بیایید گاهی هم مرکز عالم نباشیم…

وقتی راجع به  گیاه خواری نوشتم، انتظارم این بود که تفکر سیستمی در مرکز توجه مخاطب قرار گیرد. اما واقعیت این است که در ذیل آن نوشته (در سایت و فیس بوک)، همه چیز بحث شد غیر از آنچه من می خواستم. از مقدس اندیشان سطحی که به من یادآوری می‌کردند انسان اشرف مخلوقات است و هر آنچه در طبیعت است در اختیار اوست و می‌تواند به هر شکل دلخواهی هر موجود دیگری را مورد استفاده قرار دهد تا گیاهخواران دگم که چنان از حیوانات دفاع می‌کردند که فکر می‌کنم اگر چاره‌ای داشتند، گوشت ما را هم تکه تکه می‌کردند تا خوراک سگ‌هایشان شود.

انسانها در مورد موتور یک ساعت مکانیکی می‌فهمند که ما قطعه‌ی کوچک و قطعه‌ی بزرگ داریم. اما قطعه‌ی بیشتر مهم و قطعه‌ی کمتر مهم نداریم. مهم نیست کوچک ترین چرخ‌دنده‌ی ساعت خراب شود یا بزرگترین عقربه‌ی آن. به هر حال دیگر ساعتی وجود ندارد. اما نمی‌دانم چرا در عالم هستی این نگاه را نداریم. چرا فکر نمی‌کنیم که در اکو سیستم بزرگ هستی، یک موش به همان‌ اندازه می‌تواند مهم باشد که یک آدم. یک سگ به همان اندازه می‌تواند ارزشمند باشد که یک سوسک. یک درخت به همان اندازه برای بشریت مفید است که یک مادر.

دانسته‌های مذهبی‌ام را مرور می‌کردم. گفتگوی زیبای موسی و خداوند را به یاد آوردم. آن هنگام که خداوند از موسی خواست که پست ترین موجود را نزدش بیاورد. موسی گشت و لاشه‌ی سگی را پیدا کرد. اما در آخرین لحظه پشیمان شد و گفت: شاید این سگ از من شریف‌تر باشد. و ندا آمد که: اگر آن سگ را می‌آوردی، رسالتم را از تو می‌گرفتم!

به یاد آوردم کلام خداوند را (کهف-۲۰) وقتی که در مورد تعداد اصحاب کهف صحبت می‌کند و در انتهای هر جمله، آن سگ را هم می‌شمارد!

به یاد آوردم فیلم معروف National Geographic را که یوزپلنگی را نشان می‌دهد که میمونی را شکار می‌کند و پس از شکار میفهمد که میمون نوزادی دارد و بر خلاف خوی حیوانی، مسئولیت پرورش آن نوزاد را می‌پذیرد و مقایسه می‌کنم با زنان و مردانی که غیرمسئولانه، صرفاْ برای سرگرمی و تحقق رویاهای محقق نشده‌ی خود، پای نوزادی را به دنیا باز می‌کنند و دیگر زمانی، از سر هوس و خیانت، فرزند خود را در جامعه بی سرپرست و بدسرپرست، رها می‌کنند (لینک دانلود فیلم نشنال جئوگرافیک).

بیایید قضاوت‌های ارزشی را کنار بگذاریم. به خاطر بسپاریم که انسان می‌تواند پست‌تر از خاک یا برتر از افلاک باشد.

ما همه گرفتار یک سرنوشتیم. در روی این سنگ گردان معلق، چرخدنده های ساعتی هستیم که سالها قبل از ما گردیده و سالها پس از ما نیز خواهد گردید و هرگز نخواهیم فهمید کدامیک، در ساعت هستی، عقربه‌ی کوک و دقیق بوده‌ایم…

کاریکاتور میمون درباره تکامل



رادیو مذاکره مذاکره تجاری یادگیری زبان انگلیسی
افزایش عزت نفس دوره MBA پاراگراف انگلیسی
افعال پرکابرد انگلیسی مدیریت زمان رادیو متمم
استراتژی محتوا زبان بدن صفات پرکاربرد انگلیسی
+185
  


78 نظر بر روی پست “بیایید گاهی هم مرکز عالم نباشیم…

  • mitra می‌گه:

    چند سال پیش تو کتاب ماجرای عجیب سگی در سگ (که راوی اش یک کودک اوتیستیک است) خوندم که روزی می رسد که انسان ها با جنگ ها و خونریزی ها و تخریب محیط زیست کره زمین رو از بین می برند و از بین تمام موجودات تنها پشه ها باقی می مانند و آنها اشرف مخلوقات خواهند شد!
    و در کتاب زندگی پی (که کاش فیلمش هرگز ساخته نمیشد!) خوندم که از بدترین انسان ها آنهایی هستند که خودشون رو جانشین خداوند روی زمین می دانند و موقع دفاع از پروردگار رگ گردنشون بیرون میزنه!
    خوشحالم که میانگین سنی که این دو کتاب رو خوندم هجده سالگی بوده. قبل از این که فکر کنم احتمالا رسالتی متل اشرف مخلوقات بودن روی کره زمین دارم!

    Thumb up 0

  • دکتر حمید می‌گه:

    انسان به لحاظ داشته ها شاید اشرف مخلوقات باشد ولی از جنبه دستاوردها هم اشرف مخلوقات است؟

    Thumb up 0

  • پگاه می‌گه:

    در علم محیط زیست،قانونی است که میگه(ساده شده) همه چیز در محیط زیست در زنجیره های بهم پیوسته هستی تا زنجیره های پیوسته کوچک در یک اکوسیستم کوچک بر هم اثر دارند و چه خوب و زیبا آن را بامثال یک ساعت بیان کردین.هرچند زیان ناشی از ،ازکار افتادن آنها قابل مقایسه نیست.آری تو می توانی خودت را قهرمان کلمات به نامی

    Thumb up 0

  • ساغر می‌گه:

    از مواردی که از دانسته های مذهبی تان مرور کرده اید، مورد موسی درباره ی ارزش به اصطلاح معنوی موجودات حرف می زند (چیزی مثل اولئک کالانعام بل هم اضل) و فکر می کنم خیلی به اکو سیستم ارتباطی ندارد. در داستان اصحاب کهف هم، قرآن دارد نقل قول می کند حرف هایی را که قبول ندارد و محمد را نهی می کند از به زبان آوردن چنان حرف هایی، پس نمی تواند مورد قبول قرآن باشد. (من فکر می کنم لحن قرآن نسبت به آن حرف ها تمسخر آمیز هم هست)
    فکر می کنم از لحاظ اکو سیستمی، قرآن همان اشرف مخلوقات را قبول دارد. چندبار در آمده که او زمین و آسمان ها را مسخر شما قرار داده است، در سیاقی اکو سیستمی!

    Thumb up 0

    • این کامنت‌ شما را بعد از کامنت آخرتان خواندم.

      هنوز بر این باورم که انسان می‌تواند از یک حیوان پست تر باشد (یزید را مقایسه کنید با سوسکی که بر دیوار خانه‌تان همین الان مقابلتان راه می‌رود). پس «نوع انسان» اشرف مخلوقات نیست. بلکه «می‌تواند» اشرف مخلوقات باشد.
      کاش قضاوتتان به این سرعت نبود و بازی با واژه‌های عمیق و مقدسی مثل اکوسیستم را به این تکرر انجام نمی‌دادید تا رغبتی به بحث و گفتگو برای من می‌ماند.

      Thumb up 3

      • ساغر می‌گه:

        بازی؟؟!! فکر می کنم شما زود قضاوت کرده اید. شاید آنچه شما “بازی” دیده اید ناشی از کم سوادی من باشد.

        Thumb up 0

        • کم سوادی نیست. چند بار به کار بردن کلمه اکوسیستم به جای نهاد و گزاره و صفت و موصوف و مضاف و مضاف‌الیه معنی به تمسخر گرفتن دارد.

          ضمناً واژه‌های مقدس فقط واژه‌های عربی و اسماء متبرکه نیستند. با تکرار این واژه‌ها به شکلی که گفتید نظام هستی را به تمسخر می‌کشید…

          Thumb up 1

          • ساغر می‌گه:

            خیلی جالب است که ایراد می گیرید که زود قضاوت کرده ام و خودتان اتهامی را که من رد می کنم، باز هم اصرار دارید به من نسبت دهید -آن هم با این لحن قاطع و جازم- . مهم نیست، خودم که می دانم کارم درست است :)
            عزت عالی هم مستدام

            Thumb up 0

  • پاسخ دهید (مختص دوستان متممی با بیش از 150 امتیاز)

    لینک دریافت کد فعال

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *