سرمایه‌ واقعی ما…

ماکسیما شعبانعلی

مقدمه:

روز چهارشنبه حدود نیم ساعت قبل از برنامه‌ رادیو اقتصاد، متوجه شدم که ماکسیمای من را دزدیده‌اند. با پلیس تماس گرفتم و آنها در محل حاضر شدند. به من گفتند که بلافاصله سرقت را ثبت کن. اما من برنامه‌ رادیویی داشتم و احترام به مخاطب ایجاب می‌کرد که برنامه زنده، دچار مشکل نشود. به رادیو رفتم و بعد به کمک علیرضا نخجوانی – که مانند برادر کارهای مرا پیگیری می‌کرد – به نیروی انتظامی مراجعه کردیم. خونسردی من برای پلیس هم جالب بود. پرسید: «شما روانشناس هستید؟ چون این عادی نیست که کسی ماشینش را از دست بدهد تا این حد خونسرد باشد». برایش توضیح دادم که «تازه نمی‌دانی که وضع از این بدتر است و ماشین دیگر متعلق به من نیست و پولش را هم مدتهاست هزینه کرده‌ام و اگر میدانستی در چه وضعیت مالی، این مشکل برایم پیش آمده، شما به جای من سکته می‌کردی!».

وقتی برگشتم دیدم شادی و سمیه و شیوا در دفترمان نشسته‌اند و شدیداً غمگین هستند. مجبور شدم آنها را دلداری دهم که اتفاقی نیفتاده و همه چیز خوب است و بالاخره بعدها دوباره ماشین میخریم و …!

کم کم برای خودم هم عجیب شد که من چرا نگران یا حتی ناراحت نیستم؟ با وجودی که می‌دانم با در نظر گرفتن جریان درآمدها و هزینه‌هایی که دارم تا چند سال دیگر باید پیاده بروم.

نتیجه:

این چند روز اخیر که فرصت کرده‌ام بدون ماشین پیاده‌روی کنم و فرصت تلف شده برای رانندگی را به فکر کردن اختصاص دهم، کم کم مسئله برایم شفاف‌تر شد. میزان ناراحتی ما هنگام از دست دادن یک دارایی بستگی به این دارد که آن دارایی چه سهمی از سرمایه‌ی ما را به خود اختصاص می‌دهد. این روزها، سرمایه‌ی اصلی من تعداد زیادی دوستان و دانشجویانم هستند. همانهایی که کنارم ایستاده‌اند و با همه‌ی سختیها و ناملایمات، با ایمان به هدفی که داریم تلاش می‌کنند. همانهایی که بعد از شنیدن این مشکل، چنان جدی مسئله را پیگیری کردند و می‌کنند که مطمئنم برای دارایی خود چنین نمی‌کنند. همان صدها هزارنفری که فایلهای صوتی من را گوش می‌دهند و به سایت من سر می‌زنند. همان دویست نفری که در نخستین روز از طریق پیام و پیامک، گفتند ماشین‌های خود را به من قرض می‌دهند و آن چند ده نفری که گفتند به من ماشین هدیه می‌دهند (چنانکه ماکسیما نیز مشمول چنین شرایطی شده بود!).

وقتی سرمایه‌ات «محبت» انسانهاست، از دست دادن صد میلیون تومان عددی نیست که بتواند نگرانت کند. حتی اگر در همان زمان صد میلیون تومان دیگر هم بدهکار باشی!

بعد از تامین هزینه‌های اولیه‌ی زندگی، ما پول می‌خواهیم برای اینکه دوستی و محبت دیگران را جلب کنیم و اگر سرمایه‌ی دوستی و محبت موجود باشد، بودن یا نبودن پول، تاثیری بر روند زندگی ندارد.

خوشحالم که دوستان زیادی دارم که وقتی پیاده هم در کنار آنها قدم می‌زنم، آرامش، امنیت، امید و لذت را با تمام وجود تجربه می‌کنم.

این همان درسی بود که برای به خاطر سپردنش، باید صد میلیون تومان می‌دادم. فکر می‌کنم ارزان‌ترین درس زندگیم بود…



رادیو مذاکره مذاکره تجاری یادگیری زبان انگلیسی
افزایش عزت نفس دوره MBA پاراگراف انگلیسی
افعال پرکابرد انگلیسی مدیریت زمان رادیو متمم
استراتژی محتوا زبان بدن صفات پرکاربرد انگلیسی

+339
  


97 نظر بر روی پست “سرمایه‌ واقعی ما…

  • پسرک خامه فروش می‌گه:

    سلام محمد رضا
    ماکسیما پیدا میشه؛ صحیح و سالم!!! و علاوه بر شاسی، همه قطعاتش هم سرجاشه! و می بریــــش کارواش..
    ماشینو تحویل کارگر کارواش میدی و میری انتهای سالن و لم میدی رو مبل انتظار .
    شروع میشه! فیش فیش آب.. شبنم هایی که رو صورتت میشینه و چشمی که شستشوی ماشینا رو دنبال میکنه…
    نوبت ماشین تو میشه…
    “چه خوب.. نوبت من شد بالاخره!”
    همون مراحل تکراری برای ماشین تو هم تکرار میشه.. اما با یه اختلاف…!
    در حین شستشو، کارگر کارواش از توو ماشینت یه چیزی رو برمیداره و توو چکمه اش قایم میکنه…
    و تو ، انتهای سالن، چشم بر روی ماشین…
    و نگران وسایل و هدایای داخل ماشین، که همین امروز با صرف زمان زیاد(و نه الزاما پول زیاد)، برا بچه های شرکت خریده بودیشون…
    میری داخل ماشین..
    همه رو تک تک بررسی میکنی…
    یه نفس راحت…
    “همه چی سرجای خودشه ظاهرا.”
    ولی
    باز نگران میشی! ” تو آمار دقیقی از تمام خرده ریزای توو ماشین نداری.. به هرحال یه چیزی از توو ماشین تو کم شده! از حق خودت کوتاه نیا!” (دیالوگ های درونیته اینا!! :) )

    و حالا
    تویی و ایشون…
    چه میکنی ؟؟

    Thumb up 0

  • مصطفی حیدری می‌گه:

    محمدرضا من دوستم صافکاره کار قبلیم مکانیکی بوده به من بگو چیکار کنم خواهش میکنم ماشین کجات

    Thumb up 0

  • مصطفی حیدری می‌گه:

    سلام
    محمدرضا جان سرمایه من اندازه ماکسیما نیست اما ۲۰۶ دارم هرجا امر کنی به دستت میرسونم قبل آشنایی با تو فقط موتور داشتم مسیر زندگی من با وجود جواهری که شما باشی تغییر کرد جواهری از نوع نایاب
    برای شما و خانواده محترم آرزوی سلامتی مینم

    Thumb up 0

  • shiva می‌گه:

    محمدرضای عزیز
    چندی پیش ماکسیمای دوست من رو بردند و درکمال ناباوری بعد از یک ماه پیدا شد البته با چندتا سوراخ که اثر گلوله بود و بعد متوجه شدند که در سرقت مسلحانه ازش استفاده شده بوده!!! جالب اینجاست که وقتی پلیس ماشین رو از بیابون های اطراف تهران پیدا کرده بلد نبودن بیارنش چون ظاهرا جای استارت رو دست کاری کرده بودن و مجبور شدن از خود دزدها کمک بگیرن !!
    این برای مزاح بود و اینکه بدونی همدرد زیاد داری! با امید پیدا شدن ماشینت هرچند سوراخ سوراخ 😉

    Thumb up 0

  • علی می‌گه:

    این چقدر فشنگ بود :)

    «این همان درسی بود که برای به خاطر سپردنش، باید صد میلیون تومان می‌دادم. فکر می‌کنم ارزان‌ترین درس زندگیم بود…»

    Thumb up 0

  • فائزه.م می‌گه:

    آرامش برگ یا آرامش سنگ…
    شما حتما به آرا مش برگ رسیده ای…
    برایت آرزوی آرامشی مستدام دارم

    Thumb up 0

  • Mahnaz می‌گه:

    استاد گرامی سلام
    بسیار ناراااااااحت شدم به امیدخداااااااا پیدا میشود.
    خواستم بگم خوبی از وجود شماست شمایی که میتونید کلی درامد از همین فایل های و….. داشته باشید ولی با سخاوتی و رقت قلبی که دارید در جهت پیشرفت جامعه تلاش می کنید باوووور کنید این خوبی هااا ههمیشه دیده میشه
    هر وقت دوستام ازم میپرسن موسیقی چی گوش میدی میخوام بلند بگم فایل هایی که استااااااد جوانمرررررد که نگران آینده جامعه هست به جای اینکه فقط حرفهایی که همه جا میشنویم را بگویند قدم های بزرگ رو از خودشون شروع کرده قدم هایی در جهت پیشرفت هم وطنان ما برداشتند
    ممنونم استاد ممنون
    :)

    Thumb up 0

  • Amir Jam می‌گه:

    مگه چقدر می شه بزرگ شد؟
    چقدر می شه بزرگ بود و بزرگ موند
    واقعا خوشحالم که ادم هایی مثل شما وجو دارند
    این احساس قلبی و درونیم
    خدا به سرمایه هاتون اضافه کنه نه فقط بر گستره اش که بر عمقش
    منم کاش جزویی از اون سرمایه هاتون بشم
    یا حق

    Thumb up 0

  • علی می‌گه:

    وای استاد محمد رضا واقعا نمیدونم بهت حسودیم میشه بطه می خورم یا هر چیز دیگه
    فقط می دونم همیشه برام یک بی نظیر هستی
    ممنون که همینجور می مونی
    امیدوارم بتونم ذره ای ازت الگو بگیرم
    بازم تشکر

    Thumb up 0

  • علی می‌گه:

    وای استاد محمد رضا واقعا نمیدونم بهت حسودیم میشه بطه می خورم یا هر چیز دیگه
    فقط می دونم همیشه برام یک بی نظیر هستی
    ممنون که همینجور می مونی
    امیدوارم بتونم ذره ای ازت الگو بگیرم
    بازم تشکر

    Thumb up 0

  • معین می‌گه:

    محمدرضا جان،
    اون قد ر پولدار نیستم که بتونم قول مادی بدم یا ماشین قرض یا هدیه بدم، ولی اون قدر بامرامم ک حاضرم جات راه برم یا بدوم.
    .
    و خوشحالم که ” سرمایه های اجتماعیت” خیلی زیاده، و به محض خوندن این مطلبت یاد حکایت زاهد کهنه پوشی افتادم ک کنار دریا درحال دوختن لباسش بود، فردی علت رو جویا شد؛ زاهد به جای جواب دادن، سوزنش رو به دریا انداخت و یک ندا داد و هزاران ماهی سوزن طلا به دهان از آب بیرون اومدن!

    Thumb up 0

    • معین جان.

      یک اعتراف صادقانه اینه که
      من سالهاست در مورد ارزش دوستانم و اینکه چقدر برام مهم هستند حرف می‌زدم.
      اما واقعیت اینه که حرفهایی که میزدم باورم نبود.

      با خواندن و تجربه یادگرفته بودم که خوبه برای دوستانت از این حرف‌ها بزنی تا حس خوب داشته باشند.

      این اتفاق ساده، باعث شد با تمام وجود حس کنم حرف‌هایی که میزدم و فکر می‌کردم که فقط «میگویم» واقعا «مصداق» دارند.

      Thumb up 4

      • مسعود می‌گه:

        محمد رضا خوشحالم که باورهات و ارزشهات بهم نریخت. این خودش خیلی ارزشمنده

        Thumb up 0

      • معین می‌گه:

        استاد جون، مطمئن باش برات مصداق های خیلی بالاتر از این اتفاق ساده وجود داره، کسی که زندگی و زندگی کردن رو به دیگرون هدیه میده، ماکسیما و دویدن و همکلام شدن شراره ای بیش نیس!
        .
        توی این کامنت و پست قبلی تکیه به “دوست” داشتی، اگه صلاح میدونی یه مطلب درمورد دوست بنویس، در مورد ” ویژگی های دوست “—– یادمه پارسال با دوتا از دوستام در مورد ویژگی های دوست و رفیق بحث کردیم اما به نتیجه ای نرسیدیم!

        Thumb up 0

  • مستانه می‌گه:

    two things difine you.your patience when you have nothing and your attitude when you have every thing

    Thumb up 0

  • فرشيد می‌گه:

    سلام:
    درسته که شما دل بزرگی دارید ولی به هر حال من بعنوان یک دوست و شاگرد شما نمی تونم بگم از شنیدن این خبر فقط ناراحت شدم بلکه خیلی خیلی متاسفم.

    Thumb up 0

  • آذر می‌گه:

    سلام استاد
    مگه ماشینتون بیمه بدنه نداره؟؟؟!!!!

    Thumb up 0

  • پريسا می‌گه:

    راستی استاد دیروز تولد من بود، با پررویی تمام! ازتون هدیه تولدم رو می خوام آخه شاید سال بعد نباشم )-:
    مراقب باشید یه وقت خودتون رو ندزدند چون برای ما خیلی عزیز هستید و جزو سرمایه های واقعی ما به حساب میاید

    Thumb up 0

  • معصومه می‌گه:

    سلام
    برای من هم یه همچین تجربه ای پیشومد البته مال من مبلغ زیادی نبود دو میلیون و پانصد ولی برا من تقریبا پس انداز یکسالم بود منم خودم تعجب می کردم چرا اینقدر خونسردم و ناراحت نیستم البته در جریان از دست دادن این پول جریان جدیدتری در زندگی من پیشومد با اتفاقات جدیدتر هر چند گاهی گوشه دلم ناراحت میشم و به این فکر می کنم بعضی ها چطور حاضر میشن پس انداز یکسال یک کارمند رو آنهم در شرایط سخت زندگی و با کلی مشکلات و بیماری و … به سرمایه خود بدل کنند بیشتر ناراحت این رفتارم.
    خدا همه مارا به راه راست که نمی دانم چیست هدایت کند.

    Thumb up 0

  • مرتضي می‌گه:

    سلام محمد رضا جان خوشحالم که میبینم استادی دارم که به حرفهایی که میزنه قبل از همه خودش عمل میکنه.
    درخواستی دارم اگر ممکنه فایل صوتی چهارشنبه هفته پیش رادیو اقتصادو بزاری رو سایت. من نتونستم برنامتونو گوش بدم

    Thumb up 0

  • فایزه می‌گه:

    سلام
    امیدوارم هرچه زودتر پیدا بشه!
    یعنی من متوجه شدم که تو هر شرایطی میشه جور دیگر دید و فهمید!یاد داستان اون دانشمندی(اگه اشتباه نکنم ادیسون؟) افتادم که موقع سوختن خونش به همسرش گفت ببین چه زیبا میسوزه!و میدانست دیگر چنین صحنه ای نخواهد دید!ماجرای تو فرق میکند محمدرضای عزیز!ما همه نگران شما هستیم و بهترینها را برایت ارزومندیم.

    Thumb up 0

  • یاسر می‌گه:

    سلام. امیدوارم سالم و سرخال باشید .

    یه سوالی داشتم (البته شاید به این متن خیلی مربوط نباشه!) که بقیه دوستان هم می تونن در جواب دادن کمک کنن.
    اگه قسمت “پر بازدیدها…” از سایت رو چک کنید می بینید که “قوانین زندگی من (قسمت اول)” که مهر. ۱۰ نوشته شده و به جنبه شخصی زندگی می پردازه بیشتر از بقیه که شاید چندین ماه هست نوشته شده اند خوانده شده است !!!!مخصوصاً بیش از مطالب مهمی چون “چگونه کتابخوان شویم؟” “استراتژی ادامه تحصیل…”، “تکنیک های خلاصه نویسی و نت برداری” و … .

    با توجه به خوانندگان و سطح اگاهی افرادی که این سایت رو می خونن چه نتیجه مهمی میشه از این واقعیت گرفت؟
    ممنون!

    Thumb up 0

  • آرام می‌گه:

    ایشالا سلامت خودتون باشه و امید که پیدا بشه.
    جبران مادیات گرچه سخته اما با همون سرمایه معنوی غنی که خدا رو شکر بیشتر از خیلیها دارین زودتر از انتظار براتون جبران خواهد شد. راستش آرامشتون از پشت این نوشته به آدم منتقل میشه.
    متاسفم که ماشین ندارم. دو سال پیش فروختم و خرج شد. گرچه مدلش هم در حدی نبود که قابل تقدیم باشه.

    Thumb up 0

  • جواد می‌گه:

    سلام محمدرضا جان
    حقا که بودن این همه دوست در کنارت که مطمئنم شدیدا و قلبا در کنارت هستن مهمترین سرمایه ای هست که داری.
    البته حقیر که کوچیکتر ازاونی هستم که سرمایه ی شما باشم اما کلا باعثه افتخارمونی محمدرضا جان

    Thumb up 0

  • آرزو می‌گه:

    سلام
    محمدرضای عزیز،
    تو برام الگویی.برات بهترین ها رو میخوام و مطمئنم پیدا میشه ماشینت.

    Thumb up 0

  • مهران فرج زاده می‌گه:

    سلام محمدرضای عزیز
    ارادتمند
    ایشالا زودتر پیدا بشه ماقعا ناراحت شدم:(

    Thumb up 0

  • پريسا می‌گه:

    ما رهبر ارکستر سمفونیک افکار و احساسات خویشیم.

    نباید گامهای خود را با صدای طبل و شیپور دیگران هماهنگ کنیم. گوش به نوای درون خود بسپاریم… نواهایی که از درونمان بر میخیزد را هدایت کنیم.

    Thumb up 0

  • مهران.صمدی می‌گه:

    وااای محمدرضا….عکس ماشین رو توی فیس بوک دیدم … :(

    Thumb up 0

  • تنهای تنها می‌گه:

    سلام
    امیدوارم خیلی زود بهتر و قشنگ ترش رو بخرید استاد .
    خدا کنه همیشه اون چیزی که آدمها از دست میدن مالی باشه .
    استاد عزیز درست دو روز قبل از این اتفاق برای شما خبری رو از کسی که از ته قلب دوستش داشتم و دارم ،شنیدم که هنوز هم در شوک به سر میبرم و هر لحظه اشکهایم جاری میشود .
    احساسی که باید تمام شود ،عاطفه ای که دیگر نباید صرف شود .

    Thumb up 0

  • مهران.صمدی می‌گه:

    محمدرضا جان تا امروز از این موضوع بی خبر بودم وقتی اینجارو خوندم خیلی ناراحت شدم ، صبح به خانوم قلی پور زنگ زدم که پیگیر کار ماشین بشم گفتن پیدا شده… درسته ؟

    Thumb up 0

  • مهدی گ می‌گه:

    محمد رضا جان سلام
    واقعا ناراحت شدم ان روز وقتی مجری در مورد ماشین شما حرف میزد من فقط فکر می کردم دارد با شما شوخی می کند و هیچ وقت حتی فکرش را هم نمی کردم که ماجرا اینگونه باشد زیرا شما انقدر طبیعی صحبت می کردید مثل همیشه خندان و با انرزی بودید که هیچ کس فکر نکم شک هم می کرد
    واقعا متاسفم برای اتفاق و خوشحالم که شما اینگونه روحیه محکم و با صفایی دارید
    همیشه موفق و مویید بمانید همچون حالا…
    همین بودن شماست که یک دنیا ارزش دارد
    همین بودن شماست که …………….

    Thumb up 0

  • امیر پوراحمدیه می‌گه:

    سلام
    متاسفم دزدیده شدن چیزی که براش زحمت کشیدی سخته اما این نیز بگذرد… میتونم یه ایمیل برات بفرستم ؟ شاید حوصله نداشته باشی اما بخونش حداقل ذهنت چند دقیقه تغییر موقعیت می ده!

    Thumb up 0

  • صفوراشویکلو می‌گه:

    وقتی داشتم برنامه تان را گوشم میدادم یک هو که بحث سرقت را مجری پیش کشید. شکه شدم.

    Thumb up 0

  • سمانه عبدلی می‌گه:

    ,A friend in need , “my neighbor said to me”

    ;A friend indeed is what I mean to be”

    ,In time af trouble will com to you

    “.And in the hour af need youًll find me true

    : I thought a bit , and took him by the hand

    “my friend ,” said I, “you do not understand”

    ,The inner meaning of that simple rhyme

    “….A friend is what the heart needs all time”

    Thumb up 0

  • روزبه می‌گه:

    محمدرضا جان خوشحالم که ناراحت نیستی… میدونم که چقدر ماکسیمای مشکی دوست داشتی و داری و امیدوارم در مسیر زندگیت همیشه سوار باشی و حس خوب داشته باشی… سوار بر مرکبی از آرامش، عشق و شادی

    Thumb up 0

  • مریم می‌گه:

    !!!!!!!oh my god
    الهی بمیرم استاد. خیلی ناراحت شدم
    ایشااله بتونید بهترشو بخرین

    Thumb up 0

  • محبوبه کریمیان می‌گه:

    سلام
    از بابت ماشینتون متاسفم.نوع واکنشتون برام ستودنیه من اگه بودم تا ماشینم پیدا نمی شد خوابم نمی برد.توی این دوره زمونه افرادی مثل شما نایابند.

    Thumb up 0

  • setayesh می‌گه:

    سلام استاد بی تعارف میگم پرایدم تقدیم شما.البته اگه قابل بدونین و افتخار بدین.

    Thumb up 0

  • محبوبه کریمیان می‌گه:

    سلام
    از بابت ماشینتون متاسفم.نوع واکنشتون برام ستودنیه من اگه بودم تا ماشینم پیدا نمی شد خوابم نمی برد.توی این دوره زمونه افرادی مثل شما نیابند .

    Thumb up 0

  • صادق می‌گه:

    سلام استاد عزیزم
    وقتی مطلب رو خوندم و متوجه موضوع شدم خیلی ناراحت شدم و متاسفم .
    به راستی که بالاترین سرمایه محبت و دوستی آدم هایست که کنارشون به قول شما امنیت،آرامش و لذت را کنارشون تجریه می کنیم.
    امیدوارم همه این محبت ها و دوستی ها روزافزون باشه.
    و حتما خیلی زود هم ماشینتون پیدا میشه،قول می دم استاد;-)
    ماشینتونو [دوست] بهتون بر میگردونه 😉

    Thumb up 0

  • مینو می‌گه:

    حقیقتا بعضی درسهای زندگی هزینه های سنگینی دارند هزینه مادی جبران شدنیه اما هزینه های روحی و احساسی بهای سنگینی محسوب میشوند
    حداقل در نظرم هزینه مادی خیلی سنگین نیست اما بهای روح تباه شده براش قیمتی نمیشه گذاشت یا حتی هزینه احساسی
    باید گفت پول میادومیره تنت سلامت باشه.

    Thumb up 0

  • soheila می‌گه:

    سلام استاد
    بسیار متاسف شدم اینو فهمیدم و عکس العمل شما بسیار ستودنی شاید بشه گفت خیلی نایاب اونم تو این دوره زمونه!
    اما شرمنده که من ماشینی ندارم که بتونم پیشنهاد بدم ازش استفاده کنید، شدم حکایت اون پیرزن فقیری که پولی برای خریدن یوسف نداشت ولی فقط ایده اش این بود که میخواست اسمش جز خریداران یوسف باشه…

    Thumb up 0

  • پاسخ دهید (مختص دوستان متممی با بیش از 150 امتیاز)

    لینک دریافت کد فعال

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *