشد که آرمان من بوده است

که اگر تو نیز مانند من بیندیشی و رویاهایت مانند من باشد، پس این چند دهه، این جامعه هرگز گامی به پیش ننهاده است.

نشانه های تمدن را بیاموز و به دیگران هدیه بده.

معنی تمدن، یک «تردید عمیق» است. تردیدی چنان عمیق که پس از آن، هیچ انگشتی بر ماشه ای فشار داده نشود و هیچ توهینی بر زبان هیچکس نیاید.

تردیدی چنان عمیق، که بدانی به هر انسانی میتوان «لبخند» زد و «حق حیات و آرامش» را از هیچکس به بهانه عقیده اش نمیتوان سلب کرد.

آرزو میکنم که آتش شک در وجود تو، هرگز با آب یقین، خاکستر نشود.

تنها جایی که آرزو میکنم از یقین سرشار باشی، عشق است.

نه اشتباه نکن.

عشق آسمانی را نمیگویم.

همین عشق زمینی را میگویم.

میدانم ناپایدار است. میدانم تمام میشود. میدانم گاهی سوء تفاهم است.

اما اگر عاشق شدی،

جاودانگی عشق را یقین داشته باش، حتی اگر عشق تو، ساعتی بیشتر دوام نداشته باشد.

——————————————————–

پشت نوشتِ نامه:

این شعر قیصر امین پور را دوست دارم. ربطی به آنچه در آن سوی کاغذ نوشته ام ندارد. اما بی ربط هم نیست.

ما در عصر احتمال به سر می بریم
در عصر شک و شاید
در عصر پیش بینی وضع هوا
از هر طرف که باد بیاید
در عصر قاطعیت تردید
عصر جدید
عصری که هیچ اصلی
جز اصل احتمال، یقینی نیست
اما من
بی نام تو
حتی
یک لحظه احتمال ندارم
چشمان تو
عین الیقین من
قطعیت نگاه تو
دین من است

من از تو ناگزیرم
من
بی نام نا گزیر تو می میرم

——————————————–

لینک مرتبط: نامه ای به فرزندم (قسمت اول)



رادیو مذاکره مذاکره تجاری یادگیری زبان انگلیسی
افزایش عزت نفس دوره MBA پاراگراف انگلیسی
افعال پرکابرد انگلیسی مدیریت زمان رادیو متمم
استراتژی محتوا زبان بدن صفات پرکاربرد انگلیسی
+142
  


51 نظر بر روی پست “نامه ای به فرزندم (قسمت دوم)

  • فواد انصاری می‌گه:

    سلام استاد
    یقین به عشق و تردید به همه چی !

    امشب بی خوابی مالیخولیایی داشتم حالم ناجور بد و بهم ریخته بود البته خوشحالم که دردی دارم و به خاطرش بیدار موندم ! الان هم که صبحه ، گفتم بیام اینجا حتما حالم خوب میشه و نوشته های قدیمی شما رو خوندم . چه خوبه که توی زباله های اینترنت یه جایی مثل اینجا رو میشه پیدا کرد ، به قول شعری که تو ایمیلهای هفتگی فرستادید شما دنبال ممکن کردن ناممکن ها هستید .
    اکثر مطالبتون رو خوندم و تمام فایلهاتون گوش دادم حتی یک شب دیگه یادم هست که حالم بدتر از امشب بود تمام پست های وبلاگ شما رو که یکی زحمت کشیده بود و کتابش کرده بود خوندم ، وقتی اون وبلاگ قدیمی رو خوندم شخصیت و موضع گیری ها تون رو در مورد خیلی چیزها فهمیدم که از خیلی هاش خوشم اومد …خلاصه اینکه این دریای شما تمومی نداره و هر وقت ازش آب مینوشیم حالمون بهتر میشه

    Thumb up 8

  • باران می‌گه:

    تمام نامه هاتون رو خوندم….عالی بود…عالییییی…

    Thumb up 0

  • فاطمه می‌گه:

    سلام تمامی نامه های به رها رو خوندم با لذت خوندم و با درد
    سپاس از اینکه هستید و مینگارید

    Thumb up 0

  • shahab می‌گه:

    آیا میتوان از حرف های اشخاص به شناخت فرد برسیم و چه نکاتی را باید مدنظر داشت .

    Thumb up 0

    • شهاب جان.

      من باید «شخصیت واقعی افراد» و «شخصیت شغلی افراد» و … رو از هم تفکیک کنم. اگر در جستجوی شخصیت واقعی باشیم (ویژگیهای شخصیتی فرد وقتی کمتر تحت تاثیر محیط و شرایط محیطیه) قطعا زمان و دانش و انرژی و حوصله میخواد.
      اما اگر هدفمون اینه که مثلا مذاکره ی بهتری با این فرد داشته باشیم، واقعیت اینه که کلمات و رفتار فرد میتونه معیار خوبی برای پیش بینی رفتار باشه. برای من در چنین شرایطی شخصیت شغلی مهمه نه چیز دیگه.

      Thumb up 3

  • مهسا می‌گه:

    سلام.منامشب اتفاقی به سایت شما اومدم و یه علامت سوال بزرگ تو ذهنم ایجاد شده!!!!!!!!! شما کی هستید؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ توی نظرات سایتتون همه شما رو استاد خطاب کردن، و موفق بودن شما رو تحسین کردن. حرفاتون مثل دکتر شریعتی هستش، سبک نوشتنتون، فلسفی حرف زدنتون!!!!!!! شما کی هستین، خواهش میکنم بهم بگید خیلی کنجکاو شدم

    Thumb up 2

    • معین می‌گه:

      این لینک رو ببینی “http://www.shabanali.com/?page_id=228″ و ” فایل رزومه محمدرضا شعبانعلی ” رو دانلود کنی متوجه میشی! البته فقط رزومشو متوجه میشی،گفتن تحسین و موفقیت محمدرضا لااقل از طرف من به خاطر اون رزومش نیست چون مطمئنا افراد دیگ تو ایران و جهان دارن اونا رو!، تعریف و تحسینا به خاطر به معنای واقعی کلمه انسان و آدم بودنشه!

      Thumb up 3

  • خسرو می‌گه:

    و ای پدرم ،سالهاست به بهانه های مختلف حرفی از تو نشنیده ام و چقدر فاصله است بین من وتو ، به بلندای یک عمر .
    قلبم گرفته است . من یک سوم عمر، شاید نیمی و چه بسا کمتر در پیش دارم و خالی از تجربه هایی که تو برایم نگفته ای . چه راههایی که رفتم و چه راههایی که نرفتم اما تو ترسیدی از نشستن در کنارم که مبادا غرورت را قلقلک دهم .اما پدرم به اندازه تمامم ، تنهایم.

    Thumb up 2

  • علی اصغر می‌گه:

    سلام آقای شعبانعلی من یک نکته رو تو خصوصیات شما دیدم یه کم شخصیتتون چموشه.یعنی تو قالبهای تعریف شده نیست.من هم این طوری بودم.زبان انگلیسی خواندم ولی رفتم طرف کامپیوتر.مهندس نیستم ولی بارها برام اتفاق افتاده که مهندس های زیادی رو راهنمایی و کمک کردم.تو پروژه هاشون کمک کردم.حتی چند تا سایت هک کردم ضمنا برنامه نویسی نمیدونم.تونستم اداره مون رو قانع کنم طرحم رو روی ۴۸ نقطه پیاده کنن.تو دوران تحصیل جز شاگرد اولها بودم اما الان اصلا حس فوق لیسانس گرفتن ندارم.حالم از برنامه های درسی دانشگاه بهم میخوره.حالا نمیخوام خودم رو با شما مقایسه کنم.شما استاد هستید و من یه آدم کاملا معمولی .ولی از تیپ شخصیت شما خوشم میاد.دوست دارم اگه افتخار دادید و مشهد آمدید در خدمت شما باشم.

    Thumb up 0

    • shabanali می‌گه:

      من قدیم به خاطر کار زیاد مشهد اومدم و خیلی خوش خاطره هستم از اونجا (برای متروی مشهد). امیدوارم باز هم فرصت بشه و سر بزنم به اونجا

      Thumb up 2

  • زهرا می‌گه:

    سلام
    بسیار زیبا و دلنشین بود، زیبا بدان جهت که اندیشمندانه نکات ظریفی در لابه لای سخنانت نهفته گشته بود و دلنشین به این دلیل که چقدر زیبا از آنچه که آرزوی من و خیلی از دوستان دیگر است سخن گفته بودی اینکه« آرزو نمیکنم که آرمانهایت، همان هایی باشد که آرمان من بوده است»
    و این زیباترین آرزویی بود که برای تحقق ساختن دنیایی بهتر می توان داشت.
    سپاس و درود بر شما

    Thumb up 0

  • نرجس می‌گه:

    سلام. با این پست اشک ریختم.

    Thumb up 0

  • ابوالفضل می‌گه:

    عشق زمینی راهی برای رسیدن به عشق آسمانی است…
    درخت وقتی میتواند به سوی آسمان رود که ریشه ی محکمی در زمین داشته باشد هرچه ریشه محکم تر باشد بیشتر به آسمان نزدیک میشود…
    معلم گرانقدرم آنقدر در روح و جان ما نفوذ کرده ای که وقتی حرفی را به زبان می آوری ما با تمام وجودمان آن را حس میکنیم، خداوند منان را شاکریم هنوز در این کره ی خاکی هستند کسانی که با اندیشه های نابشان موتور گردش آن را سوخت رسانی میکنند.

    Thumb up 1

  • امیر می‌گه:

    من وقتی احساسی مینویسی خیلی بیشتر دوست دارم.این متنت خیلی واسم مهم بود.مدتها بود این قدر گریه نکرده بودم.

    Thumb up 0

  • hadis می‌گه:

    خیلی خوشحالم که باسایتتون اشنا شدم…
    نامه های خیلی قشنگی بودن واقعا لذت بردم و دیدم نسبت به
    خیلی مسائل عوض شد مثلا همین نداشتن فرزند…
    تصمیم گرفتم که حتما سرفرصت این نامه هارو به پدرم نشون بدم…
    بازم ممنون…

    Thumb up 0

  • م.ر می‌گه:

    همیشه دوست داشتم بگویم مسئله این نیست که تو میگویی پدر…

    Thumb up 0

  • فاطمه سعیدی می‌گه:

    ی حسی از جنس نگرانی خاص از این نوشته ها ادراک میکنم!

    Thumb up 1

  • فاطمه سعیدی می‌گه:

    یادت باشد که در پای هیچ «بتی»، شمع روشن نکنی که اندیشه پاک، هرگز نه معبدی داشته است و نه بتی.
    .
    .
    .

    Thumb up 1

  • الناز.د می‌گه:

    از فرزندی که هرگز نبود …
    پدرم از مدرسه گریزی نیست هراس به دل راه مده من در مکتب تو آموختم که هر قطعیتی حاصل آزمون و خطا بشر است و بعید نیست قطعیت امروز منسوخ شده فردا باشد.

    دل پریشان مباش !هیچ بتی شایستگی آن را ندارد که در برابرش کبریتی آتش زنم ولی در برابر اندیشه های بزرگانی چون تو شمع که نه دل می افروزم تا جانم روشن شود .

    آرمان های من دنباله رو اندیشه های توست …پر از آزمون و خطا …درست و نادرست
    لبخند را بر لبانم دوخته ام و تردید و گمانه زنی جزیی از وجود من است ولی پدر به من نیاموختی چرا و چطور به عشقی یقین کنم که فردایی ندارد!!!!

    Thumb up 4

  • نوید می‌گه:

    بی شک من ایمان اوردم که هیچ نیرویی به قدرت عشق(اونهم دقیقا عشق زمینی) نیست.
    .
    کاش رها رو خودت مدرسه درسش بدی!! دی اصلا نبریش مدرسه

    Thumb up 0

  • nasim می‌گه:

    یک لحظه
    یک جایی
    آغوشی برای تو امن ترین جای دنیاست
    و تو چیزی را تجربه می کنی که فقط مال توست و فقط تو می فهمی آن تجربه یعنی چی ……….
    تو با همه چی پیوند می خوری
    آسمان ، زمین ، دریا
    حس شیرین عشق ………

    Thumb up 0

  • نوشین تاسا می‌گه:

    استاد از همه آرزوهای قشنگی که برای من و دخترم کردید سپاسگزارم . به تصمیمتون برای بچه دار نشدن احترام میذارم ولی نمیدونم چرا از عمق وجودم دلم میخواد فرزند دار بشوید و لذتی رو که وصف نشدنی هست ببرید البته بعضی وقتها آنچنان زجری هم داره که نگو و نپرس . البته زجرش فقط بخاطر لحظه هایی پیش میاد که فرزند آدم شاد نباشه وگر نه بقیه اش شادی و لذته .
    بازهم سپاسگزارم.

    Thumb up 0

  • مهدی رجبی می‌گه:

    انصافا خیلی زیبا بود
    معلومه که از دل برامده….

    Thumb up 0

  • پونه می‌گه:

    پدرم هر روز روحم رو به دار می آویزد وتا غروب مرا احیا تا که فردا دوباره به بهانه ای روحم رو به دار آویزد.
    البته تقصیری ندارد چون در قرآن فقط از حق والدین به کرات اومده وتوصیه اکید شده وآقایون سخن ور همواره از ابتدا تاکنون در منابر بازم همین اصل رو سر لوحه سخنان خود کردن دلیلش مصلحت ومنفعت فردی خودشان است کلا از تفسیر دین که توسط آقایان صورت گرفته همواره این به نظر اومده که واسه سعادت و بهره وری باشد پدرها از فرزندان وهمسران از خانم هایشان.
    از همه پدرها متنفرم.رها خیلی خوش شانسه

    Thumb up 0

  • fahimeh می‌گه:

    داغ دلم را تازه کردی

    Thumb up 0

  • رادمهر می‌گه:

    زیباترین و معرکه ترین نوشته ای بود که تو چند ماه اخیر خوندم

    Thumb up 1

    • shabanali می‌گه:

      فکر کنم دلیلش رنجیه که من و تو این سالها می بریم و همه به شکلی تجربه اش میکنیم و جز در لباس رنگارنگ استعاره و تشبیه، جرأت حرف زدن از اون رو نداریم

      Thumb up 5

  • mojibe می‌گه:

    میاد روزی که درس اصلی مدرسه قطعیت نباشه؟؟
    روزی که هیچ انگشتی بر ماشه ای فشار داده نشود و هیچ توهینی بر زبان هیچکس نیاید؟؟؟
    ممنونم بخاطر تک تک درهای اندیشه ای که برای ما باز می کنین و همچنان عجیب مشتاق نوشته های بعدی…

    Thumb up 0

  • mojibe می‌گه:

    میاد روزی که درس اصلی مدرسه<> نباشه؟؟
    روزی که هیچ انگشتی بر ماشه ای فشار داده نشود و هیچ توهینی بر زبان هیچکس نیاید؟؟؟
    ممنونم بخاطر تک تک درهای اندیشه ای که برای ما باز می کنین و همچنان عجیب مشتاقٍ نوشته های بعدی…

    Thumb up 0

  • رها(اسفند) می‌گه:

    اشک دیدگانت روی دامنم ریخت و دینم را تر کرد…

    قلمتان مانا

    Thumb up 0

  • مهاجر می‌گه:

    سلام محمدرضای عزیز
    لذت بردم علاوه بر این که نکته های ظریف و زلالی رو یاد گرفتم، من این نامه هارو تو دفترم مینویسم به ودیعه از پدر معنویم،جای رها هم مینویسم مجتبی.یه بار نوشته بودی تاریخ را رهبرانی ساخته اند که به قطعیت ایمان داشته اند و هیچ سربازی برای احتمال و شاید و اگر نجنگیده است.دچار تناقض شدم میشه توضیح بدی؟البته فکر میکنم اون قطعیت مربوط به اهداف و دستیابی به اونها بود،این یکی شاید معنیش خودخواهی و تنها حرف خود را قبول داشتنه بازم دقیقأ نمیدونم درسته یا نه.
    میشه بهم بگی چطور میتونم این شکلی روان و زیبا بنویسم،به موضوعات و مطالبی گاهی میرسم که قصد نوشتنشون رو دارم ولی نمیتونم،چند وقتیه درگیرم کرده،شایدم یه چیزایی هیچ وقت نباید روی کاغذ بیان یا شایدم هر چیزی زمانی داره مثل میوه که وقتش بشه از رو درخت میوفته…

    Thumb up 0

  • حسین می‌گه:

    شاید خاصیت نسل ما همین باشه که با سالها دوری و کیلومترها فاصله باز هم مثل همیم
    کاش مدرسه نمرفتیم کاش

    Thumb up 0

  • لیلا می‌گه:

    سلام قلم بسیار زیبایی دارید همیشه نوشته هاتون را میخوانم و اغلب فکر میکنم آیا باهمین مهارتی که غم ها را منتقل میکنه میتونه شادیهایش را منتقل کنه؟ چون غالب نوشته هایتان غم دارد

    Thumb up 0

  • shirin.r می‌گه:

    استااد خیلی خوبه که شما هستین و میتونم از شما هر روز چیزهای جدیدتری یاد بگیرم …شما فرزند دارید زیاد هم دارید .. همه ی مایی که هر روز به وبلاگ شما سر می زنیم و سر کلاس هاتون می شینیم فرزند شماییم ومن واقعا خوشحالم که هستید .

    Thumb up 0

  • امير قرباني می‌گه:

    سلام محمد رضا من تو پرداخت به مشکل خوردم مال من بانک سامانه عضو شتاب هم هست بانک ملت و انتخاب کردم رفتم جلو اما بعد از وارد کردن رمز و… قبول نکرد

    Thumb up 0

  • نوشین تاسا می‌گه:

    نامه هاتون رو دلم میخواد برا دخترم نگه دارم .
    رویای قشنگی است ولی دنیای واقعی وحشتناک است .
    اما در موردبچه من خودم از اون آدمهایی بودم که اصلا بچه نمیخواست . ولی الان اونو با دنیا عوض نمیکنم . نمیتونم بگم چیه . لذت . عزت . شادی . امید همه چیز همه کس همه جا .همه عشق .

    Thumb up 0

  • بهنام می‌گه:

    کاش میشد منم زنی پیدا کنم که بچه نخاد.
    کسی هست!!!؟

    Thumb up 0

  • kazemi می‌گه:

    سلام اقای شعبانعلی
    میدونم پرسیدن این سوالی که میپرسم یه مسئلۀ شخصی و خصوصی هست براتون اما چون یه جورایی مخاطبهای سایتتون رو هم شریک کردید در این دنیای شخصیتون و بهمون اجازه دادید مطالبتون رو بخونیم این سوال رو میپرسم.

    آیا خانم رهبر مشکلی با این تصمیم شما ندارن؟ منظورم تصمیم به بچه دارنشدن برای همیشه هست.
    اگر اینطور باشه بانوی بسیار شجاع و خاصی هستن.

    Thumb up 0

  • ناهید می‌گه:

    چه بابای گلی داره!حسودیم شد!

    Thumb up 0

  • حمیده می‌گه:

    سلام
    ای کاش میشد واقعا مدرسه نرفت!

    کمترین نتیجه این مدرسه ها و اموزش های قالبی،احساس گناه دائمی و فرار از شادیه
    جایی که غم و سوگواری و اضطراب همیشه مقدس بوده و الان جزئی ازوجود ماشده.
    هروقت وقت کردی کمی ازشادی برامون بنویس

    Thumb up 0

  • zahra mohamadi می‌گه:

    میشه من به فرزند خواندگی قبول کنید؟!

    Thumb up 0

  • ش می‌گه:

    چه سنگین و غم انگیز نوشتید استاد

    Thumb up 0

  • mina می‌گه:

    عالی بود.خیلی لذت بردم.ممنون

    Thumb up 0

  • faeze می‌گه:

    رهابودن و رهاشدن زیباارمانی است

    Thumb up 0

  • پگاه می‌گه:

    خیلی این جمله رودوست داشتم
    “اگر تو نیز مانند من بیندیشی و رویاهایت مانند من باشد، پس این چند دهه، این جامعه هرگز گامی به پیش ننهاده است”
    و اما عشق…گرچه تمام میشه و ناپایداره ولی باید دیوانگیهاش رو تجربه …..Sooo open soooo wild

    Thumb up 0

  • سرگردان می‌گه:

    رها جان کاش میشد قبل ازاینکه وارد این کره میشدی نظرت را می پرسیدم کمی عقب تر برویم کاش ان سلول تخمک در میان میلیونها اسپرم با تک تک انها به مناظره می نشست ودر صورت توافق ائتلاف میکردن ..ودر صورت تمایل هردو تویی چون تو شکل میگرفت… اما افسوس..

    Thumb up 0

  • رها می‌گه:

    ممنونم
    تلاش میکنم.تلاش میکنم به درسهایت عمل کنم.میدانم .خوب میدانم ،که همیشه ادعا کرده ام .ادعاهایی سنگین.اما تلاش میکنم .قول میدهم …

    من از تو ناگزیرم
    من
    بی نام نا گزیر تو می میرم…

    Thumb up 0

    • دریا می‌گه:

      سلام محمدرضای عزیز
      طرز نگاهت به این مقوله اصلا عجیب نیست…حاصل اندیشیدن، شناختن و آگاهانه تصمیم گرفتن همین خواهد بود.
      گاهی فکر می کنم اگر پدران ما هم به بلندای اندیشه های تو به جهان نگریسته بودند الان چگونه جهانی داشتیم و مهم تر اینکه آیا اصلا وجود داشتیم؟؟؟
      قبول کن هرچند نمی توانم جای فرزند تو باشم امـــــا وسوسه شیرین نوشته هایت مرا به ای خیال می کشاند که هستم در پناه آموزه های تو و رها خواهم شد…

      Thumb up 0

  • پاسخ دهید (مختص دوستان متممی با بیش از 150 امتیاز)

    لینک دریافت کد فعال

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *