احساس حقارت…

این تحقیر کردن است که ما را حقیر میکند، نه تحقیر شدن.

+42
  
رادیو مذاکره • کارگاه افزایش عزت نفس • آموزش کارآفرینی • مذاکره تجاری • یادگیری زبان انگلیسی • دوره MBA آنلاین متمم • تصمیم گیری • تفکر سیستمی • روانشناسی پول • آموزش مهارت کار تیمی • مدل ذهنی • استراتژی محتوا • افعال پرکاربرد انگلیسی • زبان بدن • رادیو متمم • حرفه‌ای گری در محیط کار • اتیکت • استعدادیابی • معرفی کتابهای روانشناسی • معرفی کتابهای مدیریتی • مهارت فروش


37 نظر بر روی پست “احساس حقارت…

  • shahab می‌گه:

    درود
    یکی از متنهام مربوط به همین موضوعه…تعجب میکنم چقدر مثل هم فکر میکنیم…تازه با خودتون و سایتتون اشنا شدم دوست داشتنی هستید…مشتاق شدم از نزدیک ببینمتون فکر کنم خیلی بتونید کمکم کنید…کجا میشه ملاقاتتون کرد؟

  • فایزه می‌گه:

    چرا جواب کامنت ها را نمیدی مهندس شعبانعلی؟قبلا ها گاهی بین کامنتها نام شریفتونو میدیدیم اما این پست پر از سوالای بی جوابه

  • عزتی می‌گه:

    محمد رضای عزیز
    با سپاس از فایل جدید مذاکره ،
    تحلیل و راهکارتون به عنوان فردی موفق در امور اقتصادی و مدیریتی در تصمیم گیری من شهروند ایرانی میتونه موثر باشه،

  • سارا می‌گه:

    سلام
    محمد رضا جان نمی دونم چرا این پست شما روبرای ارسال پیامک خودم انتخاب کردم شاید..
    چرا شما هفتم و هشتم که در استان قم همایش داشتید در وبلاگتون اطلاع رسانی نکردید؟!
    مگه چه فرقی بین شهر ما و شهر اهواز و تبریز و کاشان و …. می کنه؟ شاید از نظر خیلی امکانات شهر ما ضعیف باشه به خاطر حفظ برخی مسائل سیاسی و مذهبی مسئولین شهر
    اما لطفا همه رو به یه چشم نبین
    موقعی که شما همایش انتخاب رو تو تهران برگزار می کردی با هزار بدبختی که بود (به خاطر دیر وقت شدن برای برگشتن به شهرمون) خودمو به همایش رسوندم چون می خواستم شما رو از نزدیک ببینم و تو همایش شرکت کنم از تلاشی که بخاطرش کردم هم پشیمون نیستم حالا شما به شهرمون تشریف اوردی و تو وبلاگت هم اعلام نمی کنی؟
    ببخشید اما چقدر حس غریبه بودن و ناخوانده بودن بهم دست داده از اینکه به وبلاگ قشنگت سر می زنم

    • shabanali می‌گه:

      سارای عزیز.
      ممنونم که وقت گذاشتی و این حرفها رو برای من نوشتی.
      من هم اگر جای تو بودم، با اطلاعاتی که تو در اختیار داری، در همین حد دلگیر میشدم.
      امیدوارم توضیحاتی که اینجا میدهم بتواند تو را آرام کند.

      سارا جان.
      مهمترین دلیل اینکه: بسیاری از همایشها، مستقیماً با من هماهنگ میشوند و بسیاری از طریق دفترم. این همایش با دفتر من هماهنگ شده بود. من حتی موضوع رو هم نمیدونستم. ضمناً برنامه من فقط یک ساعت و نیم در روز هشتم بود نه اینکه دو روز باشه و من شب هشتم از دفترم شنیدم که فردا برنامه قم دارم.
      مطمئناً اگر زودتر میدونستم اعلام میکردم.
      شاید باور نکنی اما من حتی در قم که بودم، در میان دوستانی که آنجا دارم، یادم بود که «سارا»ی ما هم آنجاست. حتی در کامپیوتر جستجو کردم که اگر شماره موبایلت را در سایت گذاشتی به تو پیامک احوال پرسی بدهم که دیدم ظاهراً در سایت من ثبت نام نکرده ای یا من پیدا نکردم (من سارا زارعی و پروین زارعی را جستجو کردم)
      خلاصه مسئله، رابطه ضعیف من با سازمان برگزار کننده بود که باعث این مشکل شد و من هنوز حتی تصویری از همایش دریافت نکرده ام که روی سایت بگذارم.

      اما خبر خوب اینکه
      چند هفته آینده، قرار است دوره مذاکره حرفه ای من در قم اجرا شود. حتماً آن را در سایت اعلام میکنم و مطمئن هستم به این بهانه همدیگر را بهتر و بیشتر میبینیم.

      حالا. دلم میخواد یک کامنت بگذاری و بگی من رو بخشیدی و قول بدی که مثل قبل به این خونه مجازی خودت سر میزنی…

      • ثنا می‌گه:

        جدی شما قم بودی هفته ی قبل؟!
        پس من هم به سارا حق میدم و تمام گله هایی که کرد با یه چهره ی عصبانی و خشن تکرار میکنم. از طرف همسرم هم ایضاً…
        ولی گذشته از شوخی و گله، دوره مذاکره ی حرفه ای، خبر خوبیه.میدونم که حضورت تو این شهر خیلیا رو خوشحال میکنه، از صمیم قلب امیدوارم که این خوشحالی متقابل باشه.

      • سارا.ر می‌گه:

        سلام، در پاسخ سارا نوشتید ثبت نام، جریان ثبت نام چیه آقای مهندس؟

      • سارا می‌گه:

        ببخشید شاید پیام قبلی من یه کم از روی هیجان بود اما واقعا از اینکه قراره مذاکره حرفه ای در استانمون برگزار کنی خیلی خیلی خوشحالم
        و چقدر خوبه که هستی …

    • ناشناس می‌گه:

      سلام سارا جان بنده محمدی هستم نماینده وزارت صنعت و تجارت توی آموزش توی چند استان و استان قم – مدیر پروژه مجمع مدیران و بازاریابی توی قم در تاریخ ۷ و ۸ دی – ما ۱ ماه در تمامی نقاط شهر قم اطلاعرسانی کردیم – گلایت از استاد یه کم کم لطفی هست – تقریبا ۱۰۰ بنر و بیلبورد و ۱ میلیون پیامک و از طریق صدا و سیمای استان هم ۱ ماه – چطور مطلع نشدی – تلفن مرکز آموزش بازرگانی هم ۷۱۰۱۰ هست

  • عزتی می‌گه:

    مهندس جان،
    باسلام، شما که از تحلیل گران اقتصادی این دیار هستید راهکارتون به مسئله زیر چیست؟
    یه راننده تاکسی ،یه مغازه دار و یا من نوعی به عنوان پزشک این کشور،اگر درآمدم جوابگو مخارجم نباشه ،راهکارم در شرایط اقتصادی -فرهنگی این دیار چیست؟ من هم باید به بازار خرید و فروش زمین ومسکن بپردازم که به قول مردم توش پوله ؟ یا نه هزینه تاکسی، درمانم و … رو باید زیاد کنم ؟
    ———-
    با سلام به خوانندگان گرامی

    نظر شما با هر موقعیت اجتماعی- اقتصادی چیست؟

  • anotherone می‌گه:

    کسی که تحقیر میکند (فکرم بیشتر معطوف نفر بالادستی ست که زیردستان را تحقیر میکند) حتی وقتی موفق شود، فقط تعدادی حقیر و له شده را در کنار خود خواهد داشت، و از انجام کارهای بزرگ عاجز خواهد ماند، چون کار بزرگ، به نفرات بزرگ نیاز دارد.

  • رابرت می‌گه:

    سلام
    منم دقیقا مشکل مهرناز را دارم.لطفا کمک کنید.

  • nahal می‌گه:

    سلام
    موافقم.حق با شماست
    این تحقیر کردن است که ما را تحقیر می کند نه تحقیر شدن
    تحقیر یعنی به ماهی روی ساحل بخندی
    به خاطر بالهایش
    و میلش
    برای پرواز…

  • مهرناز می‌گه:

    سلام
    من یه نقطه ضعفی دارم اینه که حرف دیگران خیلی برام مهمه .چه کارکنم ؟میشه کمکم کنید

  • آرزو می‌گه:

    استاد چی شده؟
    حرفاتون خاکستری شده؟
    تو دلتون چه خبره؟
    تو فکرتون چی میگذره؟
    چرا اینقد احساس تلخ چرا امید نه؟چرا شادی نه؟
    کجایی استاد؟
    چی می گذره بهتون الان؟
    استاد امید خیلیا شمایید و حرفاتون و ….
    استاد نمیگم حرفای قشنگتر بذارید روی سایت اما حواستون به افکار و احساساتتون باشه
    استاد دوس داشتنی من
    استاد مهربون
    استاد بی شیله و پیله خیلی زیاد دوس دارم شادتر حرف بزنید

  • نسیم می‌گه:

    سلام .اقای شعبانعلی واقعا شما چه کار می کنید که این قدر پیشرفت کرده اید من که هر چه تلاش می کنم فقط درجا مزنم روی همان نقطه ای که بوده ام!نمی دانم شاید افرادی مثل شما هوش و استعدادی بیشتر از من دارند

    • بیتا می‌گه:

      نسیم جان !هر انسانی داستان خاص خودش رو داره و سختی ها جزیی از واقعیتِ این داستانِ.هر فردی به روش خاص خودش به این واقعیات واکنش نشون میده.ما ادمها یک فرمول ساده و تکراری از علتها و معلولها نیستیم .کیفیت زندگی ما درنهایت وابسته به شجاعتیه که ما در برابر اسیبها و خطرات زندگی خود به روشی خلاقانه از خود بروز میدیم و این همون جاده، به سمت رشدِ همیشگی ،موفقیت وعزت نفس ماست واین چالشها در هر سنی و برای هر کسی وجود داره.
      همیشه بهای حرکت به سوی داشتن ِشخصیتی خاص و استثنایی سنگینه … موفقیت، عینِ داشتن ِشجاعت برای تحمل درد رنج و شکست و تردیدها و عبور کردن از ضربات برای رسیدن با ارمانهاست.
      لازمه زندگی تاب اوردن و تحمل کردنه……ما اینجا جمع نشدیم که فقط جمله های محمدرضا شعبانعلی رو تحسین کنیم و آفرین باد بگیم…خوبه که یاد بگیریم و تجربه های اونو چراغ راهمون بکنیم.
      گاهی جملاتش اولین سنگی ء که در یک آب راکد انداخته میشه تا اولین موج رو ایجاد کنه..محمدرضا شعبانعلی اینجا وقت میزاره تا تجربیات خودش رو به اشتراک بزاره برای منو تویی که شاید اولِ راهیم…و ره نابلدیم…شاید کمتر از اون خوندیم کمتر از اون مطالعه کردیم کمتر از اون تجربه های مختلف داشتیم… اما به اندازه سهممون داشتیم….تو زمانی میتونی موفقیت محمدرضا شعبانعلی رو تجربه کنی که اولین قدم را بر میداری.اونوقت اثر موج مانند اونو تجربه میکنی …با حرفاش یاد بگیری قدرت انتخاب خودتو در انتخاب گزینه های بهتر رو ببینی و در نتیجه رضایت بیشتری داشته باشی…حرفهاش میتونه نقطه پرشی برای کسب شجاعت باشه.اون میخواد ماهارو اگاه کنه تا دست از کارهای مصلحتی برداریم و برای مشکلات خود راه حلهای منحصر به فردی پیدا کنیم….پس حقشه که ما به عنوان مخاطب به عنوان دوست به عنوان شاگرد،تغییر کنیم و اقداماتی را انجام بدیم تا با ترسهای خود روبه رو بشیم و تو مسیر واقعی رشد و موفقیت خودمون قدم بزاریم..اما دوست ِ من!بدون که کلید موفقیت در درون خودت قرار داره و اون روبه رو شدن با ترسهاست…ستاره شدن و موفق شدن فقط با تلاش بدست میاد .ستاره های دنیای ما با ارث ستاره نشدن

  • بهنام می‌گه:

    like
    محمد جان میشه بپرسم ماشین سواریتون چیه؟
    بنظرم یا تویوتا یا بوگاتی

  • sanam می‌گه:

    سلام
    این چندوقته بدجور یه جوری شدید. چی گفتم!!!!
    منظورم اینه که یه طعم نه چندان مثل همیشه تو حرفهاتون هست.
    امیدوارم اتفاقی نیفتاده باشه که شما حریفش نشید.
    دلم تنگ شده برا پستهای پرانرژی.
    البته این پستهام یه دنیا میارزن اما من اونجوری شناختمتون.
    ممنون.
    سربلند و شاد باشید وبزرگ و عزیز پیش خدا وخلقش.

  • پگاه می‌گه:

    هر دوش به یه اندازه زشت و زنندس

  • سُلگی می‌گه:

    سلام استاد
    از این که امروز قم بودید واقعا خوشحال شدم
    استا از نزدیک مهربونتر به نظر میرسیدید

    سخنرانیه بسیار خوبی داشت

  • اسماء می‌گه:

    جامعه ما وارونه است.

  • ناشناس می‌گه:

    دیروز جایی بودم که بحثی شد و صحبت از مصاحبه ی تلویزیونی آقای رئیس -مثلا جمهور- در تلویزیون شد. جمله ی شما با ادبیاتی کمی مختلف توسط نصف جمع مطرح شد

  • عباد كيانفر می‌گه:

    یاد نقل قولی از شما افتادم :
    “هیچکس نمیتواند در شما حس کوچکی و حقارت را القا کند، مگر آنکه قبلاً به داشتن چنین حسی رضایت داده باشید!”
    به این نقل قول باور بیشتری دارم تا آن بالایی
    یک کمی با هم در تعارضند ولی خب واقعیتند.

  • شیوا می‌گه:

    حقیقت محض … یادمه وقتی سنم کم بود مامانم در مورد مسخره کردن این حرف و بهم می زد. تذکر نمی داد بهم، جمله هایی با همین مضمون رو برام تکرار می کرد

  • فایزه می‌گه:

    انصافا خوب با واژه ها بازی میکنی!!!
    اینکه ما احساس حقارت کنیم فقط یک توهم کوتاه و گاهی بلند مدت است اما اگر حقیر شویم دیگه توهم نیست البته به نظرم تحقیرکردن و تحقیرشدن هم یه امر نسبی است که بستگی داره ناظرکجاایستاده باشه

  • سارا می‌گه:

    بی ربطه اما جالبه
    چند وقتیست که عجیب رشک میبرم به حال تنی چند از دوستان فرنگیم. به دیدگاهشان نسبت به زندگی! اینکه چقدر زیبا و ساده است. اینکه چقدر بی دغدغه برای اکنونشان برنامه میریزند و چقدر شاد زندگی میکنند. در حالیکه من و جوانان هم مسلکم، همیشه در یک ترس نانوشته و مبهم نسبت به آینده بسر میبریم… میدانید چیست؟ راستش به این نتیجه رسیده ام که در سیستم آموزشی ما از همان کودکی به ما آموخته اند که رمز خوشبختی “موفقیت” است نه “شاد” بودن!

    امروز به این جمله «جان لنون» برخوردم که شرح حال ماست. شما چه فکر میکنید؟

    “……زمانی که به مدرسه رفتم از من پرسیدند: که وقتی بزرگ شدی میخواهی چه کاره بشوی. من پاسخ دادم “خوشحال.”
    آنها به من گفتند که مفهوم پرسش را متوجه نشدم و من به آنها گفتم این شما هستید که مفهوم زندگی را متوجه نشدید.”

  • ریحانه می‌گه:

    بعضی انسان ها اصلا جنبه ندارند و وقتی ازشان تعریف می کنی بیچاره ات می کنند پس ایا برای ساکت کردنشان بهتر نیست که ان ها را تحقیر کنی؟

  • سمانه می‌گه:

    خوشحالم ازاینکه این تنها حسییه که تا حالا تجربه ش نکردم.
    اما
    همیشه ترجیح میدم از کسی که به ظن خودش تحقیرم کرده تشکر کنم.چون باتحقیرش بدون اینکه بخواد ومتوجه باشه راهی رو به من نشون داده که من نمیدیدمش!

    “اگر کوچکم کنید
    بزرگ نمیشوید
    بزرگان میدانند
    من کودکم نه کوچک!”

  • پاسخ دهید (مختص دوستان متممی با بیش از 150 امتیاز)

    لینک دریافت کد فعال

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *