بزرگش نخوانند…

«قرچ. قرچ. قرچ    دکتر شریعتی در حال خوردن خیار».

این اس ام اسی است که امروز صبح، وقتی هنوز در رختخواب هستم، برایم ارسال شده تا نخستین پیامک روزانه ام باشد. مدت زیادی است که این سبک اس ام اس ها رواج یافته است.

نمیدانم احساس شما نسبت به شریعتی چیست. حرفی که اینجا میخواهم بنویسم مستقل از موضع شخصی من نسبت به شریعتی است. همواره احساس میکنم که «بزرگان» یک ملت را نمیتوان به سادگی کوچک کرد. هر چند راه و رسم آنها را نپسندیم. هر چند آنها را دوست نداشته باشیم. خوانده ام که میگویند یکی از ویژگیهای توسعه فرهنگی این است که گذشتگان خود را بپذیریم و به آنها احترام بگذاریم.

من شریعتی را دوست داشته باشم یا از او نفرت داشته باشم، این مرد یکی از بزرگترین سخنوران معاصر کشور من بوده است. سخنوری چنان بزرگ، که هنوز هم، هر جمله عمیقی میشنویم و گوینده اش را نمیدانیم، میگوییم: «حتماً شریعتی گفته است» و سخنوری چنان با نفوذ که کلاسهایش در ارشاد از کلاسهای دانشگاهی متراکم تر و پرطرفدارتر بوده است و چنان تأثیرگذار، که زیبایی کلامش در بسیاری از موارد، ضعف استدلالهایش را سالهای سال پوشش داده است. چگونه میتوانم چنین فردی را از تاریخ کشورم حذف کنم یا به تمسخرش بپردازم؟

من همین مشکل را با حکومتها و دولتهای قبلی هم دارم. کسی که هدایت سکان این کشور را چندین دهه بر عهده داشته است، ضعیف یا قوی، مرحوم یا ملعون، بخشی از تاریخ این کشور است. چگونه به تمسخر تاریخ خود می نشینیم؟

ایمان دارم که ملتی که بزرگان خود را به تمسخر بنشیند، هرگز طعم بزرگی را مزمزه نخواهد کرد…

 

پی نوشت اول) روزی در جلسه ای خارج از ایران، یکی از دوستان فرانسویم انتقادهای بسیار تندی از پیامبر اسلام کرد. به من گفت نظر تو چیست؟ دیدم فضا و حوصله، فضا و حوصله ی بحث و گفتگوی منطقی نیست. گفتم: «من معلمم. خودم را قوی میدانم اما به ندرت میتوانم ۳۰ نفر دانشجوی سر کلاسم را با خودم همراه کنم. چگونه در مورد کسی نظر بدهم که یک میلیارد نفر را با خودش همراه کرده است؟»

پی نوشت دوم) در یکی از اداره کل ها در راه آهن، تصویر تمامی مدیرکل ها از بدو تأسیس راه آهن تا امروز، نصب شده است. بعضی از آنها خارجی هستند. بعضی خدمتگزار بوده اند. بعضی به خیانت متهم شده اند. اما عکس تمامی آنها با توضیح کوتاهی در مورد نام و نام خانوادگیشان، بر روی دیوار نصب شده. از معدود جاهایی است که فرهنگ عمیق و قدرتمند را میشود حس کرد. انسانها بزرگ و کوچک دارند. محبوب و منفور نیز دارند. اما هیچ انسان بزرگی را حتی در صورت منفور بودن، نمیتوان از تاریخ یک کشور حذف کرد.

پی نوشت سوم) بزرگش نخوانند اهل خرد، که نام بزرگان به خردی برد…



رادیو مذاکره مذاکره تجاری یادگیری زبان انگلیسی
افزایش عزت نفس دوره MBA پاراگراف انگلیسی
افعال پرکابرد انگلیسی مدیریت زمان رادیو متمم
استراتژی محتوا زبان بدن صفات پرکاربرد انگلیسی
+141
  


36 نظر بر روی پست “بزرگش نخوانند…

  • کوثر می‌گه:

    دکتر شریعتی انقدر آدم بزرگ و سیاست مداری بودن که الانم ک سالهاست جاشون خالیه دشمنان خودشونو دارن.این پیامکهای پوچ کار کسی نیست جز بدخواهان ایشون و این مملکت که میخوان جوونارو نسبت به تاریخ کشور و بزرگان قهرمانش بدبین کنن.من واقعا برای همچین آدمایی متاسفم

    Thumb up 5

  • مسعود می‌گه:

    پدرم میگه تا کوچیکی نکنی به بزرگی نمیرسی و کسی کوچیکیتو نمیکنه…!

    Thumb up 4

  • رویا می‌گه:

    از مردمی که قهرمانشان جومونگ و خرم سلطان است انتظاری بیشتر از این نمیره.

    Thumb up 18

  • هیوا می‌گه:

    “نظریه امت و امامت” و “تفسیر انقلابی از تشیع” و تاثیر این دو مقوله بر آینده ایران! باعث شده بود که نظرم منفی باشه نسبت به شریعتی . شریعتی رو یه شعبده باز(سخنور) میدونستم که سعی میکرد شمع رو به عنوان خورشید به ما قالب کنه(میدونم نگاه دقیق و عمیقی نیست، جامعه و کلا علوم انسانی پیچیده تر از این حرفهاست که بتونیم نظرات قطعی در موردش داشته باشیم مگر در موارد مشخصی. ).
    احتمالا تفسیرهای افرادی چون عباس میلانی و امثالهم رو در این مورد شنیده ای.
    اما با خواندن پستهای تو در مورد شریعتی (امشب چند ساعت وبلاگ برای فراموشی را خواندم) و فکرکردن الان باورم اینه که نگاهم درست نبوده . آدمها خاکستری اند. آدم های مهم(از گاندی گرفته تا هیتلر) را هم نمی توان نادیده گرفت… به قول خودت کاش شریعتی کمی فلسفه(نیچه،اپیکور،شوپنهاور،…!) و اقتصاد میخواند(چی میشد) ..
    ۱ نکته : میدونم قبول داری که میشود حتی در مورد آدمی که ۱ میلیارد طرفدار دارد هم نظر داد. شکی در این نیست . اما در اینکه ۱میلیلرد طرفدار دارد شک دارم(آیا این ۱میلیارد نفر او را میشناسن ؟ از کجا میدونیم ۱ میلیارد ؟ من که به این آمارها اعتقادی ندارم) اصلا خیلی وقتها در این دنیا با این وضع مردم(که البته بهتر از گذشته هستن ) داشتن طرفدار زیاد میتونه نشانه خوبی نباشه …

    Thumb up 10

  • سپر می‌گه:

    اتفاقا رواج این پیامکها خیلی بجا و به موقع بود نسل جدید دیگر فرسنگها از دکتر علی شریعتی و آرمانهایش دور شده بود نمی گویم هدف وسیله را توجیه می کند ولی اگر این پیامکها باعث شده حتی یک نفر تحقیق کند دکتر که بود باز ارزشش را خواهد داشت .

    Thumb up 4

  • فرفری می‌گه:

    با سلام متن زیباتونو خوندم بسیار متین و به جا فرمودید.اما لازم دونستم اینو هم بگم این اس ام اس ها فلسفشون تمسخر دکتر شریعتی بزرگ نیست .موضوع اینه که تو صفحات اجتماعی آدمایی هستن که درد دلشونو مینویسن بعد اونو نقل از دکتر شریعتی میکنن . یه سری مردم هم بدون اینکه بدونن این نوشته واقعا از کی نقل شده همین طور انتشارش میدن . در واقع این اس ام اس ها تمسخر اون افراده

    Thumb up 4

  • ماکان می‌گه:

    با توجه به مخالفت کاربران با این دیدگاه این نظر پنهان شد، . برای مشاهده کامنت کلیک بفرمایید و در صورتی که متن کامنت مورد تایید شماست، لطفا به آن رای مثبت دهید.

    Thumb up 0

    • shabanali می‌گه:

      جوک و طنز دو مقوله مختلف هستند دوست من. جوک اون چیزیه که شما در روز به دلیل اینکه کار مفیدتری نمیتونی انجام بدی، وقتت رو با فوروارد کردن و اس ام اس کردنش پر میکنی.
      طنز یک درد و دل دوستانه است از کسی که خودش رو درون یک سیستم میدونه.
      حرف من طنزه. حرفهای تو جوک.

      Thumb up 31

      • هومن کلبادی می‌گه:

        با سلام به همۀ دوستان
        تا جایی که من میدونم و شنیدم ، همه جای دنیا به افراد فرهیخته و بزرگِ اون جامعه ، همیشه احترام میگذارن و اونها رو منشا اثر و تغییر می دونن و همیشه به نیکی ازشون یاد می کنن. ولی متاسفانه در ایران و بین همۀ لایه های جامعه ، سیستم لمپنیسم برقراره و سعی می کنیم با تحقیر بزرگان و فرهیختگان ، وقت گذرونی کنیم و با فوروارد کردنِ جوک های بی محتوا و به دور از اخلاقیات ، روزمون رو به شب وصل کنیم و در این میانه ، بعضی از کشورهای همزبانِ همسایه ، به دنبال این هستن که مفاخرِ ما رو به نامِ خودشون ، سند بزنن . این نتیجۀ قدر نشناسی و فراموشی و عدم تعلقِ خاطر ماست
        ارادتمند و به امید دیدار در ۶/۶

        Thumb up 7

  • مجید لنگری می‌گه:

    سلام مهندس عزیز. با شما موافقم و ممنون از نوشته ات
    بزرگش نخوانند اهل خرد، که نام بزرگان به خردی برد…

    ایمان دارم که ملتی که بزرگان خود را به تمسخر بنشیند، هرگز طعم بزرگی را مزمزه نخواهد کرد…

    Thumb up 0

  • Neda.sh می‌گه:

    سلام شبتون به خیر
    من هم چند باری از این جور پیامها اومده برام درسته با خوندنش خنده ام میگرفت ولی حسم بد بود نسبت بهش البته کسی هم در مورد این جور پیامکها حرفی نزده بود یا حداقل من نشنیده بودم و همیشه یه شوخی فرضش میکردم ولی با خوندن متن شما فهمیدم برای اصلاح جامعه و ارج نهادن به انسانهای گذشته و حال هر کسی اول باید از خودش شروع کنه
    راستی استاد این نوع جوک و مسخره کردنها فقط مربوط به شخصیتهای تاریخی نیست ازنوع مذهبی و سیاسی و مسخره کردن زبان و اقوام مختلف هم هست یعنی فکر کنم این خانه از پای بست ویران است

    Thumb up 1

  • سارا_الف می‌گه:

    ” گذشته خود را بپذیریم و به آن احترام بگذاریم ”
    برای من جمله عمیق و تاثیر گذاری است . پذیرفتن نه قضاوت کردن (نه تایید کردن و نه لعنت کردن نه توجیه کردن ) نه مخفی کردن نه وارونه جلوه دادن ……. .
    اولین گام پیشرفت و توسعه واقعا هم همین است که واقعیت را در باره ی گذشته مان همان گونه که بوده بپذیریم البته این پذیرفتن شهامت هم می خواهد .
    آقای شعبانعلی کلا دیدگاه تون درباره بسیاری از مسایل دوست دارم.

    Thumb up 1

  • ندا می‌گه:

    به نظرم باید گفت ملتی که واقع بین نیست وضعش بهتر از این نمیشه چیزی که من دیدم تو رفتار خیلی از اطرافیانم (یا گاهی خودم )این بوده که نمیتونن واقع بین باشن مخصوصا در برخورد با شخصیت های تاریخی یا طرفو میبرن به اوج در حدی که ادم شک میکنه واقعا ادم بوده یا از ما بهترون که یه زمانی هم برای دکتر شریعتی صادق بود یا طرفو میکوبن ته دره (با جک درآوردنو ….)که بازم آدم میمونه هاجو واج .به نظرم این یکی از اثرات آموزه های رسانه ملیه که خوده منم ازش مستثنی نیستم هر وقت یه برنامه تاریخیو تو تلویزیون یا کتابای درسیمون به خاطر میارم که میخواسته یه شخصیتو معرفی کنه همیشه با حب و بغض در موردش صحبت کرده کم بوده دفعاتی که شخصیتو همونطور که بوده نشون بده و اموزش بده خب این ادم کارهایی میتونسته انجام داده و الان جز تاریخ ماست و ما باید قبول کنیم .در مورده دکتر شریعتی هم بالاخره ایشون آدمی بوده که یه زمانی حسینیه ارشاد غلغله بوده بخاطره سخنرانی این آدم چیزی که بعد ها ما به ندرت اینو دیدیم و حتما چنین کسی حرفی برای گفتن داشته پس باید برای داشتن نگاه واقع بینانه حداقل بریم ببینیم چی گفتن. نه این که جک بسازیم.

    Thumb up 0

  • ایمان می‌گه:

    این کارا یه بانی داره که با لوث کردن یه شخصیت؛دوست داره ارزش گفتار رو کم کنه و از بین ببره و عوامی که حدود شوخی رو نمی دونه و این مناسب ترین راه برای از بین بردنه بدون اینکه کسی گلیه ای کنه

    Thumb up 0

  • سارا.ر می‌گه:

    سلام شرمنده از اینکه دیر اومدم، یه مدت اس ام اس سخنان شریعتی مد شده بود خیلی ها که نخونده بودنش علاقه مند شدند، طوفان به مسخره گرفتن همچین شخصی از کجا شروع شد چرا شروع شد و چرا انقدر گسترش پیدا کرد میشه یه سوال بی جواب. اگه هر کدوم از ما که این اس ام اسا رو دریافت کردیم حذف میکردیم شاید…
    خیلی خوبه که به این موضوع اشاره کردید،ممنون

    Thumb up 1

  • پگاه می‌گه:

    ولی یه چیز شدیدا ذهن من و مشغول کرده…مگه نمیگن فرهنگ رودخانه ایست به قدمت تاریخ؟؟؟؟
    مگه ما این رودخونه رو نداریم و نداشتیم.؟؟؟مگه جز اولین تمدنها نیستیم؟؟؟چی شد که اینطوری شدیم؟؟؟؟شاید یه دلیلش اینه که ما دقیقا مثل مالنا (سمبل کشور زیبا ) بارها و بارها مورد تجاوز قرار گرفتیم و بعد از اون تجاوزها نتونستیم دوباره رو پای خودمون وایسیم و شاید همچین بدمونم نیومد از اون وضعیت..نتیجشم شد این فرهنگ حرومزاده وصله پینه ای تیکه تیکه..نمیدونم شاید؟؟؟

    Thumb up 1

  • پگاه می‌گه:

    از قیمت یوسف نشود یک سر مو کم هرچند خریدار به بازار نباشد..(هرچند که این جور شوخیها باعث کوچیک موندن انجام دهندگانش میشه)
    یارب مباد که گدا معتبر شود (بدتر از اون اینه )
    متن کامل و زیبایی بود اینو باید خیلی جاها شر کرد مخصوصا واسه این شریعتی دوستان مدل ۲۰۱۲-۲۰۱۳

    Thumb up 1

  • محمد می‌گه:

    در خانه ای که بزرگترها، کوچک شوند کوچکترها هرگز بزرگ نخواهند شد.

    Thumb up 2

  • jahan می‌گه:

    وقتی این جواب رو دادید در پاسخ بهتون چ جوابی دادن؟

    Thumb up 3

    • shabanali می‌گه:

      گفت: «این یعنی اینکه از او دفاع میکنی؟» و من گفتم: «نه! این یعنی اینکه به او حمله نمیکنم.»

      Thumb up 13

      • سعید عباسپور می‌گه:

        همیشه آرزومه که قدرتی داشته باشم که پاسخ خوب رو در زمان خوب بیان کنم .. . بارها و بارها و بارها شده که بعد از یک گفتگو (فارغ از مهم یا غیر مهم بودن اون) خودم رو سرزنش کردم که چرا فلان مطلب رو نگفتم چرا نوع دیگری پاسخ ندادم چرا کم گفتم چرا زیاد گفتم !!! نمیدونم راهم کجاست واقعا قدرت سخنوری و قدرت مذاکره ست که این ذهن فرد رو در ایجاد بیانات به موقع یاری میده یا مطالعه و داشتن آگاهی و اطلاعات عمومی یا ترکیبی از عوامل مختلف … هرچه که هست من فکر میکنم گاهی این ابزار واقعا برای انسان حیاتیه ..

        Thumb up 3

  • صفورا می‌گه:

    واقعا حیفه که به راحتی بیایم آدمی مثل دکتر شریعتی رو اینجور خراب کنیم در اصل به خودمون داریم ضربه میزنیم…

    جوابی که در پی نوشت اول دادید خیلی زیبا بود

    Thumb up 0

  • سعید می‌گه:

    ۱- حقیقتا با جمله ای که قرمز کردید موافق نیستم.
    “ایمان دارم که ملتی که بزرگان خود را به تمسخر بنشیند، هرگز طعم بزرگی را مزمزه نخواهد کرد…”
    خیلی های دیگه ادم های بزرگ رو مسخره کردند بزرگ هم ماندند. البته بستگی داره بزرگی رو در چه ببینی.
    ۲- بخشی از ملت همه ملت نیستند. فکر نمی کنم دایره این تمسخرات خیلی گسترده شده باشد. آن ها که دوست دار علی شریعتی هستند اشاعه دهنده آن نیستند و آن ها که نمیشناسند او را بعد از مدتی چیز دیگری رو مسخره خواهند کرد. این نیز بگذرد.
    ۳- من هم از این که شریعتی به تمسخر کشیده شود ناراحت بودم. و مدتی با کسانی که این چنین اسمس هایی می فرستادن برخورد می کردم. اما بعد از مدتی از خودم پرسیدم این قضیه از کجا شروع شد؟ چرا مردم شروع به این اسطوره شکنی احتمالا نا خود آگاه کردند؟
    دقیقاً از زمانی که شریعتی زدگی شروع شد. از زمانی که یک سری آدم بدون هیچ شناختی از شریعتی نقل قول های وی را دائما در این شبکه های اجتماعی به اشتراک گذاشتند. همه اسمس زدند. بعد از آن بود که خیلی ها شروع به پس زدن کردن. لوث کردن گفتارهای زیبای علی شریعتی نه از زمانی که اسمس های خنده دار فرستاده شد شروع شد بلکه از آن جا شروع شد که همه و همه هی حرف های شریعتی را نقل کردند.
    ۴- حرف های سرکار خانم سوسن شریعتی بسیار زیبا است در این خصوص.

    Thumb up 1

  • نسرین می‌گه:

    سلام استاد …..چه جواب عمیقی دادین در عین سادگی….

    Thumb up 0

    • علیرضا می‌گه:

      فرمایش شما متینه ولی یه امّای کوچک این وسط هست.
      در جامعه مکانیسمی دفاعی وجود داره که تندروی در یک دیدگاه رو با طنز و مطایبه زیر سؤال می بره این طنزهای دکتر شریعتی رو هم از این منظر می شه تحلیل کرد. افراط در صنم سازی از افرادی نظیر شریعتی یا کوروش، باعث فعال شدن این مکانیسم می شه

      Thumb up 0

  • آقای شعبانعلی آدمای کوچیک با هم فرق دارند.صرفا اون آدم کوچک آدم حقیری نیست خیلی ها بودند و هستند که کار های کوجک خودشون رو به درستی انجام میدن.توی یه جامعه ایده آل از نظر بنده فرمایش شما جوابی که به خانم مرجان دادید بله کاملا ایده آله ولی تو جامعه ای که آدماش به خاطر رسیدن به یه صندلی ریاست آدمای دیگه رو زیر پا له کنن موجه نیست.کم نیستن اون جامعه ما افراد کوچیکی که وقتی ازشون تقدیر شد الان شدن یه هیولا که با هیچی نمیشه دست و پاشونو قطع کرد.

    Thumb up 0

  • مرجان می‌گه:

    ۷۰۰۰ تا استاد!!!
    یعنی اصلا امیدی نیست؟؟

    Thumb up 0

    • سارا می‌گه:

      دختر شریعتی طی مقاله ای عنوان کرده این یک موج اسطوره شکنیه و خودش ثابت میکنه که شریعتی اسطوره بوده که الان در صدد شکستنش براومدن.من با این تحلیل موافقم.

      Thumb up 2

      • پگاه می‌گه:

        جالب بود سارا اینطوری بش نیگا نکرده بودم….البته من با اسطوری مخالفم بهتر بگیم بی ارزش کردن تموم اونچه که افراد بزرگ و اهل تفکر انجام دادن و بهش پرداختن (حتی اگر این بزرگی منش و تفکرشون محدود به زمان و دوره خودشون بوده)

        Thumb up 0

  • امیر خلیقی سیگارودی می‌گه:

    متاسفانه، خیلی راحت و در مهمانی ها و دور همی های دوستانه هم می بینیم که این فرهنگ بیمار حضور داره. خیلی راحت دوستی رو که اتفاقا خیلی هم تو کارش موفق و پیروز بوده رو تخریب می کنن. پذیرفتن این که بعضی حتما می تونن از ما بالاتر باشن و یا توانایی های بیشتری داشته باشن ظاهرا خیلی برای ما ها سخت می آد. شاید با همون صحبت های خودت در مورد تفکر سیستمی باید دنبال ریشه های این کودکی غالب اجتماعی در هزاران سال گذشته بگردیم.

    Thumb up 1

  • مرجان می‌گه:

    سلام

    استاد من با حرفتون در مورد انسانهایی مثل استاد شریعتی موافقم ولی در مورد بعضی از انسانهایی که در این کشور در سمت دولتمرد کار کردن و فقط زیان رسوندن و خودشون رو آدمهای برحقی میدونن مخالفم.

    هیچوقت اونها رو آدمهای بزرگی نمیدونم.
    به نظرم آدمهای کوچیکی هستن که توهم بزرگ بودن دارن.

    استاد ببخشید این سوال رو میپرسم,
    یه میل به طور متوسط چه مدت در چرخه انتظار میمونه تا بهش جواب بدید؟

    Thumb up 1

    • shabanali می‌گه:

      ایمیل های خوانده نشده فعلاً به حدود ۷۰۰۰ عدد رسیده و متأسفانه حجم کارها فعلاً در حدیه که فقط ایمیل های کاری رو جواب میدم.
      —————————————————————————————————————
      در خصوص آدمهای بزرگ و کوچک، من فکر میکنم همون آدمهای کوچک هم باید مطرح بشن. باید زندگینامه شون نوشته بشه و خونده بشه. باید در موردشون بدون غرض ورزی حرف زده بشه. اگر اونها رو از تجربیات یک ملت حذف کنیم، مجبور میشیم تجربیاتشون رو تکرار کنیم.

      Thumb up 9

  • hadis ahanin می‌گه:

    راجع به پیامبر اسلام چه خوب و در عین سادگی چقدر محکم دفاع کردین. فکر میکنم طرف بعد از شنیدن جمله تون حرفی برای گفتن نداشته. .

    Thumb up 2

  • مينا می‌گه:

    یکی از مشکلات فرهنگی ما در جامعه، قضاوت در مورد دیگران است بدون اینکه هیچ شناختی از فرد داشته باشیم…به راحتی زیر سوال می بریم قضاوت می کنیم ….

    Thumb up 0

  • مهین می‌گه:

    همیشه منتظر نوشته های جدیدتون هستم و میخونم
    گاهی بعضی موراد هست که ذهنم درگیرش نیست تو اون برهه ای که میخونم اون نوشته رو …

    در هرصورت همیشه باهاتون هستیم

    Thumb up 0

  • پاسخ دهید (مختص دوستان متممی با بیش از 150 امتیاز)

    لینک دریافت کد فعال

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *