من امیدوارم…

روزهای ساده ای نیست.

خبرهای ناخوشایند را از دور و نزدیک میشنویم.

بسیاری از دوستان و دانشجویان و نزدیکانم را می بینم، که انگیزه آنها کم شده است.

ایمیلها و پیامک ها نیز، بیشتر سیاه و خاکستریند تا سفید.

من اما همچنان معتقدم امید را باید حفظ کرد.

همیشه معتقدم بودم که زندگی، مثل پرتاب کردن یک سکه میماند. سکه گاهی «به رو» می افتد و گاهی «از پشت».

روزهاییست که سکه را به هر شکلی می اندازی، «از پشت» می افتد.

اما آمار و احتمال میگوید، سکه اگر هزار بار «از پشت» بیفتد – یکی پس از دیگری – هزار بار هم «از رو» خواهد افتاد.

این قانون علم است.

من همچنان سکه هایم را پرتاب میکنم.

بگذار سکه هایم هر چه میخواهند، «از پشت» بیفتند…



رادیو مذاکره مذاکره تجاری یادگیری زبان انگلیسی
افزایش عزت نفس دوره MBA پاراگراف انگلیسی
افعال پرکابرد انگلیسی مدیریت زمان رادیو متمم
استراتژی محتوا زبان بدن صفات پرکاربرد انگلیسی
+46
  


25 نظر بر روی پست “من امیدوارم…

  • محمد خدادادی می‌گه:

    به نظر من شاید دلیل بعضی از ناامیدی های ماها در شرایط سخت زندگی – حتی مثل قرون وسطی که مهندس فرمودن – این هست که دنبال نتیجه هستیم. نتیجه ای از زندگی خودمون. به نظر من نتیجه ی زندگی همه مون مشخصه. و اونم مرگه! مهم اینه که وقتی زنده ایم چه میزان میتونیم بر شرایط تأثیر بذاریم. ممکنه یک جامعه، یک نسل یا یک نفر کل زندگیش صرف این بشه که فقط از شدت منفی بودن برآیند شرایط کم کنه و ممکنه چندین نسل بعد این تلاش ها به ثمر بشینه. به نظر من، ما بهتره معیارمون برای رضایت از طول عمرمون این باشه که چه قدر تونستیم به بهترین عملکردی که می تونستیم در شرایط زندگی خودمون داشته باشیم، برسیم؟ شاید برای یک نفر که در آفریقا و در بدترین شرایط تغذیه ای و بهداشتی به دنیا اومده, بهترین عملکرد فقط زنده نگه داشتن خودش و خانوادش باشه. شاید! و شاید برای یکی دیگه بهترین عملکرد و پتانسیل عملکردی, تغییر فرهنگ حاکم بر یک ملت باشه.
    از نظر من بهبود شرایط – و البته رشد شخصی به همراه اون – میتونه فعلاً یکی از مهم ترین اهداف جامعه بشری باشه و شاید بعدها دانش و شرایط به گونه ای بشه که اهداف زندگی دیگه اینها نباشن.

    Thumb up 1

  • نگاه می‌گه:

    سپاس از پیام کوتاه و منطقی و اثرگذارتون مثل همیشه.
    چندی پیش یک تشبیه دیگه هم از یکی از دوستانم شنیدم که جالب بود: می گفت زندگی مثل دوچرخه سواریه. گاهی می رسی یه سربالایی و باید خیلی سخت رکاب بزنی تا جلو بری و پرت نشی پایین، امادر مقابل گاهی به سرازیری هم می رسی که بدون رکاب زدن و صرف انرژی زیاد می تونی بری جلو.
    پر انرژی باشین محمدرضای عزیزو البته همه همکارانتون هم, تا بتونین به دیگران هم امید بدید.

    Thumb up 1

  • شهرزاد می‌گه:

    خیلی زیبا بود .. به امید روزی که همه بدونن با توکل به لطف بیکران خداوند و با صبوری و امید روزهای قشنگتری خواهند ساخت …

    Thumb up 0

  • faeze می‌گه:

    من در این لحظه به لطف ایزد و دویدنای خودم وبازم پشتیبانی او حالم خوبه و امید دارم به بهترینها گفتم بدونی!برا همتون بهترینهارا میخوام!گفتی امید یاد یه قسمت سریال مسافران افتادم چیزی شبیه این میگفت:امید چیز عجیبی است که ادمای زمینی دارند!ماشین تولیدمیکنندودست به خیابانها نمیزنن اما امیدوارن مشکلی پیش نیاد!اما امید درکل چیز خ.بی است!

    Thumb up 0

  • سارا.ر می‌گه:

    سلام، آخه ما چه گناهی کردیم که باید قشنگ ترین روزای جوونیمون و تو این ثانیه های تاریخ سپری کنیم؟ مثل کندن چاله ها که منتظر بارونیم حالا باید منتظر باشیم سکه روی خوش بهمون نشون بده، امیدوارم

    Thumb up 0

  • سُلگی می‌گه:

    استاد میدونی که سکه های ما دست خود ما نیستن
    امیدی نیست.
    ما محکوم شدیم به این عذاب.

    Thumb up 0

    • shabanali می‌گه:

      سکه اگر دست دیگران هم باشه و همه تلاش و تدارک رو ببینن که از پشت بیفته باز هم شانس افتادن سکه «از رو» به جای خودش باقیه.

      Thumb up 1

  • آرش می‌گه:

    حالا اگر سکه نداشتیم ,چی بندازیم

    Thumb up 1

  • کاوه می‌گه:

    میگن کاش هیچ آدمی این دو نعمت رو هیچگاه از دست نده؛ یکی فراموشی و یکی امید. شما که فراموشی رو خوب می شناسید (to forget)، مطمئنا امید رو هم.

    Thumb up 0

  • dolatkhani می‌گه:

    salam
    khoda kone hamishe sekkei dashte bashim

    Thumb up 0

  • ماهتاب می‌گه:

    سلام
    آقای شعبانعلی اعتقاد دارید کسانی هم وجود دارند که سکه ای براشون باقی نمانده تا پرتاب کنند؟
    راجع به این آدما صحبت کنید چه جوری باید بهشون امید داد؟

    Thumb up 1

  • sara می‌گه:

    شما شعورت بالاس
    همه که مثه شما نیستن

    Thumb up 0

  • ندا می‌گه:

    به نظرم این روزا خیلیا این حسو دارن یکیش خود من وخیلی از اطرافیانم منم مثل شما امید دارم البته امید چیزی بودکه خیلی راحت فراموشش کرده بودم ولی بند آخر نوشته دکتر شیری خیلی چیزارو دوباره بهم یادآوری کرد.

    Thumb up 0

  • الف می‌گه:

    شب بخیر
    اگر سکه یک رو داشت اون وقت چی ؟
    پس باز هم خوبه سکه ها دو رو هستند.

    Thumb up 0

  • حمیده می‌گه:

    سلام مهندس
    واقعا روزهای ساده ای نیست.
    ما کدوم وری میریم؟به کجا؟
    واقعا سخت میگذره..
    کاش ادمهای بزرگی مثل شما بیشتر حرف میزدند.

    Thumb up 0

  • maryam می‌گه:

    salam ye komak mikham azaton mitonin rahnamayim konin

    Thumb up 0

  • کاوه می‌گه:

    “در انتظار آنم که بهترین اتفاقات رخ دهند. گرچه هیچ چیز این ندا را تایید نمی کند، اما قلبم سرشار از امید ست”

    Thumb up 0

  • Farzaneh.p می‌گه:

    تفکر قشنگیه…
    خیلی قشنگ…
    برای آدم هایی که دنبال فریب می گردند، دنبال کسی هستند که می تونه گولشون بزنه،تو رو انتخاب کردند و تو هم خیلی خوب تونستی نقشتو ایفا کنی.
    الان که دارم این کامنتو میذارم انقدر حالم بد هست که حتی متوجه خیلی از حرفام نشم، شاید خیلی هاشونو قبول نداشته باشم ولی میگم چون از گذشته بیزارم، حالم درد می کند و آینده…
    شاید خوب باشد، شاید بد…
    این روزها همه دنبال دلگرمی می گردند وگرنه چیزی که زیاد است سرگرمی…

    Thumb up 0

  • آرمین می‌گه:

    تا الان هرچه انداختم رو به پشت بود پس می بینید این زمونه حرف ریاضی دانان را نقض میکند دیگر امید به چی هر چه امتحانم کرد روفوزه شدم دیگر امید به چی هر چه خواستم نشد دیگر امید به چی

    Thumb up 0

  • صفورا می‌گه:

    سلام
    تا خدا هست نا امیدی چرا؟
    از بندهایی که شیطان بیشتر آدمی را با آن به اسارت میکشد ” نا امیدی ” است .

    توکل به خدا انشالله این دفعه سکه از رو می افتد…

    Thumb up 0

    • shabanali می‌گه:

      نمیخواهم ناامیدت کنم. اما یادمان نرود که تاریخ قرن هایی را به خود دیده است که در محضر خداوند، سکه ها همواره از پشت به زمین افتاده اند (مثل قرون وسطی)
      انسانها باید بیشتر تلاش کنند…

      Thumb up 3

      • صفورا می‌گه:

        اگه بدونی یه پشتوانه قوی داری با دلگرمی میری برای اینکه مشکلتو حل کنی بعضی وقتا خیلی طول میکشه تا مشکل حل بشه اما مهم اینه که بدونی و بخوای که حلش کنی
        (جز مرگ همه چیز راه حل داره )
        بعضی وقتا ما راه رو اشتباه میریم ونیازه که راهمونو عوض کنیم
        هیچ چیز بدون تلاش به دست نمیاد اگه بیاد به درد نمیخوره

        امروز ۶ مهره روزی که یه آدم توی این دنیاست که همه وقتی دوست دارن و اهمیت میدن که با لقب صداشون کنن و اگه یادت بره ازت دلگیر میشن اما اون محمدرضا بدون هیچ نوع پسوند و پیشوند صداش کنی ناراحت نمیشه بدنیا اومده کسی که همه شعار میدن ذکات مالتون رو بدید اما خبری نیست اون زکات علمشو انلاین و آن تایم پرداخت میکنه

        بازم تولدت مبارک

        Thumb up 0

  • عليرضا می‌گه:

    احسنت بر استاد عزیزم که همیشه امید و آگاهی را به دانشجویانی چون من و دیگر دوستانم بخشیده اند.
    خدا را شاهد میگیرم که امید و آگاهی دو بال بزرگی است که خداوند برای پرواز تا بیکران‌ها در اختیار انسان قرارداده است.
    از شما استاد عزیز که با علم و دانش و رفتار خود این دو بال من و دوستانم را تقویت کردید و جهت دادید برای همیشه سپاسگزارم و خود را برای همیشه به شما مدیون میدانم.

    Thumb up 0

  • Neda.sh می‌گه:

    از دست دادن امید بدترین چیز ممکن در زندگی میتونه باشه ولی باید به یاد داشته باشیم
    ما همه زنده ایم و آدم زنده به امید زنده است
    امیدواری از نظر من یعنی: یقین و ایمان داشتن به رحمت پروردگار در کنار اراده ،تلاش و صبر انسان ها
    و چه زیباست: آن مع العسر یسرا ( با هر سختی البته آسانی است)

    Thumb up 0

  • مهتاب می‌گه:

    فکر می کردم این روزها فقط من این حس های بد رو دارم ولی حالا با خوندن این پست فهمیدم این ماجرا اپیدمی شده وهمه گرفتار این قضیه شدند.ازیه طرفی خوشحال شدم چون تنهانیستم وخیلی هم ناراحت چون با خودم میگم چرابایداین جوری باشه؟حق ما این نیست ماباید شادزندگی کنیم تودنیایی بدون استرس وناراحتی…
    منم سکه هامو هرروز بارها و بارها می اندازم به امید روزهای خوب …به امید اینکه قانون علم جواب دهد…

    Thumb up 0

  • پاسخ دهید (مختص دوستان متممی با بیش از 150 امتیاز)

    لینک دریافت کد فعال

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *